บทที่ 813 ไปเจอหัวหน้าครอบครัว!

พรลภัสไม่ได้ต่อต้าน ในฐานะแม่ เธออยากรู้อยู่แล้วว่าข้างบนเกิดอะไรขึ้น

แค่ว่าหลานสาวคุณปู่ปริตต์เป็นหญิงสาวที่ลูกชายตามจีบ นี่มันบังเอิญเกินไปไหม?

พรลภัสรู้สึกตื่นตระหนกตกใจ

แต่หลังจากตื่นตกใจแล้ว เธอก็รู้สึกว่านี่คือบุพเพสันนิวาสที่หาได้ยาก

แต่จารวีคิดอย่างใสซื่ออยากให้ว่าที่แม่สามีช่วยตนสักหน่อย

ในตอนนี้ ญาดากำลังนั่งบนดาดฟ้าคนเดียว ทานเค้กดื่มชาอย่างมีความสุข

เธอไม่ขี้เมาท์เลยสักนิด ไม่สงสัยเลยว่าในห้องนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง สรุปคือให้พวกเขาเจอกัน ภารกิจของเธอก็สำเร็จแล้วล่ะ!

ตั้งแต่เล็กจนโต ญาดาสนิทกับวริศเป็นพิเศษ ฉะนั้นผู้หญิงที่เขาชอบ ในฐานะน้องสาวก็ต้องดีใจแทนเขาอยู่แล้ว

ที่ประตูห้องนอนวริศ จารวีดึงพรลภัสมา

ผ่านประตูห้องที่ปิดอยู่ พวกเธอเห็นเหตุการณ์หวานชื่นและโรแมนติกด้านในพอดี——

สองขาปลาหมึกยักษ์ของเบญญาโอบเอววริศ สองมือโอบคอเขา

วริศอุ้มเธออยู่ เดินวนไปวนมาในห้อง——

“ถ้ารู้นานแล้วว่าเธอมา เช้านี้ฉันก็ไม่ต้องทรมานขนาดนั้นหรอก” วริศพูดตรงไปตรงมา “รถขับมาที่นี่ แต่ใจยังอยู่ที่เมืองไนร์ก้า”

“อยู่ที่ฉันเหรอ?” หญิงสาวจงใจถาม

“เธอว่าไงล่ะ?”

ผ่านประตูที่แง้ม เห็นวัยรุ่นในห้อง พรลภัสก็เหมือนเห็นตัวเองตอนวัยรุ่น

เมื่อจารวีเห็นยิ้มอ่อนบนใบหน้าคุณน้า ใจเธอก็เหมือนเจ็บปวดอีกครั้ง

จารวี้อึ้งไปเลย!

ไม่นานพรลภัสก็ละสายตากลับมา โอบไหล่จารวี แล้วพาเธอหันหลังเดินออกมา

สมองจารวีงงไปหมด

คุณน้าคิดอะไรอยู่?