บทที่ 682 เธอออกตัวแรง

ได้ยินเสียงจากปลายโทรศัพท์ เบญญาถอนหายใจเบาๆ จัดการเอกสารในมือให้เรียบร้อย “คุณนภาคะ ฉันขอออกไปข้างนอกแป๊บหนึ่ง ประมาณสิบกว่านาทีค่ะ”

“ไปเถอะ” นภาลัยตอบกลับอย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้ถามเหตุผล นิ้วที่ขาวและเรียวยาวของเธอกำลังพิมพ์คีบอด เธอกำลังทำรายงานอยู่

นุชวรามองดูเบญญาลุกขึ้นเดินออกไป

ผ่านไปไม่นาน วริศก็เอาเอกสารมาส่ง นุชวรามองเขาสองสามครั้ง

เขาท่าทีสง่า รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าก็ยังหล่อเหลาเหมือนเดิม

เธอรู้สึกว่าวันนี้เขาอารมณ์ดีไม่น้อย

แต่วริศกลับไม่มองนุชวรา ถึงขั้นไม่รู้ว่ามีเธออยู่ด้วยซ้ำ พวกเขาสองคนไม่ได้สบตากันเลยแม้แต่น้อย

ส่งมอบงานให้นภาลัยแล้ว เขาสังเกตเห็นที่ว่างไม่ไกล “คุณนภา เบญญาล่ะครับ?”

“มีธุระกับเธอเหรอ” นภาลัยถาม

วริศพูดอย่างอ่อนโยน “วันนี้นัดลูกค้าไว้คนหนึ่ง ต้องไปอธิบายเอกสารบางอย่างกับเขา เลยว่าจะพาเธอไปด้วย คิดว่าเธออยู่ที่นี่ เลยไม่ได้บอกเธอล่วงหน้าครับ”

ได้ยินแบบนี้ นุชวราก็ไม่พอใจ เธอลุกขึ้นยืนแล้วยกมือขึ้นเสนอตัวเอง “ผู้ช่วยวริศคะ เธอออกไปข้างนอก ฉันไปกับคุณก็ได้ค่ะ”

วริศนจึงหันไปมองเธอ “...”

“ก็ได้” นภาลัยไม่ได้คิดอะไรมาก “ที่นี่ยังไม่มีอะไรให้เธอทำ” เพราะเธอไม่ได้คาดเดาความคิดของวริศ

สองวินาทีต่อมา วริศพยักหน้า “ได้ครับ อย่างนั้นคุณเตรียมตัวก่อน เดี๋ยวเราออกเดินทางกันเลย”

“ได้เลยค่ะ!” นุชวราดีใจ

วริศเดินออกไปห้องทำงานท่านประธาน

นภาลัยเห็นนุชวราดีใจ เธอก็อดไม่ได้ที่จะคาดเดา นุชวราชอบวริศใช่ไหม?

เมื่อกี้เธอเสนอตัว ไม่ใช่เพื่อแบ่งเบาภาระงาน แต่เพื่อตัวเองใช่ไหม?

ลองคิดดูก็จริง ผู้ชายที่เก่งอย่างวริศ ทำงานกับเขามานาน จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่ไม่ชอบเขา

เขาสุขุม อายุน้อยและหน้าตาหล่อเหลา วิสัยทัศน์ก็มีเอกลักษณ์ ความสามารถในการตัดสินใจยังทำให้ภีมพลนับถือ