บทที่ 800 อยากเป็นครอบครัวเดียวกัน

คำพูดนี้ทำให้จารวีพูดไม่ออก เธอกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทำไมญาดายังเป็นแบบนี้ พูดอะไรไม่นึกถึงความรู้สึกของคนอื่นเลย!

แต่เธอเป็นน้องสาวของวริศ จารวีทำให้เธอไม่พอใจไม่ได้

เธอจึงยิ้มและเปลี่ยนเรื่อง “ญาดา เธอคิดยังไงที่ยังมีชายชราคนหนึ่งอยู่ในฉากหลังป้ายงานวันเกิดของคุณปู่”

“เพื่อนสนิทของคุณปู่ พวกเขาสองคนเคยผ่านความตายมาด้วยกัน เกิดวันเดียวกันเดือนเดียวกันและปีเดียวกัน เมื่อสิบปีก่อนพวกเขานัดจัดงานวันเกิดครบรอบแปดสิบปีด้วยกัน” พูดจบ ญาดาก็ดื่มนมอีกครั้ง

จารวีพยักหน้า “อย่างนั้นญาติสนิทมิตรสหายของทั้งสองฝ่ายก็จะมาเหรอ”

“แน่นอน” ญาดาหันไปมองเธอและเตือนว่า “ดังนั้นเธออย่าคิดว่างานเลี้ยงวันเกิดจะทำอะไรพี่วริศได้ ถ้าพี่วริศไม่ไว้หน้าตระกูลสาระทา ตระกูลสาระทาก็ต้องขายหน้าต่อหน้าคนอื่น”

ได้ยินแบบนี้ สีหน้าของจารวีก็ซีดเซียว

ญาดาเงยหน้าขึ้น เธอดื่มนมในแก้วจนหมด “อร่อยจัง” จากนั้นก็ตะโกนบอกคนรับใช้ที่อยู่ไม่ไกล “ป้าลดา! ฉันอยากได้นมอีกแก้ว!”

“ได้ค่ะคุณหนู!”

จารวีอิจฉา ทั้งๆที่ไม่ใช่น้องสาวแท้ๆของวริศ แต่กลับได้อยู่ที่นี่ และได้เป็นคุณหนูของตระกูลเดชอุป

ในบ้านสไตล์ยุโรปขนาดใหญ่ หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานที่สะอาดสะอ้าน มีแสงแดดอบอุ่นส่องเข้ามา

ดรัสวัตลากวฤนท์ธมไปที่ห้องรับรองขนาดใหญ่ พวกเขาสองคนนั่งลงบนโซฟา

ดรัสวัตยิ้มและยื่นสัญญาฉบับหนึ่งให้เขา “ขอให้ครึ่งปีหลังนี้เราร่วมมือกันอย่างมี และได้เป็นครอบครัวเดียวกัน”

วฤนท์ธมใส่ชุดสูทสีเทาอ่อน การตัดเย็บและโทนสีไม่เหมือนชุดสูทโบราณ ทำให้เขาดูเรียบง่าย