บทที่89 เพรียงทะเล

บทที่89 เพรียงทะเล

ในกล่องเก็บของสด มีอาหารทะเลที่หายากแต่ละชนิดวางเต็ม

เชฟกู่ทำอาหารทะเลมาทั้งชีวิต แน่นอนว่ารู้จักวัตถุดิบพวกนี้ ความหรูหราของอาหารทะเลพวกนี้เกินกว่าที่เขาจิจินตนาการ เนื่องจากการจับปลาของอาหารทะเลที่หายากหลายชนิดในช่วงหลายปีนี้ จึงทำให้หายากตามท้องตลาดแล้ว คิดไม่ถึงว่าวันนี้จะเห็นทั้งหมดตรงนี้ เขายังคิดว่าเข้าไปในพิพิธภัณฑ์สัตว์ทะเลเสียอีก

“พวกนี้ คุณซื้อมาจากไหนเหรอ？”เชฟกู่ถามเฉินห้าวอย่างตะลึง

“แน่นอนว่าผมมีช่องทางของผม ไม่รู้ว่าพวกนี้จะเข้าตาคุณหรือไม่ ทำอาหารได้แล้วใช่ไหม？”เฉินห้าวถามเขานิ่งๆ

“ได้แน่นอน พวกนี้ต่างเป็นวัตถุดิบที่เชฟอาหารทะเลทุกคนใฝ่ฝันถึง！”

เชฟกู่สูดหายใจลึกๆ โค้งคำนับให้เฉินห้าวอย่างนับถือ：“ขอโทษมากๆ เจ้านายคนนี้ ผมขอโทษกับท่าทีของผมเมื่อครู่”

อีกฝ่ายอายุเท่านี้ ในเมื่อขอโทษแล้ว เฉินห้าวก็ไม่ตามเค้นใดๆ เขาพยักหน้า ให้ เชฟกู่เริ่มทำอาหาร

เชฟกู่มาข้างๆอาหารทะเลที่มีค่าพวกนี้ นิ่งมือทั้งสองมือไขว้กันแล้วกดลง พอสูดหายใจลึกๆ ก็เอาวัตถุดิบทั้งหมดใส่ในภาชนะเฉพาะ แล้วเริ่มจัดการ

มีที่ต้องเอาไปแช่น้ำใส่เกลือ มีที่ต้องหมักกับขิงและน้ำส้มสายชู หรือว่าต้องถอดเกล็ด ปอกเปลือกออก ทำตั้งหลายอย่าง แต่เชฟกู่ถือมีดทำครัวสองอัน สะบัดไปซ้ายขวาขึ้นลง ขณะเดียวกันก็จัดการวัตถุดิบอีกสองสามอย่างโดยไม่ผสมปนเป เพียงพอที่จะแสดงถึงทักษะการทำอาหารของเขา

เฉินห้าวพยักหน้า ไม่น่าล่ะเชฟคนนี้ถึงได้เย่อหยิ่ง นี่คือตัวตนนิสัยของเขานี่เอง

ในเมื่ออีกฝ่ายเริ่มทำอาหารแล้ว เฉินห้าวก็ไม่มาดูตรงนี้ จึงกลับไปอยู่กับโจวซีถง

เฉินห้าวออกไปไม่กี่นาที คิดไม่ถึงว่าพอกลับมาที่ห้องอาหาร ก็มองเห็นผู้ชายคนหนึ่งอยู่รอบๆโจวซีถง เขารีบเดินเข้าไป ฟังที่พวกเขาคุยกัน จึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้กำลังจีบอยากได้วีแชทของโจวซีถง

แน่นอน จากตัวตนของโจวซีถง บวกกับนิสัยที่เย็นชาแล้ว แน่นอนว่าไม่ได้ให้วีแชทคนนั้นไป แต่วัยรุ่นอายุยี่สิบกว่าคนนนั้นก็ตื๊อไม่เลิก ไม่หยุดจู้จี้

“สาวสวย ขอวีแชทหน่อยสิ”

“สาวสวย อย่าใจดำอย่างนี้สิ ในมหาสมุทรทั้งสี่ล้วนแต่เป็นพี่น้องกัน พวกเราต่างเป็นลูกหลานของพระเจ้าหวงและพระเจ้าเหยียนทั้งนั้น มาเป็นเพื่อนกันเถอะ”

“ผมอยากรู้จักคุณมากจริงๆ ไว้หน้าหน่อยได้ไหม？”

บางครั้งชีวิตของคนสวยก็มักจะวุ่นวายแบบนี้ ออกจากบ้านก็ง่ายที่จะเจอผู้ชายมายุ่งมาจีบด้วย

“นี่ อย่ามารบกวนพวกเราทานอาหาร”

เฉินห้าวเดินไปดึงวัยรุ่นคนนี้ออก ตาเขาจ้อง ที่ตัวดูมีออร่า วัยรุ่นคนนั้นเห็นโจวซีถงมีผู้ชายมาด้วย แล้วยังเป็นชายที่กล้ามแน่น ในใจก็รู้สึกละอายทันที ออกไปอย่างรู้สึกอาย

“ขอโทษนะ ทำให้คุณถูกคุกคามเลย”เฉินห้าวกำลังขอโทษ

“ไม่เกี่ยวกับคุณ แต่ผู้พิทักษ์สาวน้อยอย่างคุณก็ทำได้ไม่เลวเลย”โจวซีถงพูดชมไป

ในใจของเฉินห้าวตัดสินใจแล้ว จากความงามและน่าดึงดูดของโจวซีถง เขาต้องไม่ไปไหนตลอดเวลา ไม่งั้นก็จะถูกชายฉกรรจ์พวกนี้เอาเปรียบได้