บทที่ 818 ความโชคดีของจารวี

เด็กทั้งคู่หน้าตาดีมาก ตาโต ขนตายาว เหมือนตัวการ์ตูนที่เดินออกมาจากการ์ตูนเลย

ตอนนี้เบญญากำลังพาเด็กๆ ไปเที่ยว เธอก็เหมือนเด็กน้อย รอยยิ้มบนหน้าเหมือนเด็ก กำลังวิ่งไล่จับที่สนามหญ้า

เมื่อภีมพลและนภาลัยรู้ว่าคุณปู่นโรตม์กับคุณตาเบญคือสหายร่วมรบกัน และฉลองวันเกิดครบรอบแปดสิบปีด้วยกัน พวกเขาก็ตกใจมาก!

“นี่มันบุพเพสันนิวาสสินะ ถ้าไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน ก็ไม่มาอยู่ด้วยกันหรอก!” คำพูดภีมพลเต็มไปด้วยคำอวยพร “แต่งกันตอนนี้เลย”

นภาลัยพูด “วริศกับเบญนี่เป็นคู่ที่สวรรค์สร้างจริงๆ”

คนในตระกูลเดชอุปได้ยินก็ดีใจมาก คุณภีมและภรรยาไม่มีทางมองพลาด รู้สึกพึงพอใจกับลูกสะใภ้มากกว่าเดิม

เบญที่อยู่ไม่ไกลได้ยินคำพูดนี้ ก็รู้สึกเขินแปลกๆ

ทุกเหตุการณ์อยู่ในสายตาจารวี ทำให้เธอรู้สึกเป็นส่วนเกิน

“ไป พี่จะพาพวกเธอไปเล่นเป่าฟอง!” ไม่รู้เบญญาไปเอาของเล่นเป่าฟองสองอันมาจากไหน ยื่นขวดสีชมพูให้น้องสาว และยื่นขวดสีฟ้าให้พี่ชาย

สนามหญ้ากว้างใหญ่ เด็กทั้งสองวิ่งกันอย่างมีความสุข ฟองหลากสี ลอยออกมาจากในขวด บินไปกลางท้องฟ้าตามลม……

สีสันแพรวพราว สวยงามและโรแมนติก

การละเล่นของเหล่าเด็กน้อย ภาพเหตุการณ์นี้อบอุ่นหวานชื่นเป็นพิเศษ

เล่นฟองสบู่แล้ว เบญก็พาเด็กๆ ไปล้างมือ จากนั้นก็เอาขนมให้พวกเขาทาน

รถหรูแต่ละคันขับมา จอดกันตามลำดับ มีคนเข้าไปต้อนรับอย่างเคารพ เหล่าแขกทยอยกันมาถึงแล้ว

ภายในห้องโถงงานเลี้ยงคฤหาสน์นั้นสวยงามสว่างพร่างพราว โต๊ะยาวมีขนมสวยงามเอร็ดอร่อยวางอยู่ จานเครื่องเคลือบขาวสะอาด ชุดรับประทานอาหารเครื่องเงินมันวาวเจิดจ้า

เหล่าแขกสวมเสื้อผ้าสวยหรู แต่ละคนถือแก้วไวน์ในมือ พูดคุยหัวเราะกันเสียงทุ้มต่ำ

หัวข้อของแขกส่วนมากหนีไม่พ้นภีมพล เหมือนกับสายตาชื่นชมของพวกเขา

ของขวัญวันเกิดที่ทุกคนมอบให้ชายชราทั้งสองนั้นไม่ซ้ำใคร วริศและเบญกลายเป็นเรื่องราวดีๆ ทุกคนรู้กันแล้วว่าพวกเขาเป็นแฟนกัน

ผู้ที่กระอักกระอ่วนมากที่สุดในงานคือคนในตระกูลสาระทา

แชมป์และขวัญข้าวกินขนมเสร็จแล้ว ก็เดินมาถึงในลานบ้าน