ตอนที่ 8บทที่ 8October 31, 2026ตอนที่ 8 เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น“พวกนายเห็นไหม? พวกเขามามือเปล่า” “พวกเขาไม่รู้กฎเหรอ? หรือพวกเขาไม่เคารพเทพสงครามเลย?” “ฉันไม่คิดว่าเคยเห็นพวกเขามาก่อน พวกเขาเป็นใครกัน? พวกเขาแอบเข้ามาเหรอ?” ... ในไม่ช้า ทุกคนก็สังเกตเห็นแอรอนและครอบครัวของเขา เมื่อได้ยินเสียงพึมพำ แอรอนรู้สึกอยากจะแทรกแผ่นดินหนี นี่มันน่าอายเกินไป มันต่างจากการถูกทำให้อับอายต่อหน้าคนที่คุ้นเคย ประการแรก พวกเขาไม่รู้สึกว่ามีตัวตนที่นี่ และประการที่สอง พวกเขาเป็นแค่ใครก็ไม่รู้ในท่ามกลางบรรดาผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้น มันเป็นความอัปยศทางจิตใจแบบหนึ่ง ไม่นานนัก ภายในห้องก็เริ่มวุ่นวาย ทุกคนต่างเบนสายตาไปที่ชายสองสามคนในเครื่องแบบทหารที่กำลังเดินเข้ามา หัวหน้ากลุ่มคือราชาแห่งสงครามโดยแท้จริง เขามีดาวดวงหนึ่งอยู่บนบ่าของเขา รัศมีอันน่าเกรงขามของเขาทำให้ทุกคนพูดอะไรไม่ออก “ขอแนะนำตัวอย่างเร็วๆ ฉันประจำการที่แนวรบตะวันออก ชื่อรหัสคือมังกรฟ้า มือขวาของเทพสงคราม!” มังกรฟ้ามองไปรอบๆ พื้นที่อย่างผู้ที่เหนือชั้นกว่า แอรอนและครอบครัวสั่นสะท้านด้วยความกลัวเมื่อเห็นภาพนี้ “จริงๆ นะ เทพสงครามนี่น่ากลัวเกินไปแล้ว! แม้แต่มือขวาก็ยังเป็นราชาแห่งสงครามเลย!” "จริงไหมล่ะ! เทพสงครามคนนี้ คือเทพสงครามคนแรกของอีรูเดียที่มีดาวห้าดวง!” เคทลินกังวลมากจนเธอกำลังจะร้องไห้ “อย่างน้อยเราน่าจะมีอะไรติดมือมาบ้างนะ จะเกิดอะไรขึ้นกับเราถ้าเขาคิดว่าเราไม่เคารพเขา?” “ท่านมังกรฟ้า ฉันขอถามหน่อยได้ไหมว่า เทพสงครามจะมาถึงเมื่อไหร่?” เจสซี่ถาม มังกรฟ้ายิ้ม “ความจริงแล้ว เทพสงครามอยู่ในท่ามกลางพวกเรา เขามักจะเก็บตัวและแทบจะไม่เคยเข้าร่วมงานแบบนี้เลย มันเกินความคาดหมายของฉันว่าเขาจะมาจริงๆ” คำพูดของเขาทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้นเมื่อผู้คนมองหาชายผู้นี้ไปรอบๆ ด้วยอารมณ์ที่หวาดกลัว “หยุดมองหาได้แล้ว” มังกรฟ้ากล่าวอย่างเข้มงวด “แต่จงจำไว้ว่าเทพสงครามตรวจสอบทุกคำพูดและการกระทำของพวกคุณ ฉันจะทำหน้าที่เป็นสื่อกลางในวันนี้ ขอให้เข้ามาหาฉันหากคุณต้องการอะไร” “เอ่อ, เขาบอกใบ้อะไรไหมนะ?” แอรอนกระซิบเมื่อได้ยินอย่างนั้น และคนอื่นๆ ก็ดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของเขาเช่นกัน “วินสตัน กอนซาเลส แห่งนอร์ธ แฮมป์ตัน ขอมอบไข่มุกคู่ในตำนานแด่เทพสงคราม!” “หอการค้าแห่งนอร์ธ แฮมป์ตันเอเวอร์กรีน ขอมอบโสมป่าอายุ 200 ปีแด่เทพสงคราม!” “นอร์ธ แฮมป์ตัน อะพอคคาลิปคลับ ขอมอบรถแมคลาเรน พี1 แด่เทพสงคราม!” ทุกคนในสถานที่จัดงานต่างเร่งรีบไปที่ด้านหน้าเพื่อมอบของขวัญสุดหรู ซึ่งมีคฤหาสน์อยู่ในลิสต์รายการอีกด้วย เมื่อเห็นพวกเขามอบของขวัญกันทีละคน แอรอนและเคทลินก็ก้มหัวลงด้วยความอับอายอย่างที่สุดแม้แต่โซอี้ก็ยังอยากจะวิ่งไปที่ทางออก บนเวที มังกรฟ้ามองดูภูเขาของขวัญที่กองอยู่ตรงหน้าเขา สีหน้าของเขาเยือกเย็นลงทุกนาที “ทำแบบนี้หมายความว่ายังไง?” เสียงของมังกรฟ้าทำให้ผู้คนตกตะลึง แม้แต่เจสซี นายกเทศมนตรีของนอร์ธ แฮมป์ตัน ก็ยังเงียบงันทุกคนมองไปที่ มังกรฟ้าอย่างไม่ค่อยเข้าใจนักว่าเขาหมายถึงอะไร “คุณกำลังดูถูกเทพสงครามอยู่ใช่ไหม?” "ไม่ ไม่ ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน" คำพูดของมังกรฟ้าทำให้ทุกคนกลัวสุดชีวิต "จำคำของฉันไว้! นี่คือสิ่งที่เทพสงคราม เกลียดที่สุด! อย่าใช้อุบายของคุณกับเทพสงคราม! ถ้าทำอย่างนั้นหมายความว่าคุณดูถูกเขา!” มังกรฟ้ากล่าวอย่างไม่ชอบใจ และทุกคนก็เข้าใจในทันที เทพสงครามขาดแคลนเงินหรือ? ไม่ใช่เลย! เทพสงครามมีความมั่งคั่งและอำนาจที่ไม่มีใครเทียบได้! “ท่านมังกรฟ้า ได้โปรดระงับความโกรธของท่าน! เราผิดไปแล้ว!” มังกรฟ้าเหลือบมองฝูงชน “เมื่อกี้ยังมีใครที่ไม่ได้มอบของขวัญไหม?” ทุกคนมองหน้ากันและพบว่าไม่มีใครที่ยังไม่ได้มอบของขวัญ “คุณพ่อครับ ยกมือขึ้นเถอะ! นี่เป็นโอกาสของคุณพ่อ!” ลีวายเตือน โซอี้และพ่อแม่ของเธอฟังอยู่ตลอด พวกเขาโล่งใจที่ได้ยินว่าอีกฝ่ายไม่ชอบรับของขวัญ ถึงกระนั้น พวกเขาก็ไม่กล้าพอที่จะยกมือขึ้น “โซอี้ ยกมือขึ้นถ้าเธอเชื่อฉัน นี่เป็นสิ่งที่ดีอย่างแน่นอน!” โซอี้ยกมือขึ้นและทุกคนก็มองมาที่เธอ มังกรฟ้าจ้องมองโซอี้ "ดี ดีมาก! คุณมีทัศนคติถูกต้องที่มามือเปล่า! นั่นคือการแสดงความเคารพต่อเทพสงคราม! ทำได้ดีมาก!” เมื่อได้ยินคำชมของราชาแห่งสงคราม โซอี้และพ่อแม่ของเธอยืนขึ้นโดยไม่รู้ตัว หัวใจพองโตไปกับคำเยินยอและเกียรติยศ "คุณชื่ออะไร?” มังกรฟ้าถาม “ยินดีที่ได้รู้จักท่านมังกรฟ้า ฉันชื่อโซอี้ โลเปซ นี่คือพ่อของฉัน แอรอน...” โซอี้แนะนำครอบครัวของเธออย่างสุภาพ "ดีมาก ผมจะจำชื่อของคุณไว้ ผมจะให้ความสำคัญกับคุณและครอบครัวสำหรับสิ่งดีๆ ในอนาคต!” มังกรฟ้าให้คำมั่นสัญญา ทุกคนในห้องประหลาดใจ รวมทั้งเจสซี่ด้วย โซอี้และพ่อแม่ของเธอแสดงความขอบคุณอย่างตื้นตัน พวกเขาไม่เคยคิดฝันเลยว่าเรื่องดีๆ เช่นนี้จะเกิดขึ้นกับพวกเขา และเมื่องานเลี้ยงสิ้นสุดลง พวกเขารู้สึกมีความสุขมาก “พระเจ้า ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงหรือ” แอรอนถึงกับเก็บนามบัตรสองสามใบจากหัวหน้าใหญ่ที่แสดงความปรารถนาดีต่อเขา “เธอโชคดีมากสาวน้อย!” เคทลินยิ้มออกมา โซอี้มองไปที่ลีวาย “แม่คะ ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณลีวาย! เขาคาดหวังว่าเทพสงครามไม่ชอบของขวัญและสนับสนุนให้หนูยกมือขึ้น หนูคงไม่ทำอย่างนั้นถ้าไม่ใช่เพราะเขา!” “คืนนี้ลีวายทำให้เราประทับใจจริงๆ!” "จริงๆ แล้ว เราจะมีโอกาสได้เข้าร่วมงานเลี้ยงนี้หรือ? ถ้าไม่ใช่เพราะเขา” ความประทับใจของแอรอนและเคทลินที่มีต่อลีวายเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น “นั่นเป็นโชคดีของคุณพ่อคุณแม่” ลีวายกล่าว “ผมแค่ขอให้เพื่อนหาบัตรเชิญมาให้เรา เท่านั้นเอง” ขณะนั้นเอง โซอี้มองลีวายด้วยสายตาที่ต่างไปจากเดิม ดูเหมือนว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของเขาในคืนนี้ เหมือนกับว่าเพียงคำพูดของเขาก็แก้ไขทุกอย่างได้ เป็นไปได้ไหมว่าภูมิหลังของลีวายก็พอจะมีอิทธิพลอยู่บ้าง? บางทีเขาอาจอยู่เบื้องหลังเรื่องราวทั้งหมดในวันนี้ก็ได้? แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร? เขาถูกจำคุกถึงหกปีนะ! หลังจากนั้นไม่นานโซอี้ก็เลิกคิด คืนนั้นเป็นคืนที่ยาวนานและน่าตื่นเต้น แต่โชคดีที่ทุกอย่างจบลงด้วยความสุข แอรอนและเคทลินรู้สึกปลาบปลื้มจนเนื้อเต้นที่ตอนนี้พวกเขาได้ชดใช้เรื่องที่ผ่านมา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งได้พิสูจน์ตัวเองต่อครอบครัวโลเปซแล้ว อย่างไรก็ตาม แฮร์รี่ได้โทรเข้ามาในตอนนั้น แอรอนรับสาย แฮร์รี่พูดว่า “แกกับโซอี้ไม่ต้องไปทำงานตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป!” “อะไรนะครับ?” เสียงอันเยือกเย็นและไร้เมตตาของแฮร์รี่ดังออกมาจากโทรศัพท์ “พวกแกทำให้ฉันผิดหวังมาก เมื่อไหร่จะคืนเงินสองล้านแปดแสนที่ติดหนี้ฉันไว้เสียที?” “พ่อครับ, ผม ...” “เอาละ ในเมื่อแกไม่สามารถจ่ายเงินคืนฉันได้ ฉันจะยึดบริษัทคืนมาและให้ซามูเอลกับเมลานีรับช่วงธุรกิจต่อ พวกแกไม่เกี่ยวข้องกับเราอีกแล้ว” แฮร์รี่วางสายไป โทรศัพท์ของแอรอนตกลงไปที่พื้นพร้อมกับเสียงดังตู้ดๆ เมื่อได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น โซอี้และเคทลีนก็สะอึกสะอื้น ร้องไห้และกอดกันไว้ “เป็นอะไรไป?” ลีวายถาม “คุณปู่ยึดบริษัทคืนไปแล้ว” โซอี้สูดลมหายใจ “ตอนนี้พวกเราตกงานแล้ว” “ฮื้ม! พวกเขาจะต้องเสียใจ” ขณะเดียวกันกับที่บ้านของครอบครัวโลเปซ หลังจากที่แฮร์รี่วางสายโทรศัพท์เฟเบียนจึงถามอย่างระมัดระวังว่า “มันจะดีหรือครับถ้าเราทำแบบนั้น? ลีวายไม่มีภูมิหลังที่มีอิทธิพลเลยใช่ไหมครับ?” “พ่อครับ ผมสอบถามดูแล้ว” เฮนรี่พูดขึ้น “อดีตเพื่อนร่วมชั้นของเพื่อนผมที่ทำงานอยู่สำนักงานอนุรักษ์น้ำของเทศบาล ซึ่งอยู่ในงานเลี้ยงนั่นบอกว่าลีวายเป็นเพียงคนกระจอกที่ต้องพึ่งเพื่อนเพื่อให้ได้เข้าไปในงาน ที่ตลกไปกว่านั้น มีเพียงครอบครัวมันเท่านั้นที่ไม่ได้นำของขวัญไปด้วย เท่านั้นยังไม่พอ พวกนั้นยังเชื่อจริงๆ จังๆ เมื่อได้ยินว่าเทพสงครามไม่ชอบรับของขวัญ” ทุกคนถึงกับหลุดหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินว่าเกิดอะไรขึ้น แฮร์รี่ปล่อยลมหายใจผ่านจมูกออกมาอย่างเย็นชา “ฉันต้องยึดบริษัทของไอ้พวกนั้นคืนมา และทำให้มันตกงานที่ทำให้ฉันอับอายขายหน้าที่พาราไดซ์วิลล่า!” เขาเดือดพล่านด้วยความโกรธเพราะเหตุการณ์ในวันนี้ เฮนรี่เป็นคนวางแผนให้แฮร์รี่ยึดบริษัทกลับคืนมา "ถูกแล้ว พวกนั้นเป็นฝูงตัวตลกอกกตัญญูที่ไม่เคยเคารพคุณปู่เลย!” ซามูเอลพูดแทรกขึ้น “ผมสาบานว่าผมจะทำให้ชีวิตพวกมันน่าสังเวช!” แฮร์รี่มองดูซามูเอล ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง “ตอนนี้ ครอบครัวโลเปซขึ้นอยู่กับเธอแล้ว ซามูเอล ปู่ไม่คิดว่าเราจะได้ทำโครงการพัฒนาอุทยานเชิงนิเวศเวสต์ซิตี้ในวันพรุ่งนี้ แต่ก็ไม่เป็นไร เธอต้องทำงานหนักขึ้น ซามูเอล และมองหาโครงการเข้ามาเพิ่มเติมผ่านเส้นสายของเธอ” “ไม่ต้องกังวลครับคุณปู่” ซามูเอลตอบ