ตอนที่ 15 ลายนิ้วมือ

“เธอหมายความว่าเราแค่ตรวจหาลายนิ้วมือแค่นั้นเหรอ” เบลล่าคิดว่านภัสสรพยายามหาทางเอาตัวรอดแล้วถ้าเธอสวมถุงมือตอนขโมยมันล่ะ?“คุณเบลคะ คุณสามารถตรวจดูกล้องวงจรปิดตรงทางเดินเพื่อดูว่าฉันได้ทิ้งอะไรไปไหม อย่างเช่น ถุงมือ” นภัสสรเอ่ยเสริมราวกับอ่านความคิดเธอได้ แม้ว่าคำพูดของนภัสสรจะทำให้เบลล่าคล้อยตาม แต่ด้วยความที่ยังอยากจะให้นภัสสรเป็นคนผิดเพราะรู้สึกไม่ชอบใจที่แทนไทเข้าข้าง หญิงสาวจึงเอ่ยเรียกรปภ. มาและออกคำสั่งทันทีเพราะไม่อยากให้อะไรมันยืดเยื้อไปมากกว่านี้ “ไปเช็กกล้องวงจรปิดที” พอถึงจุดนี้ ก็มิอาจมีใครคาดเดาสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปได้ ขณะรอให้ทางนั้นตรวจเช็กกล้องวงจรปิด แทนไทก็พาตัวเองมานั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาพร้อมกับจิบไวน์ไปด้วย ดวงตาจ้องมองนภัสสรซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลพลางจิบไวน์ด้วยความเอร็ดอร่อย เมื่อได้พินิจมองใบหน้านั้นใกล้ ๆ เขาก็ได้เห็นว่าเธอมีใบหน้าที่น่าดึงดูดและมีเสน่ห์ อย่างไรก็ตาม ด้วยดวงตาที่บริสุทธิ์และไร้เดียงสาคู่นั่น จึงทำให้เธอแตกต่างจากผู้หญิงเจ้าแผนการคนอื่น ๆ คิ้วคมเลิกขึ้นเมื่อเห็นเธอจัดการกับสถานการณ์ต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็วดูเหมือนว่าเธอจะพลิกสถานการณ์ได้โดยไม่ต้องให้เราช่วยครึ่งชั่วโมงต่อมา หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยก็เข้ามาในห้อง เขาก้าวเดินไปหาเบลล่าแล้วกระซิบข้างหู “คุณหนูครับ เราไม่พบอะไรเลยครับ” พวกเขาหาแม้กระทั้งพุ่มดอกไม้จริงและดอกไม้ปลอม แต่ก็เปล่าประโยชน์ นัยน์ตาของเบลล่าทอแสขึ้นเมื่อได้ยิน เห็นดังนั้น นภัสสรจึงเดินมาหาเธอ “คุณเบล พบอะไรไหมคะ” ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นเสียงดังฟังชัด การกระทำเมื่อครู่มันทำให้นภัสสรดูใส่ซื่อ ไม่มีพิษมีภัย เบลล่าขบริมฝีปากของเธอเพราะไม่อยากจะยอมแพ้ “เราจะตรวจหาลายนิ้วมือ” ทันใดนั้น น้ำเสียงทรงอำนาจก็ดังก้องขึ้น “พอได้แล้ว! หยุดทำเรื่องไม่เป็นเรื่องเสียที” ทุกคนหันกลับไปตามต้นเสียงก็พบว่าใครบางคนได้มาปรากฏตัว บุคคลนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก ดนัย หิรัญกิจ ผู้อาวุโสและหัวเรือใหญ่อันน่าเคารพแห่งตระกูลหิรัญกิจนั่งเอง นภัสสรเคยเห็นเขาครั้งหนึ่งในพิธีสร้างความสัมพันธ์ครั้งแรกระหว่างนักเรียนและที่ปรึกษา แต่ตอนนั้นเธอได้เมอร์เซด แมคเคนซีเป็นผู้ดูแลของเธอ ดนัยยังดูแข็งแรงแม้ว่าจะผ่านไปหลายปีนับตั้งแต่ที่เธอเห็นเขาครั้งสุดท้าย “คุณปู่คะ เบลพูดจริงนะคะ เธอขโมยสร้อยของเบลไปจริง ๆ” เบลล่าเร่งรุดไปหาคุณปู่ของเธอ จับท่อนแขนของเขาไว้พร้อมกับทำหน้าบึ้ง การเป็นหลานสาวเพียงคนเดียวของดนัยทำให้เธอสามารถเอาแต่ใจได้ทุกเมื่อ คุณปู่จะประเคนทุกอย่างให้เมื่อเธอเริ่มงอแง แต่วันนี้กลับไม่ใช่! ดนัยไม่ยอมตามใจเธอในวันนี้ เขาทำหน้าไม่พอใจพร้อมกับปัดมือเธอออกก่อนจะตำหนิ “เบล ดูสิ่งที่หลานทำสิ! หลานพังงานเลี้ยงของปู่!” เบลล่ามองปู่ของเธออย่างอึ้ง ๆ ก่อนจะปฏิเสธ “คุณปู่คะ ไม่ใช่เบลนะคะ เธอต่างห่างที่ทำ มันเป็นความผิดของเธอ!” ชี้นิ้วไปที่นภัสสรอย่างโกรธจัด ดนัยมองไปตามนิ้วมือของหลานสาว แต่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบกับร่างของนภัสสร วินาทีถัดมาเขาก็ฉีกยิ้มอันแสนอบอุ่นให้ “แนท! ทำไมไม่บอกฉันล่ะว่าเธอมาด้วย” ทุกคนตะลึงเมื่อเห็นดนัยเดินตรงไปหานภัสสรและเรียกเธอด้วยชื่อเล่น “คุณดนัย เมอร์เซดบอกว่าให้มาเซอร์ไพรส์ค่ะ” นภัสสรโค้งคำนับเขาเล็กน้อยเพื่อแสดงความเคารพ “จริงเหรอ! ฮ่า ๆ! เซอร์ไพรจริงด้วย!” ดนัยอารมณ์ดีที่ได้พบลูกศิษย์ของเพื่อนเก่า เหตุการณ์ตรงหน้าทำให้ทุกคนเริ่มรับรู้ได้ว่าเธอไม่น่าจะใช่หัวขโมย แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเธอคือใคร ทำไมถึงได้รู้จักทั้งแทนไทและดนัย อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ ‘ขโมยสร้อย’ ได้สิ้นสุดลงเมื่อทั้งนภัสสรและเบลล่าตกลงกันว่าจะยอมจบแค่นี้ และก็ได้รับรู้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันน่าอับอายเพียงใด รสรินที่ยืนหลบมุมถึงกับกัดฟันกรอด เธอโล่งใจที่ไม่มีใครรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เธอทำ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกขอบคุณนภัสสรสักนิดที่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ ความหึงหวงเริ่มเข้าครอบงำและกัดกินตัวเธอเมื่อเห็นนภัสสรยืนอยู่ข้างแทนไท เนื่องจากแทนไทเข้าใจผิดว่าเธอเป็นคนช่วยเขาเมื่อห้าปีก่อน เธอจึงสามารถร้องขอเขาทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอต้องการได้อย่างง่ายดาย เธอเป็นภรรยาในอนาคตของแทนไทในสายตาคนภายนอก แต่พวกเขาไม่รู้เลยสักนิดว่าเธอไม่ได้มีความหมายอะไรกับแทนไทเลย ผู้ชายคนนั้นไม่เคยทำตัวใกล้ชิดกับเธอเลย เห็นได้ชัดว่าเขาใช้เธอเป็นไม้กันหมาจากผู้หญิงคนอื่น ๆ เท่านั้น