บทที่ 816 ตอนแรกใครคัดค้าน?

จารวีโกรธจนกระทืบเท้า! กำหมัดเล็กที่ห้อยข้างลำตัว ใบหน้าสวยค่อนข้างอัปลักษณ์!

“คุณชายวริศ! คุณจารวีไม่ใช่คู่หมั้นคุณเหรอ? ตอนนี้พวกคุณ……สะดวกบอกเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพวกคุณไหม?”

นักข่าวก็ฉวยโอกาสเอาไว้ ถามอย่างตรงไปตรงมา

วริศไม่ได้รังเกียจคำถามนี้ เขาปล่อยมือเบญ แล้วจงใจโอบเอวเธอ

เบญปรับตัวไม่ค่อยได้กับแสงแฟลช เหล่านักข่าวกำลังถ่ายใบหน้า แต่มุมปากเธอยกขึ้นเล็กน้อย ในดวงตาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

มีพลังอำนาจเต็มเปี่ยม จะให้ญาดาเสียหน้าไม่ได้!

“ฉันกับคุณจารวีไม่เคยคบกันมาก่อน จะบอกว่าเป็นคู่หมั้นได้ยังไง?” วริศตอบ “ตระกูลเดชอุปกับตระกูลสาระทาคบกันมาหลายรุ่น พ่อแม่เป็นเพื่อนสนิทกัน ทั้งสองครอบครัวไปมาหาสู่กันเรื่องธุรกิจ การแต่งงานเป็นแค่ความคิดในอดีตของพ่อแม่ ตอนนี้พอเราโตแล้ว มีอิสระเรื่องการมีความรัก การแต่งงานก็มีอิสระเช่นกัน”

ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าจารวีก็เขียวปั๊ดและซีดเซียว เธอมองไปที่วริศอย่างไม่พอใจ

วริศก็กำลังมองมาทางเธอพอดี เขาพูดขึ้น “แค่คำพูดล้อเล่นของพ่อแม่ ทำไมต้องจริงจังด้วยล่ะ?”

คำพูดนี้กำลังพูดให้นักข่าวฟัง ก็คือพูดให้จารวีฟังด้วย

ที่อยู่ไม่ไกล ธามเมธีพาตาเดินเตร็ดเตร่ตั้งแต่หน้าบ้านจนถึงหลังบ้านรอบหนึ่งก่อนออกมา รู้สึกจากใจว่าตระกูลเดชอุปมีเงินและความสามารถมั่งคั่งมากเลย

ทอดสายตามองไกลโดยไม่ได้ตั้งใจ เห็นวริศจูงเบญญาเดินมาทางนี้ นักข่าวข้างกายก็เพิ่งแยกออกไป

ทั้งสองหยุดฝีเท้า ในใจตาเต้นตึกตักแผ่วเบา ประหลาดใจไม่หยุดหย่อน “วริศ??!”

ธามเมธีก็อึ้งสักพัก “วริศมาได้ยังไง?” คิดอีกครั้ง “ไม่……ตระกูลเดชอุป วริศ……”

จากนั้นทั้งสองก็เข้าใจทันที!

วริศก็คือคนในตระกูลนี้!

“รวยกว่าที่คุณสืบอีกนะ” ตาพึมพำอย่างตื่นตระหนก “ลูกหลานของท่านนโรตม์จะต้องยอดเยี่ยมมากแน่”

ได้ยินการประเมินจากภรรยา ธามเมธีก็อดขำไม่ได้ “ตอนแรกใครคัดค้านล่ะ?”