ตอนที่ 12บทที่ 12October 31, 2026ตอนที่ 12 ไม่มีใครสามารถเอาของที่เป็นของคุณไปได้เมื่อกลับมาที่บ้าน แอรอนและเคทลินมองดูลีวายอย่างไม่อยากเชื่อ “แกพูดถูก คุณพ่อมาเชิญโซอี้ด้วยตัวเองจริงๆ” “คุณพ่อครับ ดูเหมือนว่าคุณพ่อจะแพ้เดิมพันนี้นะครับ” ลีวายพูดพร้อมรอยยิ้ม “แต่โครงการนี้ตกมาอยู่ในมือเราได้ยังไง? มีบริษัทที่แข็งแกร่งกว่านี้มากมาย ทำไมพวกเขาถึงเลือกเรา?” แอรอนครุ่นคิดออกมาดังๆ “นั่นสิ ทำไมพวกเขาถึงยืนกรานที่จะให้ฉันเซ็นสัญญา?” โซอี้กระพริบตารอฟังคำอธิบายของลีวาย เธออดไม่ได้ที่จะคิดว่าลีวายอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดนี้ มันดูราวกับว่าทุกคำที่เขาพูดจะเป็นจริง “จำสิ่งที่มังกรฟ้าพูดในงานเลี้ยงคืนนั้นไม่ได้เหรอ?” ลีวายถาม "ฉันเข้าใจแล้ว!" แอรอนพูดขึ้นทันที “มันเป็นความตั้งใจของมังกรฟ้าทั้งหมด! ผู้ยิ่งใหญ่ได้ทำตามสัญญาของเขาแล้วแน่นอน! ฉันหมายความว่า จะมีใครอีกเล่า ที่จะสามารถสั่งคุณเจนนิงส์ให้ทำตามได้?” โซอี้ยิ้มอย่างอายๆ “หนูคิดว่ามังกรฟ้าเพียงแต่พูดเล่นๆ เท่านั้น” “คำพูดของคนสำคัญจะต้องสำเร็จ!” ลีวายยิ้มกว้าง “ให้ตายสิ ครอบครัวของฉันจะขึ้นไปยังสถานะสูงสุดเมื่อเรารับช่วงต่อเพื่อทำโครงการนี้! เคทลิน ทำอาหารที่ดีที่สุดของคุณ เราต้องฉลอง” แอรอนกล่าว บางทีอาจเป็นเพราะพวกเขากำลังอารมณ์ดี ลีวายดูน่าพอใจในสายตาของทั้งคู่มากกว่าเดิม “อย่ากังวลกับการหางานเลย ลีวาย” โซอี้กล่าว “แค่อยู่กับฉันเท่านั้น” "แน่นอน ฉันจะช่วยเธออย่างดี” สามวันต่อมา ลีวายและโซอี้แต่งกายอย่างเหมาะสม พร้อมที่จะตรวจสอบความถูกต้องเพื่อเซ็นสัญญา “ลีวาย ฉันคิดว่าฉันควรบอกคุณปู่ล่วงหน้านะ อย่างไรซะ พวกเขากังวลมากเกี่ยวกับเรื่องนี้” โซอี้กล่าว “ฉันไม่คิดว่ามันจำเป็น นี่ไม่ใช่เรื่องของพวกเขาแต่อย่างใดนะ” ลีวายกล่าว “ยังไงก็ตาม ฉันคิดว่าฉันควรโทรหาพวกเขา” โซอี้กดหมายเลขของแฮร์รี่ “อะไรเหรอ โซอี้?” “คุณปู่คะ หนูเพียงแต่จะบอกคุณปู่ล่วงหน้าค่ะว่าตอนนี้เรากำลังจะเซ็นสัญญา” “โอ เรื่องนั้นสินะ น้องสาวของเธอกับซามูเอลกำลังเดินทางไปที่นั่นแล้ว ดังนั้นเธอไม่ต้องไปหรอก ไม่ต้องกังวลไป พวกเขาจะเซ็นในนามของเธอ! ปล่อยเรื่องนี้เลย แล้วไปทำงานที่อิมพีเรียล เมโดว์สอย่างมีความสุขเถิด” แฮร์รี่พูดแล้ววางสายในไม่ช้าไม่นาน โซอี้ตกใจมากจนเกือบทำโทรศัพท์ตก "มีอะไรหรือ?” “คุณปู่บอกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย และมีคนไปเซ็นสัญญาแทนฉันแล้ว” โซอี้สะอึกสะอื้น เมื่อลีวายได้ยินเข้าก็เลือดขึ้นหน้าทันที ครอบครัวโลเปซไร้ยางอายพอๆ กับครอบครัวแกร์ริสัน! "อย่าคิดมากไปเลย ไม่มีใครแย่งของๆ เธอไปได้หรอก” ลีวายพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เขาหันกลับมาและร่างข้อความ ส่งตรงไปยังหัวหน้ากระทรวงการก่อสร้าง ในขณะเดียวกัน มีผู้ประกอบการหลายสิบคนมารวมตัวกันที่สถานที่ประมูลเพื่อรอฟังการประกาศผล ในที่สุด คาร์ลอส เวย์แลนด์ รองหัวหน้ากระทรวงการก่อสร้าง ก็เป็นผู้ประกาศผล “ผมขอประกาศว่าอิมพีเรียล เมโดว์ จำกัด แห่งโลเปซกรุ๊ป ได้รับเลือกให้เป็นผู้พัฒนาโครงการอุทยานเชิงนิเวศเวสต์ซิตี้!” พอคาร์ลอสประกาศจบ ผู้คนก็พากันโวยวาย บรรยากาศก็เต็มไปด้วยความโกลาหล ไม่มีใครเข้าใจที่มาที่ไปของชัยชนะของอิมพีเรียล เมโดว์ส ซามูเอล เมลานี และคนอื่นๆ ที่ไปเป็นตัวแทนของ อิมพีเรียล เมโดว์ส ลุกขึ้นยืนรับคำแสดงความยินดีจากคนรอบข้าง “ขอให้ตัวแทนของ อิมพีเรียล เมโดว์ส จำกัด มาที่หลังเวทีเพื่อเซ็นสัญญาได้ไหมครับ?” บุคคลที่รับผิดชอบการเซ็นสัญญาในท้ายที่สุดยังคงเป็นออร์ลันโด เจนนิงส์ รองหัวหน้าทีมมาเพื่อประกาศผลเท่านั้น "อืม... คุณโซอี้อยู่ไหนครับ?” ออร์ลันโดมองดูพวกเขาสองสามคนโดยมีความรังเกียจอยู่ในสายตาของเขา “ยินดีที่ได้พบคุณอีกครั้งหนึ่งครับ คุณเจนนิงส์” ซามูเอลกล่าวทักทาย “ตอนนี้โซอี้มีสิ่งที่ต้องทำมากเกินไป เธอจึงส่งเรามาเซ็นสัญญาแทนเธอครับ” “นอกจากนั้น ผลประมูลก็ออกแล้ว และเราพร้อมที่จะดำเนินโครงการ ใครจะเซ็นหรือไม่เซ็นอะไรก็เหมือนกันแหละ ว่าไหมคะ คุณเจนนิงส์?” เมลานี่พูดแทรกขึ้น “โอ มันแตกต่างกันอย่างมากเลยครับ คุณ” ออร์ลันโดหัวเราะเยาะ “ผมขอถามคุณนะครับ เช่น ถ้าคุณมาที่นี่ในนามของคุณโซอี้เพื่อลงนามในสัญญา คุณจะเซ็นชื่อเธอหรือชื่อคนอื่นครับ?” “ฉัน...” เมลานีชะงัก แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ตั้งใจจะเซ็นชื่อโซอี้ แต่เป็นชื่อของแฮร์รี่ โซอี้จะไม่กลายเป็นเจ้าของโครงการเพียงคนเดียวหรอกหรือ หากพวกเขาลงนามในชื่อของเธอ? “ยังไงก็เถอะ คุณเจนนิงส์” ฌอนกล่าวเสริม “คุณอาจไม่ทราบเรื่องนี้ แม้ว่าโลเปซกรุ๊ปจะมีบริษัทในเครือหลายแห่ง แต่ประธานคือคุณแฮร์รี่ โลเปซ ซึ่งมีอำนาจเบ็ดเสร็จในการควบคุมบริษัท ครั้งนี้สัญญาจะลงนามภายใต้ชื่อคุณแฮร์รี่ และโซอี้ก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้” ออร์ลันโดส่ายหัว “นั่นเป็นเรื่องที่ทำไม่ได้! เราได้แต่งตั้งให้คุณโซอี้ โลเปซ เป็นผู้ดูแลโครงการนี้ ผมไม่รู้ว่าใครคือแฮร์รี่ โลเปซที่คุณพูดถึง แต่เมื่อคุณเป็นคนพูดขึ้น ผมจะโทรหาคุณโซอี้ ถ้าเธอตกลง ผมก็จะอนุมัติจากฝั่งของผมด้วย” ทั้งสามคนเริ่มลุกลี้ลุกลนในทันที เพราะรู้ว่าโซอี้ไม่รู้ไม่เห็นและไม่เคยเห็นด้วยกับเรื่องนี้ "คุณโซอี้ครับ ผมขอถามว่า คุณได้ยินยอมให้บุคคลอื่นลงนามในสัญญาแทนตัวคุณ และให้ใช้ชื่อ ของคุณแฮร์รี่เพื่อการนี้ด้วยไหมครับ?” ออร์ลันโดถามตรงๆ เมื่อต่อสายแล้ว เมื่อได้ยินเช่นนั้น โซอี้ก็นึกขึ้นได้ว่าโครงการนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับเธอตั้งแต่นี้ไปถ้าเธอยินยอม และถ้าเธอไม่ยินยอม เธอคิดว่าปู่ของเธอจะต้องเกลียดเธอไปตลอดชีวิตแน่ๆ เธอจะต้องตัดสินใจเลือกระหว่างผลประโยชน์กับปู่ของเธอ “ฉัน... คือ...” โซอี้ลังเลอยู่นานและกำลังจะตอบตกลงเมื่อลีวายเข้ามาคว้าโทรศัพท์ของเธอ "ไม่เลย! พวกเขาไม่ได้โทรมาเลย! เกิดอะไรขึ้น? ที่แย่ไปกว่านั้นคือ เราจะยอมแพ้กับโครงการนี้ แค่ยกให้ใครก็ตามที่ต้องการมันไปก็แล้วกัน” ลีวายกล่าว ออร์ลันโดวางสาย เขาจ้องซามูเอลและผู้ติดตาม ด้วยตาเขม็ง สีหน้าของเขาหน้าดูสิ้นหวัง เมื่อตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ พวกเขาจึงก้มหัวลงและไม่กล้ามองออร์ลันโดเลย “ผมพูดชัดเจนแล้วใช่ไหม? โครงการนี้จะต้องทำให้สำเร็จโดยคุณโซอี้ตั้งแต่ต้นจนจบ! ไม่มีใครแทนที่เธอได้! หากคุณยังดึงดันในเรื่องนี้ ผมจะเอาคนอื่นมาแทนเท่านั้น! มีผู้คนมากมายที่สามารถจัดการโครงการนี้ได้” “ฟังนะ ถ้าคุณต้องการโครงการนี้ ให้คุณโซอี้มาเซ็นสัญญาเดี๋ยวนี้! มิฉะนั้น เราจะถือว่าคุณเสียสิทธิ์ในโครงการนี้!” เมื่อได้ยินคำพูดของออร์ลันโด ทั้งสามคนก็ออกวิ่งปลิวไปราวกับสายลม "อะไรนะ? ต้องเป็นโซอี้เท่านั้นเรอะ? ฉันคิดว่าใครก็สามารถเซ็นสัญญาได้!” แฮร์รี่รู้สึกงุนงงเมื่อรู้เรื่องนี้ “คุณพ่อครับ ตอนนี้พวกเราควรทำยังไง?” เฮนรี่ถาม “เราต้องให้โซอี้เข้าควบคุมโครงการนี้จริงๆ เหรอครับ?” “ไม่มีทางอื่นเลย แต่ถึงแม้โซอี้จะรับโครงการไป ผลกำไรส่วนใหญ่ก็ยังคงอยู่ในมือเรา โซอี้ยังคงเชื่อฟังฉัน เราเพียงแต่ให้ของเล็กๆ น้อยๆ แก่พวกนั้นเมื่อถึงเวลา สุดท้ายแล้ว อิมพีเรียล เมโดว์ส จำกัด อันกระจ้อยร่อยของเธอจะไม่สามารถทำโครงการนี้ได้ด้วยตัวเอง พวกนั้นต้องการความช่วยเหลือจากเรา” แฮร์รี่กล่าว “แต่คุณปู่ เราจะให้โซอี้เซ็นสัญญาได้อย่างไร? นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว” มีคนถามขึ้น “อื้ม ฉันจะไปรับเธอเอง” แฮร์รี่ยิ้มเยาะ “ฉันจะไม่รับคำปฏิเสธ โทรหาโซอี้ก่อน!” หลังจากโทรติดแล้ว ลีวายเป็นคนรับสาย "ฮืม? พวกนายไม่ต้องมา พวกเรากำลังยุ่ง...” จากนั้นลีวายก็วางสายไป