บทที่29

"คุณจะบ้าหรือไง" เมขลาเหลือบตามองไปที่ประตู กลัวว่าเกวลินจะมาได้ยิน

"ถ้าไม่มีอะไรปิดปาก งั้นสงสัยผมคงต้อง.." คนร่างสูงไม่ได้พูดเปล่า แถมยังขยับเท้าถอยหลัง

"คุณเพลิง!" มือเรียวเอื้อมไปคว้าแขนของเขาแล้วดึงกลับมา ถึงแม้เธอจะดึงแรงกว่านี้เขาก็ต้านทานได้ แต่เพลิงแกล้งทำเป็น "..โอ๊ยนี่คุณ!"

"ใครบอกคุณกระชากตัวผมล่ะ" พอเธอดึงเข้ามาเขาก็ถือโอกาสโอบกอดร่างของเธอแน่นเลย

"ปล่อย..ฉันจะไปเตรียมเครื่องดื่ม"

"เดี๋ยวผมช่วย" เพลิงยอมปล่อยโดยดี..แล้วเดินไปหยิบแก้วน้ำที่อยู่ชั้นบนลงมาให้

เมขลามองตามแบบไม่สบอารมณ์ ..ปล่อยง่ายขนาดนี้เลยเหรอ

"ฉันลืมถาม..คุณมาถึงตั้งแต่เมื่อไร" หญิงสาวต้องได้รีบปรับอารมณ์ตัวเอง เพราะผู้ชายส่วนมากไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงปากไม่ค่อยตรงกับใจ

"มาถึงก็มารับคุณเลย"

"เสร็จงานแล้วเหรอคะ"

"ยังหรอก"

กึก! เสียงแก้ววางลงกับที่รอง

"ทำไมต้องใส่อารมณ์ด้วย" เพลิงสะดุ้งเล็กน้อยนึกว่าตัวเองทำอะไรผิด ข้าศึกมานับสิบเขาก็ยังไม่สะดุ้งเลย

"งานไม่เสร็จแล้วกลับมาทำไมล่ะ"

"ท่านผู้พันอยากกลับมาดูอาการแพ้ท้องของภรรยา"

"หรือคะ!"

"..เอ่อ..ครับ"

เมขลารีบรินน้ำแล้วก็ยกออกมา เมื่อได้ยินคำตอบที่ไม่เข้าหูเท่าไร เพราะสิ่งที่เธออยากได้ยินไม่ใช่คำนี้

เพลิงก็รีบยกอีกถาดเดินตามหลังมาติดๆ

"คิดถึงคุณ" คนตัวสูงโน้มลงมากระซิบพูดข้างใบหู คำพูดแค่สามคำในประโยคเดียว มันทำให้ร่างกายของเธอร้อนวูบวาบขึ้นมาได้

แต่เมขลาก็ไม่ได้หยุด เพราะกลัวเกวลินจับผิดได้ หญิงสาวเดินมาที่ห้องประชุมโดยมีมือของเพลิงเอื้อมไปเปิดประตูให้ก่อน

"เราคงต้องหาวิธีส่งใหม่ แจ้งไปทางลูกค้าด้วยว่าเราเกิดปัญหาในการส่งสินค้า"

เพลิงเข้ามาได้ยินประโยคนี้พอดี และในขณะที่เขากำลังบริการน้ำ ก็ยังได้ยินอีกหลายประโยคที่มันดูไม่ปกติ

ขณะนั่งรถกลับบ้าน..

เมขลาแอบชำเลืองมองไปดูคนที่ทำหน้าที่ขับรถอยู่ข้างๆ ตั้งแต่นั่งรถมาเขายังไม่ได้พูดกับเธอสักคำ อุตส่าห์คิดว่าเขาจะเล่าเรื่องที่ไปต่างจังหวัดแต่นี่ดันเงียบมาตลอดทาง

จนรถมาหยุดอยู่เซฟเฮ้าส์

เพลิงจอดรถได้ก็รีบเข้าไปหาท่านผู้พัน ส่วนเมขลาทำได้แค่มองตาม "......."

ณ.เวลาต่อมา..

"สงสัยจะหลงกันมาก" ได้ยินรายงานจากลูกน้องแค่นี้ทศกัณฐ์ก็รู้แล้ว ว่าคงเป็นฝีมือของใครไปไม่ได้..นอกจากคนที่ทำทัณฑ์บนเขา

"คุณรามสูรไม่ได้พูดอะไรให้ท่านฟังเลยหรือครับ"

"คงกลัวเราเป็นห่วง" ช่วงนี้ทศกัณฐ์ไม่ได้ติดต่อรามสูรเพราะเจอหนักเหมือนกัน เขาก็ถูกย้ายไปเขตชายแดน กว่าจะหาเวลากลับมาหาภรรยาได้

หลังจากที่คุยกันเสร็จ ทศกัณฐ์ก็กลับเข้ามาในห้อง

"คุณจะนอนแล้วหรือคะ" เอวาอาบน้ำออกมาก็เห็นสามีนอนอยู่บนเตียง

เสียงตอบภรรยาแทบจะไม่ได้ยินเพราะเขาลืมตาไม่ขึ้น และอีกหนึ่งคนที่เหนื่อยมากก็คือเพลิง แทบจะพาร่างตัวเองกลับเข้าห้องไม่ไหวเกือบหลับอยู่หน้าห้องแล้ว

ดึกๆ คืนเดียวกัน.. เมขลาเช็คหน้าต่างไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง วันนี้เธออุตส่าห์ไม่ล็อก