บทที่124 เยี่ยมเยียนถึงที่

บทที่124 เยี่ยมเยียนถึงที่

เมื่อถึงวิลล่าที่ชุยหย่องปิงพักอาศัย เฉินห้าวขับรถถึงทางเข้า ที่นี่ถือเป็นเขตวิลล่าระดับไฮเอนด์ มีรปภ.ที่เคร่งครัดดูแล โดยปกติแล้วรถและคนที่ไม่ได้รับอนุญาตจะไม่ได้เข้าไป

แต่ว่าหลังจากที่เฉินห้าวขับมา สแกนป้ายทะเบียนรถอัตโนมัติแล้วก็แสดงว่า “ผ่าน” ไม้กั้นยกขึ้น เฉินห้าวยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วก็ขับเข้าไป

แน่นอนว่าเฉินห้าวไม่มีใบอนุญาตของเขตวิลล่า สามารถเข้ามาในเขตวิลล่าได้ก็เพราะฉิงจื๋อเทา เขาแฮกเข้าระบบรักษาความปลอดภัยของเขตวิลล่า แล้วตั้งค่าระบบว่ารถของเฉินห้าวนั้นอยู่ในระบบ ผลลัพธ์มีเพียงแค่วันนี้ครั้งเดียว จากนั้นก็จะลบทิ้งโดยอัตโนมัติ โดยไม่มีร่องรอยให้ใครรู้เห็น

จากนั้นก็มาถึงหน้าบ้านของชุยหย่องปิง เฉินห้าวถือของขวัญมาถึงหน้าบ้าน กดกริ่งเรียก

ตอนนี้คือตอนกลางคืน ครอบครัวชุยหย่องปิงอยู่บ้านทั้งสองคน ภรรยาของเขาเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย ลูกชายเขาอยู่ต่างประเทศ ดังนั้นเมื่อเฉินห้าวกดกริ่ง ภรรยาของชุยหย่องปิงจึงเป็นคนมาเปิดประตู ผู้หญิงอายุ 40 กว่าปี บำรุงอย่างดี ดูไม่ออกถึงริ้วรอยอายุบนตัวเธอเลย

“ไม่ทราบว่าหาใครคะ?”ผู้หญิงถาม

“ไม่ทราบว่าท่านชุยอยู่มั้ยครับ?ผมมีเรื่องหาเขานิดหน่อย”ใบหน้าของเฉินห้าวมีรอยยิ้มเป็นมิตร

ผู้หญิงถามอย่างระแวง “คุณคือใครคะ?”

รปภ.ของวิลล่าพวกเขาเคร่งครัดมาก อยู่ดีๆก็มีคนแปลหน้ามาถึงบ้าน ทำให้คนสงสัย

“ผมชื่อเฉินห้าว อยากจะเข้าร่วมหอการค้า มาคุยปรึกษากับท่านชุยสักหน่อยครับ”เฉินห้าวหาเหตุผลที่ดีให้ตัวเอง ฟังแล้วสมเหตุสมผลมาก

ผู้หญิงไม่แน่ใจในตัวตนของเฉินห้าว จึงตะโกนเข้าไปด้านในอย่างระแวง “ที่รัก มีคนชื่อเฉินห้าว บอกว่าอยากเข้าร่วมหอการค้า อยากมาคุยกับคุณค่ะ”

“หืม?”

ด้านในมีเสียงนิ่งขรึมของคนวัยกลางดังออกมา เขากำลังดูข่าวในบ้าน ได้ยินว่ามีคนมาหา ก็เดินออกมา

“ให้เขาเข้ามาเถอะ”ชุยหย่องปิงนั่งอยู่บนโซฟาของห้องนั่งเล่น

“ขอบคุณครับ”หลังจากเฉินห้าวเข้าบ้าน ผู้หญิงก็เอารองเท้าในบ้านให้เขาใส่อย่างมีมารยาท เฉินห้าวถือถึงที่ใส่บุหรี่ไว้เดินเข้าไปกลางห้องนั่งเล่น