บทที่224คู่หูชู้ชื่น

นั่งรถหรูแบบโรลสรอยส์ สำหรับพวกสาวๆแล้ว ถ้าไม่เซลฟีก็ถือว่าเสียชาติเกิด ดังนั้นหลังจากขออนุญาตเฉินห้าวแล้ว สาวๆนางแบบทั้งหลายต่างก็หยิบมือถือออกมาจัดท่าโพสต์เซลฟี่ ตั้งแอปถ่ายรูปสวยๆออกมา แล้วแคปชั่นในไทม์ไลน์ว่า“เจอเถ้าแก่ดี ขับรถพาพวกเราซื้อของ”

“ไม่หรอกมั้ง โรลส์ รอยซ์เชียวนะ เถ้าแก่อะไรรวยขนาดนี้ แนะนำหน่อยสิ！”

“อิจฉาชิปเป๋งเลย ถามหน่อยสิเถ้าแก่ยังรับคนมั้ย”

เพื่อนๆของสาวนางแบบต่างก็อิจฉาระคนชื่นชม ทยอยกันอยากมาทำงานที่นี่

อู๋ตันเป็นพี่ใหญ่ จึงถามเฉินห้าวแบบอ้อมๆ ว่ายังอยากรับพนักงานบริกรมั้ย พวกเธอยังมีเพื่อนร่วมชั้นที่ตกงานอีกมาก

“ตอนนี้ไม่ต้องการแล้ว ถ้าต้องการอีก จะบอกนะ”เฉินห้าวตอบ

อู๋ตันตอบข้อความกลับไป คนพวกนั้นจึงได้อิจฉาแบบ“กินมะนาวเปรี้ยว”

แต่ก็มีเพื่อนที่คอมเมนต์มาว่าอย่าประมาท ระวังสุนัขจิ้งจอกนะ ระวังดึกดื่นจะโดนจับขึ้นเตียง

“ฉันเชื่อว่าเขาไม่”อู๋ตันแอบลอบมองเฉินห้าวที่กำลังขับรถ แววตาของเขาไม่มีการส่อมาดร้ายใดๆเลย เขาจะเป็นเถ้าแก่เจ้าชู้หรือไม่ ดูไม่ออกเลย อู๋ตันเลือกที่จะเชื่อถือเฉินห้าว

ในที่สุดรถก็ขับมาถึงห้างสรรพสินค้า เฉินห้าวจอดรถ พาสาวๆเข้าไปในเขตชอปปิ้งที่ใหญ่ที่สุด เขาโบกมือ ให้สาวๆเลือกตามใจชอบ แล้วเขาจะจ่ายเงินทีเดียว

ไม่มีอะไรที่จะทำให้สาวๆมีความสุขได้มากไปกว่าการชอปปิ้ง หกสาวรื่นเริงราวกับปลากระดี่ได้น้ำ พวกหล่อนเดินกระจัดกระจายไปตามชั้นต่างๆ ไปหาสิ่งของที่ตนเองถูกใจ

ชั้นหนึ่งเป็นเครื่องประดับ นาฬิกา แว่นตามากมาย สาวๆต่างไปกองรวมตัวกันที่ร้านเครื่องประดับตามสัญชาติญาณ ในตู้มีแต่เพชรเม็ดงามทั้งนั้น ทองคำเหลืองอร่ามช่างยั่วยวนสายตายิ่งนัก ราวกับกำลังเรียกร้องพวกสาวๆว่า“ซื้อฉันเถอะ！ซื้อฉันเถอะ！”

สาวๆทั้งหกยืนจ้องอยู่ที่ตู้เครื่องประดับ สิ่งที่กระจกคั่นอยู่เป็นเครื่องประดับต่างๆของยี่ห้อโจวปาฝู

ราคาเครื่องประดับของโจวปาฝูไม่ถูกนัก พวกสร้อยเพชร แหวนมุกก็ราคาหลายพัน หลายหมื่นก็มีไม่น้อย หลายแสนก็มี สำหรับสาวๆพวกนี้แล้วเป็นของราคาสูงมาก

ถ้าพวกหล่อนรู้ว่าเฉินห้าวเคยให้เครื่องประดับหลักสิบล้านกับโจวซีถง ไม่รู้ว่าจะคิดยังไงกัน

แน่นอน เครื่องประดับธรรมดาในตู้โจวปาฝูก็มี เครื่องประดับทุกชนิดแทบจะเห็นได้ที่นี่

“เธอว่าประธานเฉินจะซื้อเครื่องประดับแพงๆพวกนี้ให้เรามั้ย”สาวคนหนึ่งถามขึ้น

“ไม่อยู่แล้ว พวกเราแค่ดูก็พอ เดี๋ยวเดินไปหาซื้อที่ถูกหน่อย ฉันว่า เครื่องประดับราคาหลักร้อยยังพอคุยได้”อู๋ตันกล่าว

สาวๆได้ฟังก็ละเหี่ยใจ เครื่องเพชรที่งดงามประณีตขนาดนี้ กับเครื่องประดับราคาหลักร้อย ใส่แล้วความรู้สึกมันต่างกันลิบลับ

แต่ว่าก็ช่วยไม่ได้ นอกจากว่าต้องเอาอย่างอื่นเข้าแลก ไม่งั้นเถ้าแก่จะซื้ออะไรแพงๆแบบนี้ให้ได้ไงเล่า

“ฉันกลับรู้สึกว่าเถ้าแก่จะซื้อให้แน่！”

เด็กสาวที่ชื่อชิวย่าหนานมั่นใจในตัวเฉินห้าวเหลือเกิน จึงพูดอย่างแน่วแน่

“ฉันไม่เชื่อ ความคิดของพี่ใหญ่น่ะถูกต้องแล้ว”

“ฉันเห็นด้วยกับย่าหนาน”