บทที่ 550 ผู้หญิงคนนี้โกรธแล้ว

“กระเทียมสับไม่ต้องใส่แล้ว? เขากินไม่ได้แน่! ท้องไส้ปั่นป่วน! ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ต้องพูดซ้ำอีกกี่รอบ?” แม้ว่าเธอจะกังวลเล็กน้อย ทว่า เสียงของเธอยังคงไพเราะมาก

"ซุปต้องเคี่ยว พวกเธอมีความอดทนหน่อย ซุปต้องข้น! ขอบคุณ!"

“ทำโจ๊กบำรุงกระเพาะอีกสองที่? อย่าเพิ่งใส่น้ำตาลตอนนี้ เพราะฉันไม่รู้ว่าเขาชอบหวานหรือเปล่า”

เธออธิบายเป็นภาษาอังกฤษในครัว เพราะกลัวทำพลาด

ความตื่นเต้นสามารถจินตนาการได้

เสียงร้องเจี๊ยก ๆ เป็นที่พอใจจริง ๆ เหมือนกับเสียงนกร้อง ทว่า ตอนที่แสร้งทำเป็นเสียงแหบ ก็เหมือนจริงมาก ซึ่งสามารถหลอกภีมพลได้

นี่ทำให้เธอคิดว่าภีมพลน่ารักมาก!

“คุณหนู ชุดมาแล้วครับ จะลองใส่มั้ยครับ?”

"โอเค! ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ!"

ก่อนที่เอมิลี่จะจากไป เธอยังบอกกับพ่อครัวด้วยว่า "อาหารต้องให้ถูกปากผู้ชายนะ! คืนนี้พวกเธอจะผ่านไปด้วยดีหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับพวกเธอ! หากพวกเธอสามารถทำให้คุณภีมพอใจได้ ฉันจะให้โบนัสแก่พวกเธอ!"

หลังจากพูดจบเธอก็เดินตามพ่อบ้านไปที่ห้องนั่งเล่น

สาวใช้ชาวฟิลิปปินส์คนหนึ่งถือชุดราตรีสีม่วงไว้ในมือ แม้ว่ามันจะถูกพับเข้าด้วยกัน แต่สีสันก็เพียงพอที่จะทำให้ดวงตาของเธอต้องตะลึง

"สวยมากเลย!" เป็นสีม่วงที่เธอชอบ จาง ๆ นุ่มนวลจนแทบมองไม่เห็น

เอมิลี่จัดชุดอย่างระมัดระวัง และกระโปรงที่สวยงามก็ห้อยลงมา วิบวับและเปล่งประกาย

ด้วยความช่วยเหลือจากคนรับใช้ เธอจึงเปลี่ยนชุดเป็นชุดที่คัดสรรมาอย่างดี และหมุนรอบ ๆ หน้ากระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน สวยงามราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยาย

"ตัวฉันในคืนนี้ จะครอบครองดวงตาและหัวใจของเขาอย่างแน่นอน" เธอหลงใหลในความงามของเธอ และมีความมั่นใจแบบนี้

ตอนค่ำ

พ่อครัวเตรียมอาหารเกือบเสร็จแล้ว และบนโต๊ะก็เต็มไปด้วยอาหารรสเลิศทุกประเภท รวมถึงไวน์ผลไม้เจ็ดสีที่สวยงาม

เอมิลี่ซึ่งสวมชุดเดรสและแต่งหน้าอ่อน ๆ กำลังนั่งอยู่บนโซฟาหน้าโต๊ะกาแฟ เธอเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ยกหูโทรศัพท์ตั้งโต๊ะแล้วกดโทรออกไปยังเบอร์ของภีมพล——