บทที่165 บุรุษไร้นาม

บทที่165 บุรุษไร้นาม

“เจ้าอย่าหนีสิ ข้าจะฆ่าเจ้า!”

ถึงเวลานี้หัวล้านหายใจแทบไม่คล่องคอ ยังกล้าดีพูดจาหน้าใหญ่ใจโตอีก

“เหรอ? งั้นก็เข้ามา ข้าไม่หลบแล้วล่ะ”

เฉินห้าวยืนอย่างสงบนิ่ง ผ่านการฝึกฝนเมื่อครู่นี้ กระบวนท่าท่าเสือก้าวทั้งหมดเขาเข้าใจไปหลายแปดเก้าส่วนแล้ว สามารถนำมาประยุกต์ใช้ในสถานการณ์จริง แน่นอนว่าครั้งนี้ไม่ต้องหลบอีกแล้ว

“เจ้าพูดสิ อย่า อย่า วิ่งหนีสิ”

หัวล้านกระหืดกระหอบหายใจไม่เป็นจังหวะ พูดไม่เป็นคำ ฮึดสู้ขึ้นอีกครั้ง ใช้เท้าหวังที่จะถีบเฉินห้าว

เฉินห้าวมองดูเท้าที่ไร้เรี่ยวแรงเบาดุจปุยนุ่น ช่างน่าขัน เป็นกระบวนท่าที่ไร้พลัง ยกเท้าขึ้นมารับเบา ๆ เท้าทั้งสองปะทะกัน หัวล้านล้มทั้งยืนนอนไปกองกับพื้น

ความจริงแล้วหัวล้านไม่มีอะไรที่จะเสีย เป็นเพราะว่าเมื่อครู่ใช้พลังเกินตัว ถึงตอนนี้พลังที่มีทั้งหมดได้ใช้ไปจนหมดสิ้น แน่นอนว่าเทียบกันไม่ได้กับกินยาเสริมความแข็งแรงของร่างกาย

“หัวล้าน เจ้ายังไหวอีกไหม อย่าเพิ่งยอมแพ้สิ ชนะมันให้ได้ ข้าจะให้เจ้าสามแสน!” เฮียสือให้กำลังใจอย่างบ้าคลั่ง

แต่ว่าร่างกายของคนเรานั้นไม่ได้เคลื่อนที่ด้วยกำลังใจ เวลานี้ถึงจะให้หัวล้านสามล้าน เขาไม่มีพลังอะไรเหลือไว้ต่อกรกลับใครแล้ว ทำได้เพียงลุกขึ้นมา เฉินห้าวไม่มีความคิดที่จะเป็นแมววิ่งไล่จับหนู ตัดสินใจหยุดมือ เพราะว่า ฉิงจื๋อเทาได้บอกเขาผ่านทางหูฟัง ตำรวจเข้ามาถึงเมืองบันเทิงแล้ว เริ่มจับกุมผู้คนเคลียร์พื้นที่ ให้รีบถอยโดยเร็ว

“เห็นฝ่ามือเสือควักหัวใจของข้าแล้วใช่ไหม!”

ครั้งนี้เฉินห้าวได้บอกชื่อกระบวนท่าออกมา ยืนตั้งมั่นซัดฝ่ามือออกไป หัวล้านหวาดกลัวอย่างมาก ต่อสู้มาตั้งนาน เฉินห้าวยิ่งต่อสู้ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ไม่เข้าเลยจริง ๆ คิดว่าเฉินห้าวต้องเป็นมนุษย์จักรกลที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยแน่?

“ตุบ!”

หัวล้านถูกเฉินห้าวต่อยหมัดเดียวไปที่หน้าอก ตัวลอยกระเด็นไปนอนกองที่พื้น

ก่อนที่จะสลบ หัวล้านพูดคำหนึ่งออกมาว่า “คนนี้ไม่ใช่มนุษย์”

จากนั้น หัวล้านก็สิ้นสติสมประดี

เฮียสือที่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง ตกตะลึงจนตาค้าง ยอดฝีมือที่เชิญมา ทำไมแพ้หมดท่าถึงเพียงนี้ ถูกเฉินห้าวซัดเสียจนน่วม โลกใบนี้เกิดอะไรขึ้น?

เฮียสือเริ่มไม่เข้าใจชีวิตมนุษย์

มองเห็นแววตาเฉินห้าวที่หันกลับมามองที่ตน เฮียสือหวาดกลัวจนลนลาน เชิดหน้าร้องตะโกนออกไปด้านนอก: “ทั้งหมดเข้ามาเดี๋ยวนี้ จัดการมันให้ตาย!”

ลูกสมุนด้านนอกได้ยินเสียงเรียกของลูกพี่ใหญ่ ต่างรีบวิ่งเข้ามาในห้องอย่างลุกลน กวัดแกว่งอาวุธหมายที่จะฆ่าเสียให้ตาย