บทที่ 804 จารวีไม่สบายใจ

“คุณปู่ครับ” วริศเดินเข้าไปข้างใน เขายิ้ม “สุขสันต์วันเกิดครับ”

เขามองไปที่ชายชราอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วพูดอย่างมีมารยาท “สุขสันต์วันเกิดครับเพื่อนสนิทคุณปู่ มีความสุขมากๆ อายุยืดยาวครับ!”

ชายชราสองคนได้ยินก็หันไปมอง และยืนขึ้นพร้อมกัน

วริศรู้สึกขอบคุณและเคารพคุณปู่ปริตต์ ได้ยินมาว่าเขาเคยดูแลคุณปู่ตัวเองในสนามรบ

พูดถึงเรื่องแต่งงานเหมือนกัน แต่วริศกลับไม่รู้สึกรังเกียจเหมือนคนของตระกูลสาระทา

“วริศ!”

คุณปู่นโรตม์ดีใจ เขายิ้มอย่างมีเมตตา “ไม่เจอกันตั้งหลาย สูงขึ้นอีกแล้ว”

เขารีบจับมือคุณปู่ปริตต์ และแนะนำอย่างตื่นเต้นว่า “ปริตต์ นี่คือวริศ หลานชายของฉัน มาดูสิ เป็นยังไง คู่ควรกับหลานสาวของนายไหม?”

ววริศหน้าตาหล่อเหลา ดวงตาลึกซึ้ง จมูกโด่ง เขาใส่เสื้อเชิ้ตสไตล์อังกฤษ ยืนอยู่หน้าผู้ใหญ่สองคน ปล่อยให้พวกเขามองตัวเองตั้งแต่หัวจรดเท้า

เขายืนอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน

คุณปู่ปริตต์ชอบวริศมาก มองจากรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเมตตาของเขาก็มองออก แล้วยังพยักหน้าซ้ำๆ “ไม่เลวจริงๆ ฉันชอบ ถ้าได้แต่งงานกันคงจะดี”

จารวีทนดูต่อไปไม่ไหว ไม่แม้แต่จะทักทายพวกเขา เธอก็วิ่งออกไปด้วยความโมโห

และไม่สนใจว่าวริศมีท่าทียังไง

“คุณปู่ปริตต์ครับ” วริศพูดอย่างมีมารยาทและอ่อนโยน “ผมมีแฟนแล้ว ขอบคุณที่คุณปู่ชอบผมครับ”

“หะ?” คุณปู่ปริตต์ตกใจ เขามองดูชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า จากนั้นก็หันไปมองสหายที่อยู่ข้างๆ “นายบอกว่าเขาโสดไม่ใช่เหรอ” ทำให้ฉันดีใจเปล่าๆ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ผิดหวัง

คุณปู่นโรตม์รีบอธิบาย “โสดไง” จากนั้นก็เดินไปข้างหน้า จับมือวริศและตำหนิเขาว่า “ใช้ข้ออ้างนี้รับมือกับคนตระกูลสาระทาก็พอ ยังจะโกหกปู่อีกเหรอ”

“คุณปู่ครับ ผม...”

“ปู่อาบน้ำร้อนมาก่อน!” คุณปู่นโรตม์ขมวดคิ้ว “ถ้านายมีแฟนจริงๆ ทำไมโอกาสสำคัญแบบนี้ ถึงไม่พาเธอกลับมาด้วยล่ะ”

“เดิมทีผมจะพา...”

“พอเถอะ! มันเป็นแค่ข้ออ้าง ฉันไม่เห็นเธอ!” คุณปู่นโรตม์ตบหลังมือเขาด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หันมายิ้ม “เดี๋ยวหลานสาวของคุณปู่ปริตต์มาถึง หลานต้องต้อนให้ดี ภารกิจนี้มอบให้หลานเป็นคนทำ”