บทที่ 41

เท้าที่แข็งแกร่งค่อยๆ ก้าว เคยแต่ย่องเข้าไปสืบงานราชการ ไม่คิดว่าตัวเองจะเอาวิชานี้มาย่องหาผู้หญิงได้

แกร็ก.. ของแหลมในมือถูกแหย่เข้าไปช่องหน้าต่าง พอปลดกลอนสำเร็จมือหนาก็ค่อยๆ แง้มประตูออกแล้วกระโดดข้ามเข้าไปด้านใน

อึก อึก ยิ่งดึกก็ยิ่งคิดถึง คนตัวเล็กได้แต่นอนร้องไห้สะอึกสะอื้น กว่าจะเห็นหน้าเขาอีกทีตั้งเป็นเดือน

"คุณร้องไห้เหรอ"

เมขลามัวแต่สะอื้นก็เลยไม่ได้ยินเสียงปลดล็อกหน้าต่าง

"เราคิดถึงเขาจนได้ยินเสียงเลยเหรอ" หญิงสาวที่นอนคว่ำหน้าอยู่กับหมอนไม่ได้หันกลับไปมอง เพราะคิดว่าตัวเองคงหลอนไปแล้ว

"อย่าบอกนะที่ร้องไห้เพราะคิดถึงผม"

"??" เราเป็นเอามากขนาดนี้เลยเหรอ ไม่ใช่แค่ได้ยินเสียงแล้ว เพราะหันกลับมาก็เห็นใบหน้าของเขาลอยอยู่ใกล้ๆ

เพี๊ยะ

"โอ๊ย คุณตบผมทำไม"

"คุณจริงๆ ด้วย ฉันคิดว่าตัวเองหลอนไปแล้ว" เมขลารีบลุกขึ้นนั่ง มือเรียวเอื้อมไปคลำร่างของเขาว่าใช่ไหม "คุณมาได้ยังไง"

"ผมก็เข้ามาทางเดิมนั่นแหละ" จะมาหาเมียแต่ละทีช่างยากเย็น

"วันนี้ทหารเยอะมาก แล้วคุณรอดมาได้ยังไงคะ" ที่เมขลาล็อกหน้าต่าง เพราะคิดว่าถ้าเพลิงมายังไงก็แอบเข้ามาในห้องนี้ไม่ได้ และอีกอย่างไม่คิดว่าเขาจะกล้าขัดคำสัญญาที่ผู้ใหญ่พูดกันไว้

"คิดถึงคุณ"

"ฉันก็คิดถึง" น้ำตาที่มันเพิ่งหยุดไปก็ได้ไหลออกมาอีกครั้ง จนเพลิงเอื้อมมือมาโอบกอดเพื่อเป็นการปลอบ "คุณยังไม่บอกฉันเลยว่าเข้ามาได้ยังไงคะ"

"ผมเป็นผู้กองหน่วยรบพิเศษ" ที่พูดไปไม่อยากจะคุยหรอกแต่บอกแค่นี้เธอคงจะเข้าใจ เพลิงเจอมาทุกรูปแบบแล้ว เคยถูกฝ่ายตรงข้ามจับตัวไปขังไว้เพื่อต่อรอง เขาก็ยังเอาตัวรอดออกมาได้เอง

ชายหนุ่มมองสบตาหญิงคนรักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะโน้มลงมาขอจูบ ดวงตางามค่อยๆ หลับลงช้าๆ เพื่อเป็นการอนุญาต

ริมฝีปากของทั้งสองประสานเป็นเนื้อเดียวกัน ลิ้นหนาแทรกเข้าไปในโพรงปากเพื่อดื่มด่ำความหอมละมุนจากหญิงที่คิดถึงและโหยหา ห่างกันแค่ไม่กี่ชั่วโมงเขายังใจจะขาดแล้ว

เพลิงไม่ได้ทำแค่จูบ เพราะคิดถึงขนาดนี้ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างคงไม่หายคลั่งแน่ มือหนาแหย่ลงไปใต้กางเกงชุดนอนลายน่ารักที่เธอสวมใส่ เพื่อสัมผัสให้ถึงเนื้อใน จะเรียกว่าใจง่ายก็ได้เพราะแค่มือเขาสอดลงมาเธอก็แยกขาออกจากกัน จนนิ้วของเขาแทรกเข้าไปตรงกลางระหว่างร่อง แล้วขยี้จุดที่ไวต่อความรู้สึกจนสะโพกงามเด้งรับนิ้ว

ชายหนุ่มทำอยู่แบบนั้นไม่นานก็ชักมือออกมา เพราะเขาเดินทางมาไกลยังไม่ได้ล้างไม้ล้างมือกลัวว่าจะทำให้เธอระคายเคืองผิว แต่ไม่ใช่ว่าเพลิงจะหยุดแค่นี้หรอกนะ เพราะมีอยู่อีกสิ่งที่สามารถใช้ได้ในเวลานี้เลย ..หลังจากเอามือออกมาแล้วชายหนุ่มก็เริ่มจัดการสิ่งกีดขวาง บนร่างกายของทั้งเธอและเขาออก

"อือ" เมขลายอมเปิดทางให้อีกฝ่ายส่งความเป็นชายเข้ามาได้

"น่ารักจัง" เสียงนี้กระซิบพูดพร้อมขยับท่อนล่างให้เข้าที่ก่อน พอทุกอย่างได้ที่แล้วเพลิงก็เริ่มจัดการ "อ้าาา ซี๊ดดด"

คนตัวเล็กโอบกอดร่างแกร่งยึดไว้แน่นในขณะที่ถูกกระแทกแบบไม่ยั้ง แต่เธอก็ชอบนะ เพราะถ้าผ่านจุดที่เรียกว่าเจ็บไปแล้วมันก็จะเหลือแต่ความเสียว

"ขออุ้มหน่อยได้ไหม" เพลิงยอมรับว่าชอบตอนที่อุ้มเธอกระแทกมาก เพราะมันถึงใจ

หญิงสาวตอบตกลงโดยการพยักหน้าเล็กน้อย ..มือเรียวโอบต้นคอของเขาไว้แน่นเพราะรู้ดีว่ากำลังจะถูกยกลอยขึ้นจากเตียง

"โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ยย" แทบจะไม่ใช่เสียงครางอยู่แล้วเมื่อถูกจับร่างกระแทกเข้าหาของแข็ง

"ซี๊ดดด เสียวจัง" อย่างที่รู้กันอยู่ว่าร่างกายของเพลิงแข็งแกร่งมาก เขาเคยผ่านสนามรบมาหลายรูปแบบ แค่อุ้มตัวเธอกระแทก มันไม่ได้กินแรงของเขาเลย

แต่กับเมขลานี่สิ แทบจะหมดเรี่ยวแรง นี่แค่ใช้แรงในการเกาะยึดเขาไว้ให้แน่นเฉยๆ