บทที่ 590 ไม่เข้าใจภีมพล

“นุชว์ วันนี้คุณภีมมาหรือยัง?” ญาณีเข้าประเด็นหลักโดยตรง

นุชวรายังไม่ได้ไปห้องประธาน “ฉันไม่รู้ค่ะ ฉันเพิ่งมา”

“งั้นเธอช่วยฉันดูหน่อยเร็วเข้า” ญาณีพูด “ถ้าเขาตั้งใจมาบริษัทวันนี้ เวลานี้ต้องมาถึงแล้ว”

ทำงานกับภีมพลมาหลายปี เข้าใจเกี่ยวกับเขาอย่างแน่นอน

นุชวราลังเลสักพัก “ได้ค่ะ คุณรอสักครู่” เธอวางโทรศัพท์แล้วลุกขึ้นเดินออกไป

แค่ไปดูเท่านั้น จริงๆ แล้วนี่ก็ไม่ใช่ความลับบริษัทอะไร นุชวราปลอบตัวเอง ก็ช่วยดูให้เธอหน่อยแล้วกัน

ที่จริงด้วยระดับตำแหน่งของนุชวรา เข้าไม่ถึงความลับบริษัทหรอก

แต่เธอเป็นคนที่มีความคิดถูกต้อง คิดว่าพี่ญาณีไปทำงานที่R-Alanแล้ว ตัวเองก็ไม่ควรพูดคุยกับเธอมากนัก

ในห้องทำงานประธาน ก็ไม่เห็นร่างคุณภีมเลย

นุชวรากลับมาที่ห้องรองประธาน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากโต๊ะ “พี่ญาณี คุณภีมไม่มาค่ะ”

ญาณีฟังออกถึงความไม่เต็มใจเล็กน้อยในน้ำเสียงเธอ “โอเค ฉันเข้าใจแล้ว”

หลังจากวางสายไป ญาณีก็ตกอยู่ในห้วงความคิด เธอกำลังเดาโลกภายในใจนุชวราอยู่

แต่ไม่นานเธอก็ลุกขึ้นเดินไปที่ห้องทำงานข้างๆ

ชัยเดชพุงใหญ่สวมชุดสูทรองเท้าหนัง ผมร่วงเล็กน้อยดูแล้วเป็นผู้ชายที่ไม่ดูแลตัวเอง นั่งเก้าอี้ทำงาน หันหลังให้ประตู ระหว่างนิ้วคีบซิการ์แท่งหนึ่ง

“ภีมพลยังไม่ไปบริษัทค่ะ” ญาณีเข้าประตูมาแล้วก็บอกข้อมูลนี้กับเขา

พอชัยเดชหันตัวมา ปากก็พ่นควันกลมๆ ออกมา ดวงตาหนักอึ้งเล็กน้อย “งั้นที่เธอรู้จักเขามา เรายักยอกเอาของเขาไป ตอนนี้เขาน่าจะทำอะไรอยู่?”

ที่จริงญาณีก็เคยคิดหลายความเป็นไปได้ เมื่อเธอคิดคำตอบไม่ออก เธอพลันพบว่าจริงๆ แล้วตัวเองไม่ได้รู้จักภีมพลเลย

เห็นเธอไม่ตอบ ชัยเดชก็เดาอีก “เธอคิดว่าภีมพลเห็นข่าวหรือยัง?”