บทที่773 วางแผนที่จะหนี

นุชวราเตรียมใจไว้ตั้งแต่ระหว่างทางมาที่นี่แล้ว ดังนั้น เมื่อเธอสบตากับหล่อน เธอจึงทำตัวสงบและยอมรับการทดสอบ

ญาณีมองเธอเพียงห้าวินาที และคิดว่าเธอไม่มีความกล้าที่ทำแบบนั้น

หลังจากได้รับเครื่องประดับที่นุชวรามอบให้ เธอก็มองเห็นได้อย่างรวดเร็วว่าเป็นเพชรที่ยอดเยี่ยมมาก สีและพื้นผิวของเพชรนั้นเหนือกว่าเพชรของR-Alan กรุ๊ปมาก

ต้องชื่นชมความสามารถในการแก้ไขปัญหาฉุกเฉินของภีมพล เขาไปแอฟริกาใต้ด้วยตัวเอง ก็สามารถแก้ไขวิกฤตครั้งใหญ่ได้

ไม่ใช่ว่าญาณีไม่เคยเห็นโลก เธอเก็บเครื่องประดับและถามหล่อนอย่างใจเย็นว่า "ตอนนี้เธอมีแผนยังไง?"

มุมปากของนุชวรายกขึ้นเล็กน้อย และเธอพูดด้วยความจริงใจว่า "ขอบคุณพี่ญาณีนะคะ แต่ฉันอยากพักก่อน ไม่อยากเข้างานเร็วมาก หลังจากทำงานอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายปี ฉันรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อยค่ะ”

ญาณีสามารถเข้าใจความรู้สึกเหนื่อยล้าหลังจากทำงานเป็นเวลานานได้ " โอเค ติดต่อฉันได้ตลอดเวลา" หลังจากพูดจบ เธอลุกขึ้นยืน "ฉันจ่ายค่ากาแฟ ระหว่างเราสองคนถือว่าหายกัน ไม่มีใครเป็นหนี้ใครอีก"

นุชวรามองดูหล่อนเดินจากไป เธอดื่มกาแฟในแก้วจนหมด ผ่านด่านแรกแล้ว

ด่านต่อไปคือ การหาผู้ซื้อแหวนและสร้อยข้อมือ เพชรที่มีค่าเช่นนี้ เธอเก็บไว้ก็ไม่สามารถกินแทนข้าวได้

เมื่อเธอมีเงิน เธอจะออกจากเมืองนี้ นุชวราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ สร้างตัวตนใหม่ให้กับตัวเอง เธอจะเป็นคนที่มีสถานะทางสังคมดีกว่านี้

ดังนั้น สิ่งแรกที่นุชวราทำหลังจากกลับมาที่อพาร์ตเมนต์คือการหาผู้ซื้อทางออนไลน์

เธอค้นหาข้อมูลประเภทนี้ผ่านเว็บไซต์เฉพาะ

เพชรที่ดีเช่นนี้ ต้องหานักสะสมถึงจะถูก มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้จักสินค้าและสามารถจ่ายไหว

นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เป็นเวลาสองชั่วโมง เมาส์ยังคงเลื่อนอยู่หน้าเว็บ

ในที่สุด นุชวราก็พบผู้ที่เหมาะสมสามคน พวกเขาล้วนเป็นนักสะสมเครื่องประดับที่มีชื่อเสียงในประเทศ และมักจะปรากฏตัวในงานประมูลต่าง ๆ

นุชวราทำความเข้าใจเสียงวิจารณ์ที่ผู้คนมีต่อทั้งสามคนนี้ผ่านทางอินเทอร์เน็ต……และท้ายที่สุดก็ล็อกเป้าหมายไปยังชายคนหนึ่งที่ชื่อ "นิรุปัทว์"

ในบรรดาสามคนนี้ เขาเป็นคนเดียวที่เหมาะสมกว่า เป็นนักธุรกิจที่จริงจัง ขอแค่เพชรคุณภาพดี เขาก็สามารถจ่ายได้ในราคาที่สูง และไม่มีความคิดเห็นเชิงลบ

ส่วนอีกสองคนเป็นสายดำ