ตอนที่ ๕

ตอนที่ ๕

“เต้! เต้ทำอะไรอยู่ทำไมไม่ยอมรับโทรศัพท์ของโซ่เลย” เกือบห้าโมงที่เตชินท์รับสายจากเธอและทันทีที่รับสายเธอก็ถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจทันที

“ก็เต้ทำงานอยู่ไงโซ่”

“วันนี้หยุดนะเต้” ชลินทราแย้ง

“วันนี้ที่บริษัทมีงานด่วน เต้ก็เลยต้องมาทำงาน แล้วโซ่โทรมามีธุระอะไรหรือเปล่า ถ้าไม่มี เต้ขอวางสายก่อนนะ ตอนนี้เต้กำลังยุ่ง” คนบอกยุ่งมือกำลังลูบไล้เรือนร่างของสาวคนใหม่

“โซ่จะโทรบอกให้เต้โอนเงินที่โซ่ใส่บัญชีเต้ไว้ เต้ช่วยโอนให้โซ่วันนี้ได้ไหม ตอนนี้โซ่จำเป็นต้องใช่เงิน แล้วถ้าไง โซ่จะรีบหาเงินกลับไปใส่บัญชีไว้เหมือนเดิม” เพราะเธอกับเตชินท์วางแผนกันไว้ว่าจะซื้อคอนโดเอาไว้อยู่ด้วยกันหลังแต่งงาน

“ไม่ได้!” เตชินท์ปฏิเสธเสียงดัง

“ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อตอนนี้เรายังไม่ได้ซื้อคอนโดกันเลย” แม้จะตกใจกับน้ำเสียงของแฟนหนุ่ม แต่ชลินทราก็ไม่อยากเก็บมาใส่ใจ เพราะอีกฝ่ายคงกำลังเครียดเรื่องงานอยู่

“ก็...” เตชินท์อึกอัก เพราะเงินจำนวนนั่นเขาถอนออกมาพาอาภัสดาไปเที่ยวต่างประเทศหมดแล้ว

“ถ้าเต้ไม่สะดวกโอนให้โซ่ งั้นพรุ่งนี้โซ่จะเอาไปเองแล้วกัน ถ้าไงเต้ก็ช่วยจัดการทำเรื่องเบิกไว้ให้ด้วยแล้วกัน แค่นี้นะเต้” เพราะไม่อยากรบกวนเวลางานของแฟนหนุ่ม ชลินทรากดวางสายแล้วปล่อยให้แฟนหนุ่มสบถมาตามสาย ทว่าแฟนสาวไม่ได้ยิน

“มีอะไรเหรอคะ” อาภัสดาเอ่ยถามแฟนหนุ่มอย่างสงสัย

“น้องแจมรู้ใช่ไหมว่าพี่มีแฟนอยู่แล้ว”

“แจมรู้ค่ะพี่เต้ แต่แจมไม่สนหรอก เพราะตอนนี้พี่เต้อยู่กับแจม” อาภัสดาเอาใจด้วยการจูบปากแล้วยิ้มหวาน ส่งสายตาเชิญชวน แล้วปลดผ้าห่มลงมากองที่เอว

“พี่ดีใจที่น้องแจมเข้าใจพี่”

“แล้วทำไมพี่เต้ต้องเสียงดังใส่แฟนพี่ด้วยล่ะ หรือว่าแฟนพี่รู้แล้วว่าพี่เต้มีแจม” อาภัสดาถามด้วยสีหน้าใสซื่อและนี่ทำให้เตชินท์หลงจนแทบโงหัวไม่ขึ้น อีกทั้งตั้งแต่เขาคบหากับชลินทรามาหลายปี เธอไม่เคยยอมมีอะไรกับเขาเลย มากสุดก็แค่ให้หอมแก้มเท่านั้น

“ไม่ใช่หรอกน้องแจม แต่พี่...”

“พี่เต้บอกมาเถอะ ถ้าแจมช่วยพี่เต้ได้ แจมยินดีช่วย”

“จริงหรือเปล่าน้องแจม”

“จริงสิค่ะ” เตชินท์ขยับลุกขึ้นมาสวมกอดหญิงสาว แล้วจูบที่ริมฝีปากเนิ่นนานก่อนจะกระซิบบอกว่าตอนนี้เขาเดือดร้อนต้องใช้เงินหนึ่งแสนบาท หากอาภัสดาจะช่วยก็ขอให้โอนเงินให้เขาวันนี้ไหม

“โห! หนึ่งแสนเลยเหรอคะพี่เต้”

“ใช่ครับน้องแจม พี่ขอโทษด้วยนะครับที่ต้องบอกเรื่องนี้ให้น้องแจมรู้ แต่ว่าตอนนี้ป้าของพี่ต้องการใช้เงินด่วน แล้วพี่ก็มีไม่พอด้วย”

“แล้วถ้าแจมให้พี่เต้ยืม พี่เต้จะคืนให้แจมวันไหนล่ะ” อาภัสดาลังเล เพราะเงินนั่นเธอเก็บมาตั้งแต่เรียนมหาลัยด้วยการเป็นพริตตี้ ก่อนจะเข้ามาทำงานบริษัทผลิตรถยนต์และได้เจอกับเตชินท์ ที่เข้ามาวันแรก เตชินท์ก็ให้ความสนใจเธอทันที เธอเองก็ตอบรับไมตรีและสานสัมพันธ์กันเรื่อยมา แม้เธอจะรู้อยู่เต็มอกว่าอีกฝ่ายมีแฟนแล้ว ทว่าใครจะสนกันล่ะ แต่เห็นทีเธอคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้วก่อนที่จะเสียเตชินท์ไปให้กับแฟนของเขา!

“ถ้าน้องแจมลำบากใจ ก็ไม่ต้องให้พี่ยืมก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่จะไปหากู้เอา”

“แต่แจมได้ข่าวว่าเจ้าหนี้มักโหดนะคะ ถ้าเราไม่มีเงินไปใช้หนี้ เกิดเจ้าหนี้ส่งคนมาทำร้าย พี่เต้จะทำยังไง” อาภัสดาเริ่มเป็นห่วงชายหนุ่ม ที่เธอก็ยอมรับเลยว่ามีใจให้กับเขามาสักพักแล้ว

“ก็คงต้องปล่อยไปแหละน้องแจม เพราะพี่ต้องรีบหาเงินไปให้ป้าของพี่”

“อย่าไปกู้เลยค่ะพี่เต้ เดี๋ยวแจมจะให้พี่เต้ยืมไปให้ป้าก่อน แต่พี่เต้ต้องตอบแทนแจมด้วยการพาแจมไปเที่ยวทะเลนะคะ ไปเย็นนี้เลยนะคะ เดี๋ยวแจมจะจัดการเรื่องตั๋วเครื่องบินเอง”

“ได้เลยครับน้องแจม” แต่ก่อนจะไปเที่ยวทะเล วันนี้เขาจะมอบความสุขแสนเร่าร้อนให้กับหญิงสาวเสียก่อน ไม่นานเสียงครางก็ดังระงมไปทั่วห้อง

ที่หน้าบ้านเช่า ชลินทราค่อยๆ ย่องเปิดประตูบ้านเข้าไปอย่างระมัดระวัง แล้วก็สอดส่ายตามองหาคนบางคน พอไม่เห็นว่าเขาอยู่ในบ้าน ก็ถอนใจอย่างโล่งอก ก่อนจะเดินตรงดิ่งไปเก็บจานชามไปล้างแล้วต่อด้วยเก็บกวาดบ้านจนสะอาดรีบกลับไปช่วยงานป้าที่ร้านอาหารตามสั่ง แต่ก็มาเจอกับคนบางคนเข้า ที่เพิ่งขับรถเข้ามาจอด ชลินทราก้มหน้าก้มตาเดินไปยังรถมอเตอร์ไซด์ของตัวเอง

“ไม่คิดจะทักทายกันสักคำเลยหรือ” นิคเตอร์พูดขึ้นก่อนที่สาวเจ้าจะเดินไปถึงรถ

“ฉันรีบค่ะ มีงานรออยู่” เธอตอบแล้วเข้าไปขึ้นคร่อมรถตามด้วยหยิบหมวกมาสวม บอกเป็นนัยว่าเธอรีบจริงๆ

“แล้วเย็นนี้จะมาส่งอาหารให้ผมหรือเปล่า”

“ก็ต้องมาสิค่ะ หรือว่าคุณจะไม่ให้ฉันมาส่ง ฉันจะได้ไม่ต้องมา”