บทที่ 608 ไม่คุยเรื่องงาน เล่นให้เต็มที่

กระท่อมไม้ตั้งอยู่บนเนินเขาเล็ก และสร้างใกล้น้ำตก เพราะคอมพิวเตอร์และของใช้ประจำวันของทุกคนอยู่ที่นั่น ดังนั้นบอดี้การ์ดจึงเฝ้ายามตลอด 24 ชั่วโมง

อุปกรณ์ปิ้งย่างที่ตั้งอยู่บนพื้นคอนกรีตหน้าลานที่พักนั้นล้ำหน้ามาก อาหารที่ย่างบนแผ่นเหล็กร้อนกำลังได้ที่ กำลังโชยกลิ่นที่หอมฟุ้ง แม่บ้านสองคนกำลังปิ้งอย่างตั้งใจ และปรุงรสไปด้วย

มีเนื้อย่าง มีมะเขือ พริกหวาน เต้าหู้ ยังมีปลาหมึกและข้าวโพด…….ใต้เตายังเผามันเทศที่ห่อด้วยกระดาษฟรอยอยู่ด้วย

มีดีไซเนอร์ที่ไม่ได้ลงไปเล่นน้ำกำลังกินเนื้อย่างกันแล้ว

“อืม รสชาติไม่เลว อันนี้สามารถใส่กระเทียมเยอะหน่อย รสชาติดีมากเลย！”

“ครั้งสุดท้ายที่ฉันออกมาปิ้งบาร์บีคิวคือเมื่อสามปีที่แล้ว หอมมากเลย ชอบความรู้สึกแบบนี้จัง ขอบคุณคุณน้า”

“ไม่ต้องเกรงใจค่ะ ชอบก็ทานเยอะๆนะคะ”

“อร่อยมาก รีบชิมมะเขือย่างนี้ดู！ นิ่มมากเลย！”

“ชอบก็กินเยอะหน่อยนะคะ อาหารเอามาเพียงพออยู่แล้วค่ะ”

ตรงกระท่อมไม้มีบันไดหิน เมื่อเดินลงบันไดหิน ตรงธารน้ำมีศาลา ในศาลามีชิงช้าหนึ่งอัน ดีไซเนอร์หญิงคนหนึ่งกำลังกอดโน๊ตบุ๊คนั่งอยู่บนนั้นแกว่งมันไปมา

ฟังเสียงน้ำไหล ภาพต่างๆก็เริ่มผุดขึ้นมาในความคิดของเธอ และเธอเป็นคนแรกที่ค้นพบแรงบันดาลใจ

ดังนั้นจึงเริ่มวาดแบบ

ผ่านไปไม่นาน ก็มีเสียงดังมาแต่ไกล

“พวกเราขุดเจอของป่าแล้ว！ ได้ยินว่าเรียกผักเป็ด เอาไปผัดไข่อร่อยมากเลย！”

“ใช้ทำซุปมื้อเย็นละกัน ตอนเที่ยงกินเนื้อ ตอนค่ำกินจืดหน่อย”

“ได้！”

“ว้าว！เนื้อย่างนี้หอมมากเลย มีคนอยากกินจนน้ำลายไหลออกมา รีบเดินไปทางเตาปิ้งย่าง

“รีบชิมดู! หอมมาก รสกระเทียมอร่อยมาก”

ลานหน้าที่พักเต็มไปด้วยภาพแห่งความสุข

น้ำตกลอซีรา มีบาร์ออกซิเจนธรรมชาติ อยู่ตรงนี้ความตึงเครียดจากการทำงานของทุกคนก็ได้ถูกปลดปล่อย และนภาลัยก็ไม่ได้เร่งให้ทุกคนทำงานด้วย