บทที่ 687 คำพูดของนุชวรา

มีคู่หมั้นแล้ว? แล้วยังบอกว่าชอบเบญญา?

นุชวราเห็นความตกใจในสายตาของคุณิตา เธอพูดอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “คุณป้าคะ ที่จริงแล้วเบญญาชอบเข้ามาใกล้ชิดกับเขา ผู้ช่วยวริศรักษาระยะห่างกับเธอตลอด เบญญาพักอยู่ที่บ้านของเขา เกลี้ยกล่อมหลายครั้งก็ไม่ยอมย้ายออกมา เรื่องนี้ทำเอาคนทั้งบริษัทรู้กันหมดแล้ว แล้วยังมีคนนินทาเบญญา...”

ได้ยินแบบนี้ คุณิตาก็หนักใจ

นุชวราสังเกตสีหน้าของเธอ และจงใจหยุดพูด

คุณิตาสีหน้าไม่สะทกสะท้าน “พวกเธอว่ายังไงบ้าง” ถึงแม้จะไม่ชอบผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า แต่เรื่องที่เกี่ยวข้องกับลูกสาวตัวเอง เธออยากฟัง

นุชวราทำสีหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ “พวกเธอบอกว่าลูกสาวของท่านนายกฯจะทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายโสดรึเปล่า ชอบก็ต้องแย่งมาเป็นของตัวเอง”

“ลูกสาวฉันเป็นคนยังไง ฉันรู้ดี” คุณิตาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น เธอยิ้มมุมปาก “สาวน้อย อย่าใส่ร้ายลูกสาวฉันเพียงเพราะตัวเองไม่ได้เขามาครอบครอง เพราะการใส่ร้ายมักจะมีโทษ ฉันเตือนเธอด้วยความหวังดี”

สีหน้าของนุชวราเปลี่ยนไป “...” เธอไม่เชื่ออย่างนั้นเหรอ?

คุณิตามองเธอตั้งแต่หัวจรดพื้น “เธอชอบวริศ แต่ในสายตาของวริศมีแค่เบญญาของฉัน”

นุชวราพูดไม่ออกมาก เธอหัวเราะเยาะ “เขามีคู่หมั้นแล้ว ในสายตาเขาจะมีเบญญาได้ยังไงคะ” เธอรู้สึกว่าคุณิตาน่ากลัว เจอกันครั้งแรกก็มองคนออกขนาดนี้เลยเหรอ?

“ถ้าเป็นเรื่องจริง ก็เอาเรื่องนี้มาเตือนตัวเองหน่อยเถอะ” คุณิตาหันหน้ากลับมา

นุชวราระงับความรู้สึกผิดไว้ในใจ เธอพูดอย่างเย็นชา “ถ้าคุณไม่เชื่อ ครั้งหน้าคุณก็ลองถามผู้ช่วยวริศเองสิคะ ถามเขาว่าเขามีคู่หมั้นแล้วรึยัง” พูดจบ เธอก็หันหลังเดินออกไป

“อย่างนั้นเธอก็ควรอยู่ให้ห่างจากเขา รักษาระยะห่างให้ดี!” คุณิตาตะโกนบอกเธอ “ฉันเห็นว่าเธอต่างหากที่อยากเข้าไปใกล้ชิดเขา คิดจะเล่นอะไรกับฉัน เธอยังอ่อนหัด”

นุชวราโมโห ทำไมแม่คนนี้ถึงไม่ตามน้ำ ไม่ควรโมโหแล้วไปคิดบัญชีกับลูกสาวตัวเองหรอกเหรอ