บทที่ 24 หย่า

ตอนเย็น แลมโบกินี่มุ่งตรงไปยังเอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า

ภีมพลนั่งอยู่ที่เบาะหลัง แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องลงบนโครงหน้าของเขา คิ้วหนาได้รูปขมวดเป็นปมเล็กน้อย ห้วงความคิดมีภาพเหตุการณ์ที่คลอเคลียกับนภาลัยในเจ็ดปีก่อนของคืนนั้นพาดผ่าน และภาพของลูกๆที่ได้พบกันเป็นครั้งแรกเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้...

ดูไม่ค่อยเป็นความจริง จึงทำให้เขามึนงงอยู่บ้าง

ข้างหน้ารถติดเล็กน้อย ดังนั้นความเร็วของรถจึงไม่ได้เร็วมาก

ขณะที่กลอกตามองอย่างไม่รู้ตัว เขาก็เห็นพ่อลูกคู่หนึ่งเดินออกมาจากร้านของเล่นข้างถนนร้านหนึ่ง เด็กชายกอดหุ่นยนต์สีฟ้าตัวหนึ่งไม่ยอมปล่อย เสี้ยวพริบตาที่ชายหนุ่มอุ้มเขาขึ้นมา ใบหน้าของเด็กชายเผยรอยยิ้มที่ส่งผลต่อเขาอย่างลึกซึ้ง

“จอดรถ” ภีมพลเอ่ยกับคนขับ “ไปร้านของเล่นร้านนั้น”

คนขับรถขับรถไปจอดข้างร้านนั้นอย่างรวดเร็ว ยังไม่ทันจะลงจากรถ คุณภีมก็เดินไปที่ร้านของเล่นร้านนั้นแล้ว

ร้านนี้ใหญ่มาก ทั้งหมดมีหกชั้น ขายของเล่นเด็กทั้งหมด

ภีมพลเพิ่งจะเดินเข้าประตูไป พนักงานขายที่รูปร่างหน้าตางดงามมองเขาด้วยความตื่นตะลึง “คุณ...คุณภีม?”

“หุ่นยนต์สีฟ้าที่เด็กผู้ชายคนเมื่อกี้ซื้อไปยังมีแบบเดียวกันอีกมั้ย” ริมฝีปากบางของภีมพลขยับ เจือไปด้วยความสูงศักดิ์ที่มีมาแต่กำเนิด เขาสงบนิ่งสูงส่ง แต่ก็เฉยชาห่างเหิน

พนักงานขายพยักหน้าไม่หยุด “มีค่ะๆๆๆ ฉันจะไปหยิบมาให้คุณเดี๋ยวนี้!” หัวใจที่บ้าผู้ชายดวงหนึ่งแทบจะหลุดออกมาแล้ว!

“มีสีชมพูมั้ย” เขาเสริม “ผมต้องการสองตัว”

“ค่ะๆๆ” เห็นในข่าวว่าคุณภีมมีลูกสองคน! คิดไม่ถึงเลยว่าผู้ชายที่ยืนอยู่เหนือผู้คนเช่นนี้จะมีด้านที่เมตตาอ่อนโยนด้วยเช่นกัน

หลังจากภีมพลจ่ายเงิน พนักงานร้านก็ส่งดอกไม้ช่อหนึ่งให้เขา “คุณภีมคะ วันนี้ร้านของเราจัดกิจกรรมครบรอบ ซื้อหุ่นยนต์สองตัวแถมดอกไม้หนึ่งช่อ สามารถให้ภรรยาของคุณได้พอดีเลยค่ะ”

“...”ภีมพลมองช่อดอกกุหลาบตรงหน้าแล้วก็ลังเลไปสามวินาทีถึงจะยื่นมือไปรับ

เขาเพิ่งจะออกไป ท่าทางที่ถือของเล่นกับดอกกุหลาบเอาไว้ก็ถูกนักข่าวจับภาพเอาไว้ได้

แสงอาทิตย์ยามบ่ายสาดส่องลงบนเอเมอรัลด์ เบย์ วิลล่า อบอุ่นเสียจนดึงดูดสายตาผู้คน

แลมโบกินี่ขับเข้าไปในลาน จอดนิ่งตรงหน้าวิลล่า

นภาลัยที่เปลี่ยนเป็นชุดฟ้าขาวยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องรับแขก เธอมองภีมพลที่มือถือหุ่นยนต์สองตัวกับดอกกุหลาบช่อหนึ่งลงมาจากรถด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

ให้ของขวัญลูกๆนั้นเป็นเรื่องปกติ แต่เขาซื้อดอกไม้ให้เธอด้วย?

ภีมพลเดินมาหาเธอ หญิงสาวสวมชุดดูดีมีระดับให้ความรู้สึกสดใสอ่อนโยน

สำหรับรสนิยมความงามของเธอ ความสามารถในการตัดสินใจว่าควรจะสวมเสื้อผ้าอะไรในสถานการณ์ใดเช่นนี้ ภีมพลนับถือจากใจจริง