บทที่299 มาหาถึงที่

“แกชื่อเฉินห้าวใช่ไหม แกรังแกหลานฉัน ยังพังรถเขาอีก”

ในโทรศัพท์ ผู้ชายคนนึงถาม

ไม่ต้องถาม เป็นหลี่ฉางเจียงอาของชายบีเอ็มแน่นอน

“ใช่ ฉันเอง มีไร”เฉินห้าวถามตรงข้ามเสียงเรียบ

“ยังจะพูดหาพ่อง ให้เวลาหนึ่งชั่วโมงให้มาถึงที่นี่ มาขอขมา ชดเชยค่าทำขวัญหลานกูแสนนึง ไม่งั้นไม่จบ！”

เฉินห้าวได้ฟัง ท่าทางยโสแบบนี้ บางที คงต้องมีคนที่ต้องสั่งสอนอีกคนมาถึงบ้าน

“อ่อ？พูดคำโตขนาดนี้ ขอถามหน่อยทำอะไร”เฉินห้าวถาม

“เทคโนโลยีหนานซานรู้จักมั้ย เป็นผู้นำเศรษฐกิจในอนาคต ได้ยินว่าแกเปิดบริษัทการค้าขยะอะไรใช่ไหม กล้าเทียบฉันเหรอ”

ในน้ำเสียงของหลี่ฉางเจียงมีความผยอง ดูแคลนบริษัทธรรมดา

“รู้แล้วว่าอยากได้เงินชดเชย ก็มาเอาเองสิ บริษัทฉันอยู่ในอาคารโจวซื่อ”เฉินห้าวรายงานที่อยู่ ไม่ให้โอกาสฝ่ายตรงข้ามพูด ก็วางสาย

จากนั้นเฉินห้าวจึงโทรหาที่ปรึกษาหวงฝ่ายการลงทุนของโจวซื่อ เรื่องการเทคโอเวอร์กลุ่มหรงไข่ ที่ปรึกษาหวงเคารพเฉินห้าวมาก

“ที่ปรึกษาหวง ช่วยตรวจสอบข้อมูลเทคโนโลยีหนานซานอย่างละเอียดเลยนะ”เฉินห้าวพูด

ที่ปรึกษาหวงกระเทือนใจ เดาว่าเฉินห้าวคงจะชำแหละฝ่ายตรงข้ามเป็นแน่ เมื่อมีประสบการณ์จากคราวที่แล้วดูท่ารอบนี้คงจะหาตังค์ได้อีก ดังนั้นจึงรีบไปจัดการ

เมื่อดูความสัมพันธ์ของเฉินห้าวกับโจวซีถงผู้บริหารโจวซื่อ แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีตำแหน่งอะไรเป็นล่ำเป็นสันในโจวซื่อ แต่ว่าเวลาพูดอะไรก็มีเครดิตกว่ากรุ๊ปไหนๆ

ที่บริษัทห้าวหราน เฉินห้าวได้จัดการให้เซี่ยจิ้งกับลูกน้องคนอื่นๆได้เรียนรู้ ส่วนเขาก็ขึ้นมาด้านบน มาดูว่าโจวซีถงทำอะไร

คนมักจะพูดว่าห่างกันวันหนึ่งราวสามฤดู เขาแค่ไม่เจอกี่ชั่วโมง ก็รู้สึกเหมือนไม่เจอปีสองปี

เมื่อคิดถึงความบ้าคลั่งของเมื่อคืน ก็ให้รู้สึกคิดถึง ถ้าอยู่ด้วยกันแต่แรกก็ดี จะได้อยู่ร่วมขับลำนำทุกวันคืน

เฉินห้าวมาถึงที่ออฟฟิศชองโจวซีถง เห็นว่าผู้ช่วยสาวซูลี่ก็อยู่ด้วย สองคนกำลังพูดอะไรกัน

พอเฉินห้าวเข้ามา ซูลี่เห็นเฉินห้าว จึงลุกขึ้นพูด“ประธานโจวคะ ถ้าไม่มีอะไร ฉันออกไปก่อน”

การถอนตัวที่ชัดเจนเยี่ยงนี้ ทำให้โจวซีถงรู้สึกอายไม่น้อย แต่ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับซูลี่ค่อนข้างดี จึงไม่กลัวเรื่องส่วนตัวจะถูกแพร่งพรายออกไป จึงไม่ได้ใส่ใจ

ซูลี่ออกไป เฉินห้าวเดินมาถึงด้านหลังเธอ โอบแขนทั้งสองเข้า ในขณะเดียวกันก็พูดว่า“ที่รักเหนื่อยเกินไปแล้ว”

“ช่วยไม่ได้ ตอนนี้สภาพสังคมไม่ค่อยดี ธุรกิจทำยาก ต้องขยัน”โจวซีถงอุทาน

โจวซีถงมองดูกองเอกสารเท่าภูเขาเหล่ากา พูดขึ้นอย่างกริ่งเกรงว่า“ฉันยังมีงานยุ่งมาก คงไม่ต้อนรับคุณแล้วนะต้องจัดการให้เสร็จวันนี้น่ะ”

“อืม มีอะไรให้ผมช่วยมั้ย”เฉินห้าวถามเชิงรุก