เพื่อนเกย์สอนกาม - Chapter 1 - เพื่อนเกย์คนสนิท 1/2

อิงอิง แอร์โฮสเตสสาวหน้าหมวยผมสั้นประบ่า ผู้เป๊ะทุกองศาในยามขึ้นบิน เธอเดินก้าวพ้นประตูผู้โดยสารขาเข้าของสนามบินสุวรรณภูมิ ด้วยร่างที่แทบจะแหลกละเอียดไปกับความยาวนานของเที่ยวบินกว่าสิบห้าชั่วโมง ที่เพิ่งจบลงราวกับสงครามกลางเวหา

แม้จะยังคงสะพายกระเป๋าชาแนลใบโปรดไว้บนไหล่ แต่ขาเรียวใต้กระโปรงทรงสีน้ำตาลขลิบแดงกลับรู้สึกหนักอึ้งจนแทบยกไม่ขึ้น ผิวที่เคยแต่งแต้มด้วยรองพื้นและเครื่องสำอางราคาแพง บัดนี้เริ่มเผยความจริงบางอย่างออกมาทีละน้อย

โดยเฉพาะใบหน้า ที่หากมีใครสักคนอาสาเช็ดเมกอัพออกไปสักครึ่งหนึ่ง ก็คงจะได้เห็นสภาพผิวที่หม่นหมองจนแทบจะดูไม่ได้ เหลือไว้เพียงร่องรอยของความเหนื่อยล้าที่ยากจะซ่อน

ใต้ตาเธอดำคล้ำเกือบจะคล้ายหลินฮุ่ย ใบหน้าซีดเซียวเหมือนคนโดนดูดพลังชีวิตจากการเดินเสิร์ฟอาหาร และริมฝีปากที่แห้งผากจนอยากจะเอาลิปบาล์มสักสิบกระปุกมาโปะให้คืนสภาพ

“ฮัลโหล ไอ้หมอ แกยังไม่นอนใช่ปะ” เสียงอิงอิงกรอกลงไปในโทรศัพท์ ทักทาย อคิน คนปลายสาย ทันทีที่เธอทิ้งร่างใกล้จะแหลกเต็มทีลงบนเบาะคนขับ

[อือ ว่าไงแก แลนดิ้งแล้วเหรอ]

“แก คืองี้นะ ฉันบินไฟลต์ยาวสี่ไฟลต์ติด ผิวฉันพัง หน้าฉันเยินมาก แกยังไม่นอนใช่ปะ แกช่วยตื่นขึ้นมาทำทรีตเมนต์หน้าให้ฉันหน่อยได้ไหม”

[อิงอิง นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว จะให้ฉันลุกมาทำทรีตเมนต์หน้าให้แกตอนเกืือบจะเที่ยงคืนเนี่ยนะ คลินิกฉันเปิดตั้งแต่สิบโมงเช้าถึงสามทุ่ม ไว้แกค่อยมาทำพรุ่งนี้ได้ปะวะ เดี๋ยวล็อกคิวไว้ให้]

“ไม่ได้ พรุ่งนี้ฉันต้องไปงานแต่งเพื่อนแอร์ฯ ด้วยกัน ยังไงก็ต้องทำคืนนี้”

[โอ๊ย ทำไมเอาแต่ใจงี้ สงสัยฉันคงสปอยล์แกเกินไป]

อิงอิงหลุดหัวเราะแผ่วๆ ใส่ปลายสาย ก่อนจะโอดครวญเสียงหวานใสแบบลูกคุณหนูที่ใช้มุกนี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

“หมออคินขา หมออคินสุดหล่อ หมออคินเกย์คิงคนเก่งของอิงอิง ช่วยทำทรีตเมนต์หน้าใสให้เพื่อนหน่อยได้ไหมคะ”

[โนเวย์ เลิกใช้มุกอ้อนได้แล้ว รอบนี้ฉันไม่ติดกับแกหรอก]

“แน่ใจนะว่าแกจะไม่ตื่นมาทำทรีตเมนต์ให้ฉัน” เธอทิ้งเสียงคล้ายถามย้ำ ก่อนพูดต่อ “โอเค งั้นกระเป๋า Louis Vuitton Christopher PM สี Monogram Eclipse รุ่นลิมิเต็ดที่แกตามหามาทั้งปี ฉันจะเอาไปปล่อยต่อในเน็ตนะ”