ตอนที่ 4

“หนูอยากให้ลุงโรมเป็นพ่อหนู... หนูเรียกลุงโรมว่าพ่อโรมได้ไหมคะ”

น้อยหน่าเอ่ยออกมา

“ได้สิ... จะเรียกลุงโรมหรือพ่อโรมก็ได้”

อารมณ์ของโรมสะดุดลงนิดนึง ตอนแรกเขาคิดว่าลูกสาวของเพื่อนกำลังทอดสะพาน แต่คำพูดที่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหูเมื่อครู่ก็ทำให้เข้าใจแล้วว่าน้อยหน่าคงรู้สึกกับเขาอย่าง ‘พ่อ’ คนหนึ่งเท่านั้นเอง

โรมตำหนิตัวเองที่แอบคิดไปในทางชู้สาว เพราะเขาเองก็ยอมรับว่าเจ้าชู้ เป็นชายชาตรีทั้งแท่งที่ยังมีความปรารถนาในความรักความใคร่เหมือนคนทั่วๆ ไป

“พ่อโรม... พ่อโรมของน้อยหน่า”

ขณะรถแล่นไปตามทางดินสายเล็กๆ มุ่งสู่หนองน้ำน้อยหน่าสวมกอดเขาแน่นเมื่อโรมอนุญาตให้เรียก ‘พ่อ’

“ถึงแล้วจ้ะ... ”

โรมทอดสายตาไปยังหนองน้ำ แลเห็นบัวสายชูดอกสีแดงสะพรั่งเบ่งบานไปทั้งบึง

“น้อยหน่าอยากเล่นน้ำค่ะพ่อโรม... พ่อโรมขับรถไปจอดใกล้ๆ กระท่อมตรงโน้นได้ไหมคะ”

“ได้สิ”

เหมือนคำสั่งของหญิงสาวนั้นเป็นมนต์สะกด โรมรีบเลี้ยวรถโฟล์คกอล์ฟไปยังกระท่อมร้างใต้ต้นตะแบกร่มครึ้ม แลเห็นดอกสีม่วงร่วงพลิ้วลงมาตามแรงลมราวกับมีมือที่มองไม่เห็นช่วยหว่านโปรยลงมา

“สวยจังค่ะ”

น้อยหน่าทอดสายตามองริ้วน้ำใสแจ๋วในบึงด้วยความรู้สึกอยากลงไปแหวกว่ายจนทนไม่ไหว

“เดี๋ยว... ”

โรมกำลังจะบอกว่าน้ำลึก แต่ช้าไปแล้ว เพราะสาวน้อยเดิ่นลิ่วๆ ลงไปแหวกว่ายทั้งเสื้อผ้า หลังจากดำผุดดำว่ายอยู่ครู่ใหญ่ๆ ก็โผล่ขึ้นมาในสภาพเสื้อผ้าเปียกปอน

“พ่อโรมลงมาเล่นด้วยกันนะคะ”

น้อยหน่ารีบชวน

“ก็อยากเล่นเหมือนกัน... แต่น่าเสียดายที่พ่อโรมไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน”

“ถอดเสื้อผ้าเลยสิคะพ่อโรมขา เหลือแค่กางเกงในตัวเดียวก็ได้ ไม่ต้องกลัวน้อยหน่าจะมองหรอกค่ะ”

เสียงใสออดอ้อน

“เอาจริงอ่ะ... ”

โรมทำท่าเขินๆ ปกติเขาเคยมาออกกำลังกายด้วยการว่ายน้ำที่นี่บ่อยๆ จนมีร่างกายบึกบึนอย่างที่เห็น และทุกครั้งก็ชอบแก้ผ้าเล่นน้ำเสียด้วย ทำให้มองว่าการแก้ผ้าสำหรับเขานั้นเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว

“นะคะ... มาเล่นด้วยกันค่ะพ่อโรม... เร็วค่ะ”

น้อยหน่าออดอ้อนเสียงหวาน เมื่อเห็นว่าโรมเริ่มออกอาการลังเล

“ก็ได้... งั้นลุงไม่เกรงใจแล้วนะ”

ไม่รู้อะไรดลใจโรมให้มีความกล้าหาญขึ้นมาอย่างที่เห็น หรืออาจเป็นเพราะว่าสีหน้าและแววตาคะยั้นคะยอของหลานสาวสุดเซ็กซี่นั่นเอง ทำให้หนุ่มใหญ่รู้สึกอยากเล่นน้ำ นานมากแล้วที่ไม่มีใครชวนให้เขาทำอะไรสนุกๆ แบบนี้