บทที่ 165 ยึดทรัพย์

ป้าโสนชงชาเอิร์ลเกรย์มาให้ “คุณนายเชิญดื่มชาก่อนค่ะ” พร้อมทั้งนั่งคุกเข่าเพื่อรินน้ำชาให้เธออย่างระมัดระวัง

ความรู้สึกเดจาวูที่เหมือนองค์ฮ่องเฮาเสด็จมาเยือน

ทุกคนต่างสงสัย ไม่มีคนกล้าเอ่ยปากสอบถามจุดประสงค์หลักของเธอในเวลานี้ กระทั่งขนาดหายใจแรงๆ ยังไม่กล้าด้วยซ้ำ

“นายหญิงน้อยของพวกหล่อนไปพักอยู่ที่รีพัลส์เบย์ วิลล่าของฉัน เรื่องนี้พวกหล่อนรู้กันทุกคนแล้วใช่มั้ย?” คะนึงนิตน์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตามปกติ พร้อมทั้งใช้สายตากวาดตามองใบหน้าทุกคน

เหมือนทุกคนไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วย แต่พ่อบ้านปวิธเหมือนจะรับรู้

คะนึงนิตย์ดื่มชา เธอวางถ้วยชาและลุกขึ้นยืน “คือยังงี้นะ จริงๆ แล้วเธอเป็นหมอ กำลังวิจัยยาที่สามารถรักษาอาการถูกไฟคลอกให้ฉันอยู่ ที่ฉันมาในวันนี้ เพราะจะมาช่วยเธอเก็บของ”

ทุกคนเงี่ยหูฟัง กระนั้นยังเหล่มองเธอพร้อมๆ กัน

เธอพูดต่อ “เธอมาพักที่บ้านฉันไม่ใช่แค่วันสองวัน อาจจะกินเวลายาวสามถึงห้าเดือนหรือเป็นปี ดังนั้น รบกวนพ่อบ้านปวิธช่วยเก็บสิ่งของทุกอย่างที่เป็นของเธอทั้งหมดให้เรียบร้อย วันนี้ฉันจะเอาไปที่รีพัลส์เบย์ วิลล่า”

ใบหน้าพ่อบ้านปวิธประดับด้วยรอยยิ้มอย่างสงบ “ขอรับ คุณนาย”

“ฉันจะขึ้นไปชั้นบนด้วย” คะนึงนิตย์พูด “ไปพร้อมกับพวกหล่อนนี่แหละ” เธอไม่มีที่จะปล่อยให้สิ่งของที่เป็นของนภาลัยทุกชิ้นหลุดรอดไปสักชิ้น

พ่อบ้านปวิธพาบ่าวรับใช้ขึ้นชั้นบน เธอก็เดินขึ้นตาม

ตอนที่คะนึงนิตย์ค้นพบว่าในห้องแต่งตัวมีแต่ชุดผู้หญิงสวยๆ ทั้งหมดนั้น กองเพลิงความอิจฉาริษยาในดวงตาลุกโชติช่วงชัชวาล!

เพราะทุกชุดล้วนเป็นแบรนด์หรูระดับไฮเอ็นด์ ซึ่งใช้สายตาประเมินราคาเกินพันล้าน!

“คุณนาย คุณภีมได้ตั้งใจจัดเตรียมไว้ให้กับนายน้อยหญิงทั้งหมดครับ” พ่อบ้านปวิธรายงานด้วยเสียงแผ่วเบา “เอาไปหมดนี่เลยเธอคงใส่ไม่ทัน เอาไป7-8ชุดก็พอแล้วมั้งครับ?”

“ไม่” เธอหันมาค้อนใส่พ่อบ้านปวิธ น้ำเสียงทุ้มต่ำ “เอาไปทั้งหมดนี่”

“…” พ่อบ้านปวิธเริ่มลำบากใจ โปรเจคใหญ่เลยนะนั่น!

คะนึงนิตย์อธิบายนุ่มนวล “ต่อไปก็ต้องไปงานเลี้ยงต่างๆ เธอก็ต้องมีตัวเลือกสิ บ้านฉันมีห้องแต่งตัวอยู่สี่ห้องพอดี เอาของพวกนี้ยัดใส่เข้าไปยังมีที่อีกเหลือเฟือ”

“ครับ” พ่อบ้านปวิธได้แต่บอกกล่าวบ่าวไพร่ให้ทำตามนั้น

บ่าวไพร่ที่อยู่ทางนี้มีอยู่ 7-8 คน ที่กำลังขะมักเขม้นในการจัดเก็บเสื้อผ้า

พ่อบ้านปวิธเดินเข้ามาในห้องนอนใหญ่เป็นเพื่อนคะนึงนิตย์

ตอนที่เธอมองเห็นเตียงกว้างอันนุ่มน่าสัมผัสเตียงนี้อยู่ต่อหน้า พลันฉุกคิดภาพว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังแสดงบทรักกลิ้งกลอกไปมาอยู่บนเตียงลูกชายของตัวเอง คะนึงนิตย์เกิดอาการจุกอกอย่างหนักหน่วง!

ทั้งๆ ที่ตำแหน่งนี้มันเป็นของญาณี!!

เธอไม่ได้แสดงความรู้สึกต่อหน้าพ่อบ้านปวิธ กวาดตามองวนไปรอบๆ จากนั้นจึงก้าวไปทางด้านหน้าเปิดลิ้นชัก จนมองเห็นสิ่งของที่อยู่ด้านในเป็นของหญิงสาวทั้งหมด กล่องเครื่องประดับเอย เครื่องสำอางเอยจำพวกนั้น

“เอาถุงมา” เธอออกคำสั่ง