บทที่ 602 อันนี้คือหึงเหรอ?

ชั่วขณะที่ญาณีสตาร์ทรถ น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างเงียบๆ

ทันใดนั้นเธอก็คิดถึงแต่สิ่งดีๆที่คะนึงนิตย์เคยทำให้กับเธอ แต่ว่าตัวเธอไม่สามารถหันหลังกลับไปได้อีกแล้ว……..

เมื่อก่อนรักภีมพลมากขนาดไหน ตอนนี้ก็เกลียดมากแค่นั้น！

เธอต้องการใช้การกระทำเป็นเครื่องพิสูจน์ ความรักนั้นกินไม่ได้！ ภีมพลนั้นเลือกผิด！

ทีเอ็ม กรุ๊ป ตึกแต่ละตึกที่สูงเฉียดฟ้า

ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้ว เบญญากับนุชวราลงลิฟต์ไปพร้อมกัน ทั้งสองคนไม่ได้นัดกัน เบญญาสวมหูฟังเอาไว้ กำลังดูซีรีส์เรื่องเธอกำลังอินกับซีรีส์

เห็นเรื่องราวบางฉากในซีรีส์ “ฮ่าๆ” ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

นุชวราก็เลยเหลือบมองหน้าจอของเธอไปแวบหนึ่ง ตัวเธอไม่ชอบดูซีรีส์ แต่ว่าซีรีส์เรื่องนี้ดังมาก ดังนั้นนุชวราก็พอจะรู้ว่ามันคือเรื่องอะไร

ลิฟต์ได้มาถึงชั้นหนึ่งอย่างรวดเร็ว เมื่อประตูลิฟต์เปิด

เบญญาที่ดูซีรีส์ไปด้วยเดินไปด้วย จนบังเอิญไปชนเข้ากับแผงอกของใครบางคน “โอ๊ย！” ชนจนหน้าผากเจ็บ！

จึงได้เงยหน้าขึ้นไปมอง ปรากฏว่าคือวริศ!

เห็นเพียงสายตาที่เย็นชาของเขากวาดมองผ่านหน้าจอมือถือของเธอ ใบหน้าด้านข้างที่หล่อเหลาน่าหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น “เดินก็จะยังดูซีรีส์ฮีเหรอ? หากไปชนกับคนที่ถือน้ำร้อนล่ะ? ไม่ลวกเธอตายเหรอ?”

“……” เบญญากำลังจะเถียง วริศได้ก้าวเท้าเดินเข้าไปในลิฟต์แล้ว

ประตูลิฟต์ก็ปิดอย่างรวดเร็ว

“แปลกพิลึก! ใครจะมาถือน้ำร้อนในบริษัทล่ะ?” เธอรู้สึกอัดอั้นมาก วันนี้วริศเป็นอะไร?

เมื่อคืนยังดีๆอยู่เลย！

ยังบอกว่าจะไปเที่ยวน้ำตกลอซีรากับเธอเลย！

วันนี้ทำไมเปลี่ยนสีหน้าไปเลย?

ในพื้นที่ห้องลิฟต์ที่ค่อนข้างแคบ วริศที่ยืนสองมือล้วงในกระเป๋ากางเกงขมวดคิ้วอยู่เล็กน้อย คิดถึงคำพูดที่เบญญาพูดกับเธอคำแรกในเช้าวันนี้ ก็รู้สึกไม่พอใจอย่างบอกไม่ถูก

เหตุการณ์ตอนเช้ามันคืออย่างนี้

ใกล้เวลาไปทำงานแล้ว ประตูห้องนอนใหญ่ยังไม่เปิดออกมา

เขาเลยไปเคาะประตู “เบญ ตื่นได้แล้ว”