บทที่ 154 มองเห็นจากกล้องวงจรปิด

ภีมพลปล่อยมือเธอ มือทั้งสองข้างจับหัวไหล่ของเธอเอาไว้ “เดี๋ยวผมพาลูกไปด้วย ส่วนทางโรงเรียนผมจะขอลากับคุณครูเองครับ”

“คุณจะพาลูกไปด้วยเหรอคะ?” เธอประหลาดใจ “คุณไปเจรจาเรื่องความร่วมมือนะ พวกเขาจะแบ่งความสนใจจากคุณนะคะ”

“ผมจะหาคนมาดูแลพวกเขา” ภีมพลกล่าว “คุณวางใจเถอะ ต้องดูแลเป็นอย่างดีแน่ๆ ครับ ระยะนี้มีงานแข่งม้าของสโมสรชั้นนำของนิวยอร์ก ก่อนหน้านี้แชมป์บอกผมว่าเขาขี่ม้าเป็น ดังนั้นผมจึงอยากพาเขาเข้าร่วมงานด้วย”

“ตราบใดที่คุณไม่รู้สึกว่าเป็นการรบกวนก็พอแล้วค่ะ” เธอเชื่อมั่นเขา ต้องไม่ทำให้ลูกแบกรับความน้อยเนื้อต่ำใจอย่างแน่นอน

ออกไปดูโลกพร้อมกับเขาก็ดีนะ

และนี่ยังเป็นการแสดงความรักอย่างหนึ่งของคนเป็นพ่อ

นภาลัยพูดกล่าวเตือนเขา “แต่คุณให้พวกเขาเข้ามาวุ่นวายไม่ได้นะ ตอนที่เจรจาความร่วมมือไม่ประสบผลสำเร็จ อย่าให้เขาเที่ยวแฮ็คคอมพิวเตอร์คนอื่นไม่ได้นะคะ”

“วางใจเถอะ ผมจะทำข้อตกลงกับพวกเขาไว้สามข้อ”

เขาประเมินเวลาได้อย่างเหมาะเหม็ง “ผมต้องไปแล้ว แล้วผมจะพยายามรีบกลับมานะครับ”

จังหวะที่เขากำลังหันตัวออก นภาลัยก้าวไปทางด้านหน้าพร้อมทั้งโอบกอดเขาเอาไว้อย่างอดใจไม่อยู่ “…”

เธอไม่ได้พูดว่าอะไร พลางนำแก้มแนบชิดแผ่นหลังของเขาอย่างแผ่วเบา จนสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิของเขา

ภีมพลกุมมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ รับรู้ถึงความรู้สึกจากใจของเธอ

พลางหันตัวกลับมาจุมพิตหน้าผากเธออย่างแผ่วเบา...

คะนึงนิตย์มองเห็นภาพนี้จากกล้องวงจรปิด เกิดอาการหน้าดำหน้าแดง

รู้สึกว่าตนเองถูกนภาลัยปั่นหัว! เรื่องนี้ทำให้เธอไม่สบายใจมาก! นัยน์ตาเผยรัศมีความเย็นชาออกมา!

“ผมอยากจะถามคุณสักเรื่อง” ในกล้องวงจรปิด มองเห็นแค่ลูกชายจับหัวไหล่ของเธอ “คุณตกหลุมรักผมแล้วใช่มั้ย?”

ผู้หญิงคนนั้นเม้มริมฝีปาก คล้ายเป็นการพยายามเพิกเฉยต่ออาการดีใจที่เปล่งแสงจากก้นบึ้งหัวใจอย่างกะทันหัน เธอกล่าวว่า “คุณกลับมาแล้วฉันจะให้คำตอบคุณค่ะ”

เขาหัวเราะ พร้อมทั้งจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง และจุมพิตริมฝีปากของเธอซ้ำอีกครั้ง ...

ผ้าไหมมองเห็นคุณนายนิตย์ทำหน้าดำหน้าแดง ขนาดหายใจแรงๆ เธอยังไม่กล้าเลย แต่ความคิดนั้นเตลิดไปไกลเสียแล้ว และรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ ปรากฏว่าคุณหมอรมิตาก็คือนายหญิงน้อยเหรอเนี่ย?

“วางแผนได้เก่งจริงๆ ทำตัวไม่แยแสแต่ขาดเธอไม่ได้จริงๆ ขนาดนั้นเลยเหรอ?” คะนึงนิตย์อยากจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ จนทนรอไม่ไหว

ผ้าไหมครุ่นคิด ถ้านายหญิงน้อยเป็นคุณหมอที่เก่งมากขนาดนั้นจริงๆ แล้วทำไมต้องปกปิดชื่อแซ่ด้วยล่ะ?

หรือจะพูดว่า ...เธอไม่ใช่หมอ เพียงแค่อาศัยบารมีของคุณหมอกรินทร์ เพื่อให้ได้รับการยอมรับจากคุณนายจากจุดนี้งั้นเหรอ