ตอนที่ 9บทที่ 9October 31, 2026ตอนที่ 9 ต้องเป็นโซอี้เท่านั้นคืนนั้น โซอี้แทบนอนไม่หลับเลย “อย่าคิดมากแล้วไปนอนซะ” ลีวายปลอบ “แฮร์รี่จะมาหาเธอเองและขอให้เธอกลับไปช่วยทำงาน” โซอี้จ้องมองเขา “เธอคิดว่าคุณปู่จะมาหาฉันด้วยตัวเองเหรอ? ได้โปรดเถอะ ฉันจะขอบคุณสวรรค์มากเลย ถ้าพ่อกับฉันได้งานคืนมา” "ไม่ต้องกังวล ฉันหมายความอย่างที่พูดจริงๆ แฮร์รี่จะขอให้เธอกลับไป!” ลีวายหมุนตัวกลับ เดินไปที่ระเบียง และโทรศัพท์ “มังกรฟ้า ต่อโทรศัพท์หา นีลเซ่น ...” เช้าวันต่อมา แฮร์รี่ตื่นขึ้นโดยได้รับโทรศัพท์จากกระทรวงการก่อสร้าง ขอเชิญครอบครัวโลเปซเข้าร่วมการประมูลโครงการพัฒนาอุทยานเชิงนิเวศ เป็นเรื่องน่าประหลาดใจอันน่ายินดีอย่างยิ่ง เพราะด้วยคุณสมบัติของเขานั้น แฮร์รี่ไม่ได้คาดหวังว่าจะมีโอกาสเข้าร่วมการประมูลเลย แฮร์รี่ รีบเรียกครอบครัวโลเปซเข้ามาในห้องนั่งเล่น “ปู่ได้ยินมาก่อนหน้านี้แล้วว่า มีใครสักคนเตรียมเข้าร่วมการประมูล บอกอีกทีซิ ใครนะ?” “คุณพ่อครับ โซอี้นี่ครับ!” เฮนรี่ตอบทันที “เธอได้ร่างข้อเสนออย่างละเอียด แต่เธอจะเข้าร่วมการประมูลด้วยความสามารถของครอบครัวเธอได้อย่างไร?” แฮร์รี่ลูบคางของเขา “แกกำลังบอกว่าโซอี้มีข้อเสนออย่างละเอียด และเราสามารถเข้าร่วมการประมูลด้วยข้อเสนอนั้นได้ใช่ไหม?” "ใช่แล้ว! โซอี้ยังมีคุณสมบัติเหมาะสมอยู่!” “ฌอนอยู่ที่ไหน? รีบไปหาแอรอนแล้วเอาข้อเสนอนั้นมา! ใครจะคิดว่าขยะพวกนี้จะยังมีประโยชน์อยู่!” ... ในระหว่างนั้น ลีวาย โซอี้ และพ่อแม่ของเธอกำลังรับประทานอาหารเช้าอย่างเงียบๆ เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู พวกเขาประหลาดใจที่เห็นฌอน ฌอน กวาดสายตาประเมินไปทั่วบ้านอย่างรวดเร็ว “พวกคุณอาศัยอยู่ในถังขยะนี้เหรอ? พื้นที่ถึงร้อยห้าสิบตารางเมตรไหมนะ?” "นายมาทำอะไรที่นี่?” แอรอนถาม เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจที่ฌอนเข้ามาขัดจังหวะตอนเช้าที่สงบสุขของพวกเขา “ผมมาเอาข้อเสนอสำหรับโครงการพัฒนาอุทยานเชิงนิเวศ กระทรวงการก่อสร้างแจ้งมาว่า เราจะได้เข้าร่วมประมูลโครงการ” ฌอนกล่าว "ไม่มีทาง!" โซอี้ปฏิเสธอย่างเฉยเมย “ฉันร่างข้อเสนอนี้ด้วยตัวเอง ถ้านายจะเสนอราคาสำหรับโครงการนี้นายต้องร่างเอง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ไม่รู้หรอกเหรอว่าฉันถูกไล่ออกจากบริษัทแล้ว” ฌอนถลึงตามองเธอ "ดี ฉันจะให้คุณปู่คุยกับเธอ!” จากนั้น เขาก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้โซอี้ “เกิดอะไรขึ้นกับแกโซอี้? แกจะไม่ให้ข้อเสนอเรอะ? แกไม่เห็นฉันเป็นปู่ของแกใช่ไหม?” เสียงโกรธเคืองของแฮร์รี่ดังขึ้นทันทีที่โซอี้รับสาย โซอี้ร้องไห้ทั้งน้ำตา “คุณปู่ไล่หนูออกจากงาน แล้วคุณปู่จะมาเอาข้อเสนอของหนูไปทำอะไร? หนูไม่ยอมหรอก!” “ฮึ่ม แกหมายความว่ายังไง? ถ้าแกไม่ให้ข้อเสนอ ครอบครัวโลเปซจะยุติความสัมพันธ์ทั้งหมดกับครอบครัวแกในวันนี้!” โซอี้น้ำตาไหลพรากเมื่อได้ยินแบบนั้น ลีวายลุกขึ้นยืน เขาค้นหาข้อเสนอและยื่นมันให้ฌอนก่อนหันมาปลอบโซอี้ “มันต้องอย่างนี้สิ” ฌอนมองดูครอบครัวนี้ด้วยใบหน้าเย้ยหยันเต็มที่ ในขณะเดียวกัน โซอี้และพ่อแม่ของเธอดูผิดหวังเมื่อเห็นว่าลีวายให้ข้อเสนอไป นั่นคือความขี้ขลาดไม่ใช่หรือ? การมีสามีแบบนี้จะมีประโยชน์อะไร? “ทำไมเธอถึงให้ข้อเสนอให้เขาไป?” โซอี้ถาม "ฟังฉันนะ แฮร์รี่จะขอให้เธอกลับไปทำงานกับเขาแน่นอน” ลีวายยืนยัน “วันนี้เราจะต้องไปที่แห่งหนึ่ง” “ฉันจะเชื่อใจคุณแบบนี้ได้ยังไง?” โซอี้ขึ้นเสียง “พวกแกจะต้องหย่ากันถ้าคุณพ่อยังคงเงียบอยู่!” แอรอนเสริมอย่างตรงไปตรงมา “ตกลงครับ” ลีวายเห็นด้วย ในอีกด้านหนึ่ง หลังจากได้ข้อเสนอมาอยู่ในมือแล้ว ซามูเอลและเมลานีได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่สำคัญในการเข้าครอบครองบริษัทอิมพีเรียล เมโดว์ส จำกัดของโซอี้ หลังจากนั้น พวกเขาก็ตรงไปที่อาคารสำนักงานที่รับผิดชอบโครงการอุทยานเชิงนิเวศซึ่งมีผู้มาติดต่อยืนรอเป็นแถวยาวอยู่แล้วเมื่อพวกเขาไปถึง เมื่อคิดว่าทรัพย์สินทั้งหมดของครอบครัวโลเปซจะเป็นของเขาในอนาคต ซามูเอลก็หายใจถี่ๆ หลังจากรอเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงคิวของซามูเอล ซามูเอลกำลังจะแนะนำตัวเองอย่างยืดยาวทันทีที่เขาเข้าไปในสำนักงานกับเมลานี แต่คนที่นั่งตรงข้ามพูดขึ้นว่า “ครอบครัวโลเปซใช่ไหม?” "ใช่ครับ!" ซามูเอลตอบอย่างรวดเร็วอย่างงงๆ เมลานียื่นข้อเสนอในมือให้ทันที “นี่คือข้อเสนอโครงการของเรา! กรุณาช่วยดูด้วยค่ะ!” กระทรวงการก่อสร้าง แห่งนอร์ธ แฮมป์ตัน เป็นผู้รับผิดชอบในการอนุมัติและตัดสินใจโครงการนี้ ผู้รับผิดชอบหน้างานคือ ออร์ลันโด เจนนิงส์ หัวหน้าฝ่ายบริหารของกระทรวงการก่อสร้าง “ทำไมคุณโซอี้หรือคุณแอรอนไม่มา?” ออร์ลันโดถามตรงๆ เมื่อรับข้อเสนอของครอบครัวโลเปซไว้ในมือ “คุณพูดว่าอะไรนะครับ?” คำถามนั้นทำให้ซามูเอลและเมลานีตกตะลึง “ขออนุญาตแนะนำตัวเองนะครับ คุณเจนนิงส์ ผมชื่อซามูเอลครับ ซามูเอล โรเบิร์ตสัน ผมป็นผู้รับผิดชอบหลักที่รับผิดชอบโครงการนี้ของโลเปซกรุ๊ป ส่วนโซอี้และแอรอน พวกเขาถูกไล่ออกจากโลเปซกรุ๊ปไปแล้ว ผมขอทราบได้ไหมว่าทำไมคุณถึงถามหาพวกเขา คุณเจนนิงส์?” ซามูเอลถามด้วยความสงสัย เมื่อได้ยินเช่นนั้น ออร์ลันโดก็พยักหน้าด้วยความโล่งใจ “โอ้ อย่างนั้นหรือ? ได้เลย คุณกลับไปได้เลย ถ้าอย่างนั้นครอบครัวโลเปซถูกตัดสิทธิ์จากการเข้าร่วมในการประมูลโครงการพัฒนานี้” จากนั้น ออร์ลันโดผลักเอกสารข้อเสนอไปข้างหน้า ปล่อยให้ซามูเอลและเมลานีอ้าปากค้าง “คะ - คุณ เจนนิงส์ครับ คุณหมายความว่ายังไง?” ซามูเอลละล่ำละลัก “คุณกำลังบอกว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับโซอี้หรือคะ คุณเจนนิงส์?” เมลานีถาม "ใช่ครับ หลังจากการตรวจสอบโดยหัวหน้าหลายๆ ท่าน พวกเขาพบว่าโลเปซกรุ๊ป เป็นผู้ที่เหมาะ สมมากสำหรับโครงการนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อิมพีเรียล เมโดว์ส จำกัด ของคุณโซอี้ ดังนั้นจึงมีการตัดสินใจเบื้องต้นที่จะให้ อิมพีเรียล เมโดว์ส จำกัด ของโลเปซกรุ๊ป เป็นผู้ดำเนินการโครงการนี้ แต่เมื่อคุณโซอี้ถูกไล่ออกแล้ว ครอบครัวโลเปซจึงไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อีกต่อไป เราคงต้องเลือกอีกครั้ง” ออร์ลันโดอธิบายอย่างเหลืออด ถึงแม้จะบอกว่าเป็นการตัดสินใจเบื้องต้น แต่มันหมายความว่ามีการตัดสินใจขั้นสุดท้ายแล้ว และทุกคนก็รู้ว่านั่นหมายถึงอะไร "คุณเจนนิงส์ครับ โซอี้ถูกไล่ออกไปแล้ว แต่พวกเราเข้ารับช่วงต่อกิจการของอิมพีเรียล เมโดว์ส จำกัด คุณทำถูกต้องแล้วที่เลือกเรา นี่คือเอกสารบางส่วนเกี่ยวกับการเข้ารับช่วงต่อกิจการ” ซามูเอลกล่าว พร้อมกับมอบเอกสารตั้งหนึ่งให้อย่างตื่นเต้น “อิมพีเรียล เมโดว์ส อยู่ในความรับผิดชอบของเราครับ คุณเจนนิงส์!” จู่ๆ ออร์ลันโดก็สะบัดมือออก เอกสารหล่นกระจายไปทั่ว “ออกไปเลยครับ! คุณไม่เข้าใจสิ่งที่ผมพูดเลยสักคำเรอะ? ผมต้องการให้คุณโซอี้นำข้อเสนอของเธอมาให้ผม ไม่มีใครในครอบครัวโลเปซที่จะแทนที่เธอได้! เราต้องการมอบสิทธิ์โครงการนี้ให้กับคุณโซอี้ และคุณโซอี้เท่านั้น! คุณเข้าใจไหม?” ออร์ลันโดพูดพลางชี้นิ้วไปที่จมูกของซามูเอล “ทำไมต้องเป็นโซอี้ คุณเจนนิงส์?” เมลานีถามอย่างเจื่อนๆ “ฉันคือ เมลานี โลเปซ น้องสาวของโซอี้ ฉันไปเรียนต่างประเทศ และมีความสามารถมากกว่าโซอี้ในหลายๆ ด้าน ฉันก็สามารถจัดการโครงการนี้ได้เหมือนกันค่ะ คุณเจนนิงส์!” ซามูเอลพยักหน้า “ใช่ครับ เมลานีมีความสามารถ! มีความสามารถสูงกว่าโซอี้มาก!” “ออกไปเดี๋ยวนี้!” ออร์ลันโดโยนข้อเสนอบนโต๊ะลงกับพื้น “ผมบอกคุณว่า เว้นแต่คุณโซอี้จะมาด้วยตนเองในวันพรุ่งนี้ เวลาแปดโมงเช้า ครอบครัวโลเปซจะไม่มีคุณสมบัติในการแข่งขันในโครงการนี้ และผมจะขีดฆ่าชื่อของครอบครัวโลเปซออกจากรายชื่อ!” “ออกไปเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ผมจะเรียก รปภ.” แล้วเลขาของออร์ลันโดก็ขับไล่พวกเขาออกไป เหตุการณ์นั้นทำให้พวกเขาตระหนักว่าเหตุผลที่โครงการถูกกำหนดให้กับครอบครัวโลเปซ ไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของครอบครัวโลเปซ แต่เป็นเพราะโซอี้ “ยัยตัวแสบโซอี้ไปทำอะไรไว้ ถึงได้โปรเจ็กต์ใหญ่แบบนี้” เมลานีรู้สึกประหลาดใจ “มิน่าล่ะ กระทรวงการก่อสร้างถึงได้เรียกและเชิญครอบครัวโลเปซเข้าร่วมการประมูล! เป็นเพราะโซอี้นั่นเอง” ซามูเอลพูดถึงเรื่องที่เห็นได้อย่างชัดเจน ทันทีที่พวกเขากลับไปถึงบ้านของครอบครัวโลเปซ แฮร์รี่ถามว่า “ซามูเอล เป็นยังไงบ้าง? เราผ่านการคัดเลือกเบื้องต้นไหม?” ซามูเอลหน้าเจื่อนลงทันที “เมลานี บอกคุณปู่สิ!” เมลานีเล่าความจริงตามที่เกิดขึ้น "อะไรนะ? ต้องเป็นโซอี้เท่านั้นหรือ?” แฮร์รี่รู้สึกประหลาดใจ “ใช่ครับ คุณเจนนิงส์บอกเป็นนัยๆ ว่าโครงการนี้จะถูกมอบหมายให้กอิมพีเรียล เมโดว์ส จำกัด แต่จะต้องเป็นโซอี้เท่านั้น ที่จะปิดดีล! เราเกือบจะทำให้พวกเขาโกรธ” ซามูเอลกล่าว หลังจากนั้น แฮร์รี่ก็ส่งเฮนรี่และเฟเบียนไปเจรจา แต่ทั้งคู่ก็ถูกไล่ออกมาเช่นกัน หลังจากครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ ในที่สุด แฮร์รี่ก็พูดว่า “งั้นก็ไปหาโซอี้เดี๋ยวนี้! คืนตำแหน่งให้หล่อนไป แล้วเอาโครงการนี้มาให้ได้ก่อน!” “ได้โปรด เร็วๆ ด้วยนะครับคุณปู่” ซามูเอลเร่งเร้า “ถ้าพวกเขาไม่เห็นโซอี้ตอนแปดโมงเช้าพรุ่งนี้ ก็จะให้คนอื่นทำโครงการนี้แทน”