บทที่ 172 ถ้าคนจะนอกใจจะพาเด็กไปด้วยเหรอ?

ความจริงแล้ว คะนึงนิตย์ยืนอยู่ตรงหน้าต่างห้องนอนชั้นบน เฝ้ามองนภาลัยจากไป คะนึงนิตย์ไม่คิดจะขัดขวางเธอ เพราะเธอกลับมาอย่างแน่นอน

หลังจากออกไปจากรีพัลส์เบย์ วิลล่าแล้ว นภาลัยรู้สึกผ่อนคลายมากและอารมณ์ก็ดีขึ้นมาทันที

เธอนั่งแท็กซี่ไปที่หมู่บ้านซันไลต์ ไม่นานเธอก็มาถึงใจกลางเมือง

เธออยากซื้อชานมสักแก้ว แล้วหามุมเงียบ ๆ เพื่อคิดไตร่ตรอง

หลังจากเธอลงรถแล้ว เธอเห็นเบญญากำลังเดินออกมาจากห้างสรรพสินค้า เบญญามองเห็นเธอเช่นกัน

“นภา! กรี๊ด ๆ ๆ ๆ!!”

อีกฝ่ายกระโดดเข้าหาเธอราวกับพบสมบัติล้ำค่า!

นภาลัยตกใจจนถอยหลังไปสองก้าว เบญญารีบหยุดอย่างรวดเร็ว “เธออยู่ที่นี่ได้อย่างไร? พวกเราไม่ได้พบกันตั้ง!” แล้วสายตาของเธอหยุดอยู่ที่แก้มขวาของนภาลัย จากนั้นเบญญาหุบยิ้มทันที “หน้าเธอเป็นอะไร?” สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจและความเป็นห่วง

“อ้อ?” นภาลัยรู้สึกตกใจ มันชัดเจนขนาดนั้นเชียวเหรอ? แค่มองแวบเดียวก็สามารถมองออกเลยเหรอ?

“บอกมาสิ ภีมพลทำร้ายเธอหรือเปล่า?” เบญญารู้สึกโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ และกล่าวว่า “เขาทำร้ายเธอเหรอ? ทำไมเธอถึงได้เหนื่อยล้าขนาดนี้? เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“ไม่ ๆ ไม่ใช่!” นภาลัยคว้าแขนของเธอเอาไว้ “เธอพูดเบา ๆ!” มีคนเดินสัญจรไปมา

ขณะนี้ เมื่อโฆษณาที่อยู่บนหน้าจอละเอียดขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านนอกของห้างสรรพสินค้าสิ้นสุดลง ภาพพิธีก้าวสู่ความเป็นผู้ใหญ่ของคุณหนูอลิซ ซึ่งเป็นลูกสาวของเอ็ด นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ ถูกเปิดเผยครั้งแรก!

เสียงหวานของผู้ประกาศข่าวสาวดังขึ้น สามารถดึงดูดความสนใจของคนที่อยู่รอบ ๆ ได้ แล้วทุกคนก็หยุดฝีเท้าและมองหน้าจอขนาดใหญ่

รวมถึงนภาลัยและเบญญาด้วย

เป็นพิธีที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ ปราสาทหลังใหญ่สวยงามราวกับเทพนิยาย ที่ถ่ายจากกลางอากาศ ทำให้คนรู้สึกตกตะลึง