บทที่ 62 เธอถูกทิ้งไว้ข้างทาง

ภีมพลไม่ได้พาคนขับรถไปด้วย ตัวเองขับลัมโบร์กินี่ออกจากบริษัทไป

ขับมุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่นภาลัยอยู่！

ให้ตายสิ！ใครใช้ให้ผู้หญิงคนนี้ไปยุแหย่ไวศิษฎ์กัน！เธอต้องอยู่ให้ห่างจากเขาสิ！

กำพวงมาลัยไว้แน่น ภีมพลแววตาประหลาดใจ！

ภายในร้านน้ำชาแบบเปิดโล่ง นภาลัยกำลังดื่มน้ำชา ครุ่นคิดอย่างตั้งใจอย่างมาก

ในเมื่อจ่ายเงินค่าน้ำชาไปแล้ว เธอก็กะที่จะดื่มให้หมดแล้วค่อยไป การส่งเสริมความประหยัดมัธยัสถ์เป็นแนวคิดของชาวบ้านทุกคนในหมู่บ้านซันไลต์

ดังนั้นตอนที่รถลัมโบร์กินี่ขับเข้ามาจอด ภีมพลมาถึงแล้วเธอก็ยังไม่รู้สึกตัว

เธอยังคงครุ่นคิดอยู่เลยว่าในเมื่อภีมพลยอมรับแชมป์กับขวัญข้าวแล้ว ทำไมถึงไม่ยอมรับไวศิษฎ์ล่ะ? เป็นเพราะว่าความผิดที่ทำสมัยวัยรุ่น ก็เลยไม่อาจยอมรับได้? ดังนั้นตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันมา ก็เลยทำให้ความสัมพันธ์กลายเป็นแบบนี้?

จนกระทั่งภีมพลมานั่งลงตรงหน้าของเธอ นภาลัยรู้สึกว่าตัวเองหายใจช้าลงไปครึ่งหนึ่ง！จ้องมองไปที่บุคคลนี้ด้วยความตกใจ

“ทำไมคุณถึงมาเจอกับไวศิษฎ์?”ภีมพลไม่พอใจอย่างเปิดเผย“ใครอนุญาตให้คุณเข้าใกล้เขา?”

“ฉันจะเจอกับใครต้องให้คุณเข้ามายุ่งด้วยเหรอ?”นภาลัยไม่ชอบท่าทีของเขาอย่างถึงที่สุด“คุณส่งคนมาสะกดรอยตามฉัน? ภีมพล！คุณมีสิทธิ์อะไรมาสะกดรอยตามฉัน！”

เธอระเบิดโมโหออกมาทันที！

“ตอบคำถามของผม คุณมาเจอกับไวศิษฎ์ทำไม?”สายตาของภีมพลแหลมคมราวกับมีดดาบ

วินาทีที่สองตามองสบกันนั้น คลื่นที่มองไม่เห็นเริ่มก่อตัวขึ้นมาอย่าง！

นภาลัยก็โมโหมากเช่นกัน แต่ไม่อยากเกิดความขัดแย้งกับเขา ดังนั้นจึงลุกขึ้นจะเดินจากไป

ภีมพลลุกขึ้นคว้าแขนของเธอเอาไว้ ดึงเธอเข้ามาในอ้อมกอดท่ามกลางสายตาของเหล่าบรรดาผู้คนมากมาย“ผมขอเตือนคุณนะ อย่าไปเข้าใกล้ไวศิษฎ์เด็ดขาด！”

เสียงชัตเตอร์ของกล้องดังขึ้นมา แสงแฟลชสว่างวูบวาบ！

นภาลัยหันมองไป เห็นพวกนักข่าวที่ไม่รู้ว่าโผล่ออกมาจากที่ไหน

ภีมพลโอบเอวเธอเอาไว้ จูบไปที่ริมฝีปากของเธอ！

หญิงสาวตกใจจนถลึงตาโต

เสียงชัตเตอร์ของกล้องดังขึ้นมาเรื่อยๆ……

“คุณภีมคุณนภาลัย เมื่อตะกี้ยังนึกว่าพวกคุณจะทะเลาะกันซะอีก！ที่แท้ก็เป็นอีกหนึ่งวิธีในการแสดงความรักที่แสนดุดันนี่เอง！”

“คุณภีมสามารถพาภรรยาของคุณออกมาในวันทำงานแบบนี้ได้ แสดงว่าจะต้องรักเธอมากๆเลยนะครับ”