บทที่ 6 ยังจำเป็นต้องตรวจพิสูจน์เพื่อความมั่นใจ

“คุณแม่ชื่อนภาลัย นภาลัยที่แปลว่า ฟากฟ้า”

แชมป์โอบไหล่น้องสาวเอาไว้และกระซิบข้างหูเธอว่า “ไม่ต้องกลัวนะขวัญข้าว คุณพ่อไม่ใช่คนชอบใช้ความรุนแรงหรอก!”

ขวัญข้าวเชื่อฟังคำพูดของพี่ชายเสมอ และในตอนนี้ คนที่เธอพอจะพึ่งพิงได้ก็คงมีแต่พี่ชายเท่านั้น

เธอพยักหน้าพร้อมน้ำตาที่คลอเบ้าพร้อมถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง “แล้วเมื่อไหร่หนูจะได้เจอคุณแม่อีกครั้งคะ?”

“ขอแค่เธอเชื่อฟัง อีกไม่นานก็จะได้เจอคุณแม่แน่ๆ” แชมป์จับมือเล็กๆ ของน้องสาวมาลูบเบาๆ

ภีมพลมองออกว่าเด็กหญิงตัวน้อยเป็นเด็กขี้กลัว “หนูชื่อขวัญข้าวใช่ไหม?”

“......” ขวัญข้าวมองเขาพร้อมทั้งเม้มปาก ไม่ตอบอะไรออกมา

“มานี่มา อุ้มอุ้ม” ภีมพลยื่นมือไปหาเด็กหญิงตัวน้อยเป็นครั้งแรก

ขวัญข้าวมองเขาอย่างระแวดระวัง แต่หลังจากเห็นเขายกยิ้มที่มุมปากขึ้น เธอจึงยื่นมือออกไปหา

ภีมพลอุ้มขวัญข้าวมาไว้บนตัก การกระทำของเขาในครั้งนี้ ทำให้วริศคาดไม่ถึง เนื่องจากท่านประธานเป็นคนรักความสะอาดมาก

“หนูเป็นคนขโมยข้อมูลไปหรอ?” ภีมพลมองเด็กชายตัวน้อยอีกครั้งพร้อมถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น “แชมป์?”

เด็กชายตัวน้อยพยักหน้าพร้อมทั้งบ่น “คุณพ่อครับ ระบบป้องกันของคุณพ่อแย่มากๆ เลย ผมใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีก็สามารถเข้าคอมทุกตัวของบริษัทได้แล้ว!”

ภีมพลยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “งั้นลองทำให้พ่อดูหน่อย ตอนนี้เลย” เขาต้องการพิสูจน์ให้แน่ใจ

“ห๊ะ?” แชมป์งงเล็กน้อย แต่เขาก็รู้สึกได้ว่าพ่อไม่ได้พูดเล่น “โอเคครับ!”

เขาชอบการแสดงเช่นนี้มาก นี่อาจจะเป็นความเชี่ยวชาญของเขาก็ได้

ดังนั้น แชมป์จึงหยิบแท็บเล็ตออกมาจากกระเป๋า ภายใต้การจับตามองของทุกคน เขาก็ใส่รหัสกลุ่มหนึ่งเข้าไปด้วยความตั้งใจ

ผ่านไปเพียง 10 วินาที เขาก็เงยหน้าขึ้น “เรียบร้อย!”

หลังจากนั้นอีกเพียง 3 วินาที เสียงโทรศัพท์มือถือของภีมพลก็ดังขึ้น

จากนั้น เขาก็รับโทรศัพท์และฟังฝั่งตรงข้ามพูดอย่างร้อนใจว่า “แย่แล้วครับท่านประธาน เซิฟเวอร์ของเราถูกแฮก ตอนนี้หาตำแหน่งของเทพสงครามไม่ได้ชั่วคราวแล้วครับ!”

คำพูดเหล่านี้ได้ผ่านเข้าหูแชมป์มาลางๆ เขายิ้มขึ้นมาอย่างภาคภูมิใจและหมกมุ่นอยู่กับมันต่ออีกสักพัก

คนในสายโทรศัพท์ตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด และรายงานขึ้นอีกครั้ง “เอ๋! อยู่ดีๆ ก็กลับมาเป็นปกติแล้วครับ”

วริศประหลาดใจเป็นอย่างมาก เด็กน้อยคนนี้เป็นอัจฉริยะหรือไงกันนี่? ดูท่าว่าเขาจะเป็นคนทำจริงๆ ด้วย

ภีมพลวางสายโทรศัพท์ ภายในใจของเขารู้สึกช็อคเป็นอย่างมาก

“คุณพ่อครับ จริงๆ แล้วผมศึกษาเซิฟเวอร์ของบริษัทพ่อมาตั้งนานแล้ว” เด็กน้อยบอกเขาอย่างไม่ปิดบัง “ขอโทษครับคุณพ่อ วันนี้พวกผมอยากเจอคุณพ่อมากจริงๆ ก็เลยอดไม่ได้ที่จะลงมือ”