บทที่233 งานขึ้นบ้านใหม่

สองวันผ่านไป

บรรดาแม่บ้านและนางแบบที่รับเข้ามาใหม่ คุ้นเคยกับการทำงานที่หมูคฤหาสน์จงหัว จัดการดูแลเรื่องราวในบ้าน ได้อย่างเป็นระเบียบ และเซี่ยจิ้งกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ให้เสร็จทันเวลา ซึ่งเวลาจะเริ่มต้นในคืนวันนี้ 5 โมงเย็น เซี่ยจิ้ง ยังคิดหาวิธีแปลกใหม่ โดยเชิญคณะเต้นรำมาแสดงในงาน เพื่อให้งานสนุกครื้นเครงมากยิ่งขึ้น

แขกเหรื่อที่มาในงานก็ล้วนแต่เป็นเพื่อนนักเรียนและเพื่อน ๆของเฉินห้าว มีหวังเฉียงกับเพื่อนสาว ชุยหย่องปิงประธานสมาคมการค้าไป๋เหอ นอกจากนี้ยังมีพันธมิตรทางธุรกิจรายใหม่ ราวสี่สิบถึงห้าสิบคน มาร่วมงานเช่นกัน

รวมถึงโจซีถงเพื่อนสาวที่เฉินห้าวยังไม่เปิดเผยอย่างเป็นทางการ แน่นอนว่าการที่มาร่วมงานในกลุ่มนักธุรกิจระดับต้น เธอไม่ลืมที่จะทำงานทุกครั้ง อาศัยช่วงเวลาในงานเจรจาธุรกิจไปด้วย ซึ่งเป็นคุณสมบัติของผู้หญิงแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัย

แน่นอนว่า เฉารุ่ยที่อยู่ไกลออกไปกว่าหนึ่งพันกิโลเมตร ก็ยังต้องส่งไวน์ผลไม้พาเลซ เพื่อเป็นของขวัญแสดงความยินดีก่อนล่วงหน้า ไว้เป็นเครื่องดื่มต้อนรับแขก ครั้งนี้เป็นโอกาสสำคัญที่จะสามารถนำเหล้าผลไม้เข้ามาในตลาดระดับสูงของไป๋เหอได้

เพื่องานขึ้นบ้านใหม่ครั้งนี้ เซี่ยจิ้งได้ใช้ความคิดมากมาย เพื่อจัดวางโต๊ะอาหารเรียงตามแนวยาวสองฝั่งในสวนของหมูคฤหาสน์จงหัว เป็นการจัดงานเลี้ยงกลางแจ้งขนาดใหญ่ จ้างแม่บ้านดูแลความสะอาดเรียบร้อย เหล่านางแบบมีหน้าที่รับผิดชอบต้อนรับแขกเหรื่อหน้าประตู

แต่ทั้งนี้ยังไม่เพียงพอ เพื่อดูแลความปลอดภัยของแขกที่มาร่วมงานประมาณสี่สิบถึงห้าสิบคน เซี่ยจิ้งยังประสานงานบริษัท จัดหาคนแห่งหนึ่ง เพื่อจ้างพนักงานต้อนรับชั่วคราวผ่านพวกเขาอีกยี่สิบคน เพื่อดูแลให้บริการแขกเหรื่อที่มาในงาน โดยเกรงว่า เมื่อถึงเวลาแล้วจะมีคนบริการต้อนรับไม่เพียงพอ ทำให้งานออกมาไม่มีคุณภาพ

เกี่ยวกับอาหารในงาน มีเซี่ยจิ้งเชฟสาวสวยอยู่ เรื่องนี้ก็ไม่ต้องกังวล เธอมีทักษะในการทำอาหารและอร่อยมาก สามารถทำให้แขกเหรื่อรับประทานแล้วต้องติดใจ อีกทั้งเซี่ยจิ้ง ยังเชิญเชฟจากโรงแรมห้าดาวอีกจำนวนหนึ่ง ปรุงอาหารสด ๆในงาน เพื่อให้ถูกปากแขกเหรื่อที่มาในงาน

ทุกอย่างเตรียมไว้พร้อมสรรพแล้ว เหลือแต่เพียงรองานคืนนี้มาถึง เฉินห้าวกับพวกเซี่ยจิ้ง ยุ่งอยู่ในสวนทั้งตลอดทั้งบ่าย นับได้ว่าจัดเตรียมสถานที่ในงานได้พร้อมแล้ว ไฟในงานก็จัดเตรียมไว้พร้อมแล้ว คืนนี้สามารถจัดงานขึ้นบ้านใหม่ในสไตล์ที่แตกต่าง

แต่ว่า เวลาก็ล่วงเลยมาถึง สี่โมงเย็น เวลางานเลี้ยงก็ใกล้จะถึงแล้ว กลับไม่มีแขกเหรื่อมางานเลยสักคน แม้แต่คณะดนตรีที่จัดเตรียมไว้ก่อนล่วงหน้าก็ยังไม่มาถึง พวกเขามาช้ากว่าตามเวลาที่นัดหมายไว้

ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือผู้จัดงานของเซี่ยจิ้งดังขึ้น หลังจากเธอรับสาย หน้านิ่วคิ้วขมวด ตะโกนเสียงดังว่า: “ มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง!”

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

เฉินห้าวสอบถามขึ้นทันที รู้สึกได้ว่าเรื่องผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้นแล้ว

“เส้นทางที่จะต้องมาหมู่คฤหาสน์จงหัว มีกองหินขวางทาง รถยนต์ของคณะดนตรีและแขกเหรื่อหลายคน ผ่านมาไม่ได้! เรื่องนี้มันเรื่องใหญ่มากเลยนะ?” เซี่ยจิ้งกังวลใจ

“ก้อนหินก้อนใหญ่เหรอ?”

ในความคิดเฉินห้าวมีคำถามอยู่มากมาย ในใจคิด ละแวกใกล้เคียงไม่มีเนินเขา จะเกิดหินสไลด์ลงมาขวางทางได้อย่างไร ก้อนหินที่ขวางทางบนถนน มาจากที่ไหน?

ครู่หนึ่ง มีภาพเหตุการณ์ส่งเข้ามาได้วีแชทของเซี่ยจิ้ง เฉินห้าวเดินเข้ามาดู ดวงตาหรี่ลงด้วยความโมโห กองหินที่ขวางอยู่บนถนน ตรงส่วนกลางมีกองมากกว่าด้านข้างทั้งสองข้าง เห็นได้ชัดว่าเป็นฝีมือของรถบรรทุกดิน เทหินมากองขวางทางไว้ตรงกลางถนน