บทที่ 588 เธอถูกจับตามอง

เบญญาหันกลับอย่างหมดคำจะพูด แต่ชนเข้ากลับอ้อมกอดอบอุ่นแข็งแกร่งโดยไม่คาดคิด ฝ่ามือใหญ่วริศคว้าท้ายทอยเธอเอาไว้ จ้องมองแดนด้วยสายตาเฉยเมย

เบญญาได้กลิ่นหอมจางๆ ที่ลอยมาจากตัวเขา วริศนี่เอง

แดนอึ้งไป

วริศจืดชืดและห่างเหิน “ต่อไปห้ามมา ถ้าไม่อยากโดนรปภ.ไล่ออกไป” เตือนจบแล้ว เขาก็เหลือบมองรปภ.ข้างๆ

เหล่ารปภ.เข้าใจ

วริศโอบหญิงสาวเดินไปข้างหน้า เบญญาอยู่ในอ้อมแขนเขาเงยศีรษะขึ้นไม่ได้ เดินตามหลังเขาทีละก้าว เธอที่ทรงตัวไว้ไม่ได้จึงคว้าเอวเขาไว้ด้วยสัญชาตญาณ

และในช่วงเวลานี้ ทั้งคู่ก็รู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าดูด

ด้วยการดูแลของเขา เธอถอยแบบมองไม่เห็น ก็รู้สึกปลอดภัยมาก แม้แต่ตอนเดินลงบันไดก็ไม่ล้ม

แดนเตรียมจะตามไป แต่ถูกรปภ.ห้ามเอาไว้ และไม่อาจมาที่นี่ได้อีกในอนาคต

เหล่าพนักงานสาวที่เป็นประจักษ์พยานเหตุการณ์นี้อิจฉาแทบตาย หวานมากอ่ะ!

วริศเปิดประตูรถเบาะผู้โดยสารข้างคนขับด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ เขาผลักเบาๆ เบญญานั่งเข้าไปข้างใน แล้วเงยหน้ามองวริศ

“วางเท้าเข้าไป” น้ำเสียงชายหนุ่มเรียบเฉย

เธอรีบเก็บเท้าเข้าไปในรถ เขาช่วยเธอปิดประตูรถ เห็นร่างวริศอ้อมตัวรถมา เบญญาใจหยุดเต้นไปสองจังหวะ เธอรู้สึกว่าตัวเองหน้าแดงหมดแล้ว

วริศนั่งเข้าไปในรถ ปิดประตูรถ คาดเข็มขัดนิรภัยแล้วก็สตาร์ทรถ

ส่วนหญิงสาวที่เบาะผู้โดยสารข้างคนขับล่ะ?

เธอยังไม่ได้สติกลับมาเป็นเวลานาน นึกย้อนไปช่วงเวลาเมื่อครู่นี้ หัวใจยังคงเต้นกระหน่ำ ตึกตักตึกตัก

ปลายจมูกเหมือนยังมีกลิ่นน้ำหอมจางๆ บนตัวเขาอยู่เล็กน้อย นั่นเป็นความรู้สึกที่แปลกมาก

เขาใช้ชีวิตละเอียดอ่อนเกินไปไหม? ผู้ชายฉีดน้ำหอมด้วยเหรอ?

แต่กลิ่นไม่เลี่ยนเลยสักนิด มันหอมมากเป็นพิเศษ

ระหว่างทางกลับ ภายในรถเงียบสงัดไปพักหนึ่ง……