บทที่ 792 ชัยชนะอยู่ในมือญาณี

“ฉันแค่คิดว่าความรัก ผู้หญิงไม่ควรรุกมากเกินไป” หญิงวัยกลางคนไม่ง่วงนอนแล้ว “ลูกสาวของเราเก่งขนาดนี้ แต่วริศกลับไม่มองเธอเลย แล้วยังหลบหน้าเธอ”

มันทำให้คนเป็นแม่อย่างเธอรู้สึกเสียใจ

“แล้วลูกสาวเรายังสนใจแต่เขา ต่อไปถ้าแต่งงานกันจริงๆ การแต่งงานแบบนี้มันคงไม่มีความเท่าเทียม”

เขาปลอบใจ “ไอหยา คุณอย่าคิดมากไปเลย ลูกสาวมีความสุขก็พอ ได้แต่งงานกับวริศ ไม่ว่าจะมีชีวิตแบบไหน เธอก็ไม่มีทางรู้สึกเหมือนถูกผูกมัด ตรงกันข้าม เธอคงมีความสุข เราอย่าเข้าไปยุ่งเลย เธอมีความสุขก็พอแล้ว”

“……”

กลางคืน ท้องฟ้าค่อยๆมืดลง จนกระทั่งมีแสงสีขาวโผล่ขึ้นมาจากขอบฟ้า

เมืองไนร์ก้า

ทิพานันมาถึงR-Alan กรุ๊ปแต่เช้า เธอนอนไม่หลับทั้งคืน เธอมีเรื่องอยากจะพูดกับชัยเดชมากมาย

ตอนนี้ ญาณีเพิ่งตื่น

ช่วงนี้สภาพของเธอไม่ค่อยดีเท่าไหร่ สูบบุหรี่มากเกินไป ราวกับเสพติด ดังนั้นมาตรเวลาชีววิทยาของเธอจึงค่อนข้างยุ่งเหยิง

เพิ่งจุดบุหรี่ม้วนหนึ่ง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก็เห็นคนส่งข้อความมาทางline

ลูกน้องบอกเธอว่า เมื่อคืนชัยเดชไปที่พักของทิพานัน แล้วยังส่งรูปของทิพานันมาให้เธอดู

ญาณีมองรูปนั้นอยู่นาน เธอถอนหายใจด้วยความโล่ง... ไม่ใช่แม่ของเธอ

แต่หลังจากนั้นเธอก็รู้สึกระแวง ใบหน้าแม่ของเธอมีรอยมีดกรีดมากมายขนาดนั้น เธอต้องเคยศัลยกรรมแน่นอน

เธอตกใจ... คนคนเดียวกันอย่างนั้นเหรอ?

พรุ่งนี้ก็จะเปิดตัวผลงานชิ้นใหม่แล้ว... ญาณีกดดัน เพราะเธอกำลังกำกับละครเรื่องใหญ่

ดังนั้นเธอจึงไม่สนใจเรื่องของทิพานัน ปล่อยมันไว้ก่อนชั่วคราว