บทที่ 59 ช่วงเช้าที่ไม่ปกติ

“พวกเด็กๆนอนหลับกันแล้วเหรอ?”ภีมพลรู้สึกผิดและโทษตัวเองอยู่ลึกๆ

“หลับไปเรียบร้อยแล้วครับ”

“ตอนบ่ายอารมณ์ของพวกเขาเป็นยังไงบ้าง?”ภีมพลเดินเข้าไปในห้องรับแขก

“ก็ดีนะครับ ป้าโสนเล่นรถสปอร์ตเป็นเพื่อนอยู่สักพักเลยครับ”พ่อบ้านปวิธตามอยู่ข้างหลังของเขา ก่อนจะพูดขึ้นมาอีกประโยค“แต่ว่าคุณนาย หลังจากที่เธอกลับมาก็นั่งที่ลานบ้านอยู่ตั้งครึ่งชั่วโมง ดูเหมือนจะมีเรื่องกลุ้มใจนะครับ”

ภีมพลรู้สึกสงสัยขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ รู้ว่าเธอไปเจอกับเบญญามา แล้วทั้งสองคนก็นัดกันไปดื่มกาแฟด้วยกันอีกด้วย นี่เป็นเรื่องที่ลูกน้องมารายงานให้เขาทราบในวันนี้

“ฉันเข้าใจแล้ว”เขาขึ้นชั้นบนไปยังห้องเด็ก มองดูลูกที่กำลังนอนหลับสนิทอยู่ ช่างเงียบสงบและน่ารักจริงๆ

ภายในห้องนอน แสงไฟสลัว

นภาลัยนึกถึงเด็กหนุ่มที่ชื่อว่าศิษฎ์คนนั้น ในหัวมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา……

เด็กหนุ่มคนนี้คงจะไม่ใช่ลูกนอกสมรสของภีมพลหรอกใช่ไหม?

รูปแบบการอยู่ด้วยกันของพวกเขามันชวนให้รู้สึกแปลกประหลาดใจเกินไป

ความผิดพลาดที่ท่านประธานบ้าอำนาจทำไปเมื่อสมัยเมื่อวัยรุ่น มันก็เป็นเรื่องปกติ แถมหน้าตาของพวกเขาทั้งสองคนก็ดูคล้ายกันอยู่ไม่น้อย

ประตูห้องเปิดออก ตอนที่ภีมพลเข้ามา ก็ทำให้นภาลัยตกใจจนดึงสติกลับมา

เช้าวันรุ่งขึ้น

นภาลัยสวมผ้ากันเปื้อนน่ารัก ต้มบะหมี่อยู่ในห้องครัว รวบผมยาวสลวยขึ้นมาอย่างง่ายๆ ดูแล้วอ่อนโยนทั้งยังสงบนิ่ง

เพราะว่าเมื่อวานแชมป์แอบเข้าคอมพิวเตอร์ของเขาไปโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต ในฐานะที่เป็นแม่เธอรู้สึกขอโทษอย่างมาก

ดังนั้นบะหมี่ถ้วยนี้จึงทำขึ้นมาด้วยเจตนาที่รู้สึกขอโทษเล็กน้อย

รถวอลโว่สีดำคันหนึ่งขับฝ่าแสงอาทิตย์ยามเช้าเข้ามาในวิลล่า พ่อบ้านปวิธออกไปต้อนรับกรินทร์ที่ลงมาจากรถ

“ต้มอีกสักถ้วย”

ภายในห้องครัวแบบเปิด นภาลัยได้ยินแล้วก็หันมองไป เห็นภีมพลยืนอยู่ตรงประตู แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าโผล่มาตั้งแต่เมื่อไร

ทั้งสองคนสบตากัน เขาพูดขึ้น“คุณหมอส่วนตัวของผมมาแล้ว อยากลองชิมฝีมือของคุณสักหน่อย”

“ฉันไม่ใช่แม่บ้านของบ้านคุณสักหน่อย”นภาลัยพูดต่อว่าเขาอย่างอดไม่อยู่“ไม่ใช่แค่ต้องปรนนิบัติดูแลคุณ แม้กระทั่งหมอประจำตัวของคุณก็ต้องปรนนิบัติดูแลด้วยอย่างนั้นเหรอ?”

ภีมพลเข้าใจคำด่าของเธอ เขาพูดขึ้นอย่างใจเย็น“เขามาช่วยผมวิจัยบะหมี่ถ้วยนี้ ว่าทำไมถึงไม่ระคายเคืองต่อกรพเพาะอาหารของเขา”

นภาลัยสบถุหึออกมาเบาๆ“ดูท่าเขาคงจะไม่ได้มีความสามารถมากมายอะไรสินะ ขนาดโรคกระเพาะอาหารของคุณก็ยังรักษาไม่หาย เปลี่ยนหมอส่วนตัวได้แล้ว”

“นี่ไม่เรื่องที่คุณต้องมาเป็นกังวลใจ คุณแค่ต้มก็พอแล้ว”ภีมพลหันตัวเดินจากไป รู้ว่าเธอจะต้องต้มอย่างแน่นอน