บทที่ 101 แผนขั้นแรกของศิษฎ์

“จุดอ่อน?” ญาณีตาเป็นประกายทันที เขาภีมพลมีจุดอ่อนด้วย?

“จุดอ่อนของเขาก็คือนภาลัย” ไวศิษฎ์เชื่อการวิเคราะห์ของเขา

กลับทำให้ใจของญาณีเจ็บปวด เธอรีบเก็บความผิดหวัง “นายจงใจเข้าใกล้นภาลัย? เพื่อยั่วโมโหเขา?”

“เรื่องของฉัน เธออย่าเข้ามายุ่ง” ไวศิษฎ์ดูเหมือนมีแผนของตัวเอง

ญาณีหัวเราะ ใช้เวลาเกือบห้าวินาทีถึงจะวิเคราะห์เรื่องทั้งหมด “ในเมื่อฉันก็ไม่อยากให้พวกเขาทั้งสองอยู่ด้วยกัน แต่นายทำแบบนี้นายจะได้อะไรกัน?”

“ความสุข ฉันชอบเห็นพวกมันทุกข์ทรมาน” ไวศิษฎ์ตอบตรงไปตรงมา “ถ้าเขาคบกับเธอ ฉันก็จะคิดหาวิธีให้ได้ตัวเธอ” ตอนที่พูดออกมา เขาหันมามองด้วยสายตาดุร้าย

“………..” ญาณีหยุดเดิน

“อย่าเขามายุ่ง พี่ญาณี” เขายังรู้สึกเคารพนับถือเธออยู่บ้าง “การมีชีวิตอยู่ของฉันไวศิษฎ์ ก็เพื่อมอบความทุกข์ทรมานให้กับเขา นี่เป็นสิ่งเดียวที่ฉันมีชีวิตอยู่ต่อ”

“ศิษฎ์ นายป่วยแล้ว”

“บางทีมั้ง” เขาเฮอะออกมา “มันก็คงเป็นเพราะตระกูลกงพลีของพวกเขา” พูดจบเขาหันหลังเดินจากไป

แผ่นหลังที่ยิ่งเดินยิ่งห่างไกล ทิ้งญาณีให้ยืนอยู่ที่เดิมเป็นเวลานาน

เธอนึกถึงนภาลัย และนึกถึงไวศิษฎ์ ทันใดนั้นความคิดที่น่ากลัวความคิดหนึ่งโผล่เข้ามาในหัวของเธอ……

หาไวศิษฎ์ทำให้นภาลัยเปื้อนมลทิล ภีมพลจะเอาเธออยู่ไหม?

หากเรื่องนี้ลงข่าวออกไป ตระกูลกงพลียังมีหน้าไปสู้อีกไหม?

ป้านิตย์ยังจะยอมรับนภาลัยไหม

ดังนั้น………การเกิดของไวศิษฎ์ ไม่เพียงแต่มอบความทุกข์ให้ภีมพล ไม่แน่อาจจะเป็นตัวช่วยของเธอ!

ภีมพลและนภาลัยกลับมาที่เอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า

เด็กทั้งสองลากนภาลัยขึ้นไปชั้นบน พ่อบ้านปวิธบอกเรื่องทั้งหมดที่คุณนายนิตย์มาให้ภีมพลฟัง

“นอนค้างที่นี่หรอ?” ภีมพลแปลกใจ

พ่อบ้านพยักหน้า “ใช่ครับ นอนกับเด็กๆในห้องนอน”

“มีเรื่องไม่ดีอะไรเกิดขึ้นไหม?”

“คุณนายเหมือนจะชอบเด็กๆ ตอนแรกเหมือนจะต่อต้าน แต่ไม่นานก็ถูกพวกเขาจัดการแล้ว วันนี้ตอนเช้าก่อนจะจากไป คุณนายยังดูเหมือนไม่อยากไปด้วย”

ภีมพลพูด “ต่อไปเรื่องแบบนี้ต้องรายงานฉันเป็นอันดับแรก แม่ฉันอารมณ์แปรปรวนง่าย ไม่เหมาะให้มาเล่นกับเด็กๆ”

“ได้ครับ”