ตอนที่ ๑

ตอนที่ ๑

“เชิญเข้าไปดูด้านในก่อนค่ะ” เจ้าของเสียงหวานทำการไขกุญแจประตูรั้วสูงระดับอกพร้อมสีหน้ามีความหวังว่าสองหนุ่มจะเข้าไปดูภายในบ้าน ครั้นพอเขาพยักหน้า เธอก็ใจชื้นขึ้นเป็นกอง ก่อนจะเดินนำหนุ่มฝรั่งร่างโตสองคนเข้าไปชมบ้านสองชั้น บรรยากาศร่มรื่นด้วยต้นน้อยไม้ใหญ่ ด้านหลังติดชายทะเล

ชลินทรา สุภาลักษณ์ หลานสาวแสนสวยเจ้าของบ้านเช่าเดินแนะนำตามห้องต่างๆ ภายในบ้านจบแล้วก็เดินออกมารอสองหนุ่มที่ระเบียง ปล่อยให้ลมเย็นๆ ในเวลาเย็นย่ำพัดผมยาวสลวยปลิวไปกับสายลม ภาพนั้นทำให้หนึ่งในหนุ่มหล่อเดินออกมาเจอและหยุดมองอยู่สักพัก ก่อนที่ลูกน้องหนุ่มจะกระแอมเบาๆ ส่งสัญญาณให้ผู้เป็นเจ้านายรู้สึกตัว

นิคเตอร์หันไปทำหน้าเหี้ยมใส่ลูกน้องคนสนิทแล้วเดินเข้าไปหาหญิงสาวร่างเล็ก น่าทะนุถนอม

“ผมตกลงเช่าบ้านหลังนี้” นิคเตอร์ สุจิทัศน์ เพรสเลอร์ หนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกัน วัยสี่สิบสอง เจ้าของบริษัทรถยนต์ ที่มีโรงงานผลิตรถยนต์ทั่วโลกและหนึ่งในนั่นก็คือประเทศไทยที่ในวันนี้เขาได้เดินทางมาพักผ่อนที่ประเทศไทย เพื่อคลายความเครียดจากงานและปัญหาส่วนตัว

“อะ...อะไรนะคะ” เพราะมัวแต่คิดอะไรเพลินทำให้เธอไม่ได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มบอก

“ผมตกลงเช่าบ้านหลังนี้” นิคเตอร์ย้ำเสียงดังฟังชัด

“ขอบคุณนะคะ นี่ค่ะกุญแจบ้าน เชิญคุณพักผ่อนตามสบายนะคะ” ชลินทราส่งพวงกุญแจบ้านและประตูรั้วให้กับชายหนุ่มด้วยความดีใจจนแสดงออกมาทางสีหน้า เพราะป้าของเธอติดป้ายให้เช่ามาหลายเดือนแล้ว จะร่วมปีเลยก็ได้แต่ก็หาใครมาเช่าไม่ได้สักที แต่วันนี้ถือว่าโชคเข้าข้างแล้วเมื่อมีหนุ่มฝรั่งหน้าตาหล่อเหลามาขอเช่า

“ขอบคุณครับ ว่าแต่คุณชื่ออะไรครับ” ถามเสียงทุ้ม สายตาจดจ้องแต่ริมฝีปากอิ่มสวย ที่เขารู้สึกอยากบดขยี้ให้หนำใจนัก นานแล้ว...ที่เขาไม่ได้รู้สึกมีอารมณ์กับเพศตรงข้ามแบบนี้นับตั้งแต่ชีวิตแต่งงานล้มเหลว

“รู้จักแค่ชื่อป้าจุรีก็พอแล้วค่ะ” ชลินทราตอบกลับด้วยสีหน้าที่เริ่มไม่พอใจ แต่ที่ไม่พอใจไม่ใช่ถูกถามชื่อ ทว่าเธอไม่พอใจสายตาของเขาที่มองเธออย่างเสียมารยาท

“ถ้าไม่บอก งั้นผม…”

“อย่าบอกนะว่าคุณจะยกเลิกการเช่าบ้าน” ชลินทราพูดแทรกหน้าตาตื่น

“ถ้าเข้าใจถูกแล้ว ตกลงคุณจะบอก…” นิคเตอร์บอกอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า

“ฉันชื่อโซ่” ชลินทราบอกด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ ก่อนจะขยับถอยหนีอย่างรวดเร็วเมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้

“กลัวผมหรือ” เขาถามเสียงกลั้วหัวเราะ ชอบอกชอบใจเหลือเกินกับท่าทีตื่นๆ ของแม่สาวร่างเล็กคนนี้

“ฉันขอตัวนะคะ” ชลินทราไม่สนใจคำถามของเขา และทันทีที่พูดจบเธอก็รีบเดินลงจากบ้าน ทว่าก้าวได้ไม่กี่ก้าว ท่อนแขนก็ถูกกระชากจนร่างของเธอเซเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของอีกคน

“นี่! ปล่อยฉันนะ” ชลินทราร้องลั่นและดิ้นหนีอ้อมกอดที่รัดแน่น แต่แรงดิ้นนั่นทำให้อกอวบอิ่มเกินตัวของเธอถูกมือใหญ่ตะปบเข้าอย่างจัง

“กรี๊ด!! ไอ้คนลามก มาจับหน้าอกฉันทำไม” ชลินทราดิ้นเร่าๆ หน้าแดงก่ำ ทั้งโกรธทั้งอายที่ถูกลวนลาม

“ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ” คนถูกตราหน้าว่าลามกกล่าวขอโทษขอโพยเมื่อรู้ว่ามือไปตะปบอะไรเข้า ทว่าเขากลับไม่ละมือห่างจากเต้างามๆ นั่น

“แล้วที่มือของคุณกุมหน้าอกของฉันอยู่เนี่ย มันคืออะไร ไอ้คนทุเรศ รีบเอามือออกไปจากตัวฉันเดี๋ยวนี้!” ชลินทราย้อนถามเสียงเขียว