บทที่222 นักเรียนโมเดลลิ่ง

ในชุดนี้ ยังมีเด็กสาวอีกสามคนที่รับหน้าที่ล้างจานไม่ได้ และดูท่าก็น่าจะทำงานบ้านไม่เป็นด้วย ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติของผู้หญิงยุคปัจจุบันไปแล้ว วัยรุ่นส่วนมากมักได้รับการตามใจจากพ่อแม่จนเคยตัว คนที่ทำงานบ้านได้มีค่อนข้างน้อย

ก็เหมือนกับเซี่ยจิ้งในตอนแรก ที่ทำงานบ้านไม่เป็นเลย อาหารก็ทำได้แต่บะหมี่สำเร็จรูป ต่อมาพอเจอเฉินห้าวถึงได้แข็งขันขึ้นมาหน่อย ส่วนคนที่จะเหมือนเฉารุ่ยเด็กสาวที่ออกมาจากหมู่บ้านในชน บทนั้น มีน้อยเต็มที

หลังจากผ่านการสัมภาษณ์งานไปสองสามรอบ คนที่โดนโละทิ้งก็มีจำนวนมาก ตอนนี้ที่เหลืออยู่ ก็มีเพียงแค่หกคนเท่านั้น

เด็กสาวหกคนนี้สวมรองเท้าส้นสูง กระโปรง เสื้อเชิ้ตขาว แต่งตัวตามยูนิฟอร์มเหมือนกัน เดินเยื้องย่างอย่างแมว ยึดห้องโถงเสมอเหมือนเป็นเวทีแคทวอล์ก ด้วยท่าทางมืออาชีพ

“พวกเธอมาจากที่ไหนกันบ้าง”เฉินห้าวมองดูพวกหล่อน และสังเกตได้ว่า หกคนนี้เหมือนเป็นพวกเดียวกัน

“เถ้าแก่คะ พวกเราเป็นนักศึกษาฝึกงานมาจากโรงเรียนโมเดลลิ่งเมืองไป๋เหอ พวกเราเรียนชั้นเดียวกัน มาหางานที่นี่ เป็นพนักงานบริกรค่ะ”เด็กสาวที่ดูเป็นหัวหน้าพูดอย่างเปิดเผย

ดูท่าพวกหล่อนแต่งตัวมาอย่างเนี้ยบ ในด้านรูปร่างหน้าตา กิริยามารยาท ก็ดูออกว่าถูกฝึกอย่างดีมาจากโรงเรียนโมเดลลิ่ง เห็นได้ชัดว่าพวกหล่อนได้รับการอบรมมาอย่างดี

เพียงแต่เฉินห้าวรู้สึกแปลกใจ จึงถามขึ้นว่า“โรงเรียนโมเดลลิ่งเหรอ ผมไม่เคยได้ยินเลย อีกอย่างทำไมพวกคุณไม่ไปสมัครเป็นนางแบบล่ะ มาสมัครเป็นบริกรที่นี่ทำไม นี่ไม่เท่ากับบดบังแสงสว่างตัวเองหรอกเหรอ”

เด็กสาวที่เป็นหัวหน้าตอบ“ตอบเถ้าแก่ โรงเรียนพวกเราเอาเปรียบมากเลย หลอกค่าเทอมพวกเราไปตั้งสองปี บอกว่าเรียนจบแล้วจะหางานให้ ปรากฏว่าเสียค่าเรียนไปฟรีๆเลย เทอมที่แล้วถูกลากไปเป็นพริตตี้รถยนต์บ่อยๆ ไปแสดงตามเวทีบ้างอะไรอย่างนี้ พอเรียนจบก็ไม่สนใจพวกเรา และโรงเรียนก็ปิดไปเรียบร้อยแล้วด้วย พวกเราไม่มีประกาศนียบัตรเลย ไปแข่งกับพวกโมเดลลิ่งมืออาชีพไม่ได้หรอก เห็นที่นี่สวัสดิการดี ก็เลยจะมาลองสมัครดู พวกเราฝึกมารยาทท่าทางมาเรียบร้อย เป็นบริกรที่ดีได้แน่ค่ะ”

อันดับแรกเฉินห้าวเห็นพวกเธอแล้วค่อนข้างถูกชะตา แต่ละดูสะอาดสะอ้านไม่ฉูดฉาด หลังจากผ่านการคัดเลือกสองรอบแรก นิสัยของพวกหล่อนก็ได้รับการรับประกัน เฉินห้าวเลยตัดสินใจให้โอกาสพวกหล่อน

“พวกเธอลองทำท่าทางต้อนรับลูกค้าหน่อยสิ”เฉินห้าวพูด

“ได้ค่ะ”

เด็กสาวทั้งหกรีบเข้าแถวเรียงเป็นสามแถว ยืนตรง จากนั้นก็ทำท่าว่ามีแขกมา โค้งคำนับ หกคนทำหน้าที่ต้อนรับแขกเข้าประตู พวกเขายิ้มให้อย่างอบอุ่นเป็นมิตร ดูแล้วสบายตานัก ทางนี้ทำได้ไม่เลวเลยจริงๆ

“การต้อนรับทำได้ไม่เลว แต่ที่นี่ไม่ได้มีแขกมาทุกวันหรอกนะ เวลาว่างอาจจะต้องให้พวกเธอช่วยทำงานทำความสะอาดนะ หรือไม่ก็งานตรวจสอบ พวกเธอรับได้ไหมล่ะ”เฉินห้าวถาม

“ไม่มีปัญหาค่ะ พวกเรารับได้”

พูดพลาง เด็กสาวทั้งหกก็หยิบพวกผ้าอุปกรณ์ทำความสะอาดต่างๆ แล้วเริ่มเช็ดโต๊ะกับกำแพงไปรอบๆ ยังไม่ต้องพูดถึงความสะอาด หากท่าทีขยันขันแข็งมาก