บทที่775 ขายสำเร็จไหม?

"ได้ค่ะ!พวกคุณอยู่ที่ไหน?" นุชวรารู้ว่านักสะสมรายใหญ่มีเงินมากมาย และเวลาก็ต้องมีค่า

อีกฝ่ายให้ที่อยู่กับเธอแล้วพูดซ้ำว่า "คุณรู้จักที่นี่ไหมครับ?"

"รู้จักค่ะ"

“ผมจะใส่หมวกแก๊ปไปรอคุณที่หน้าประตู โปรดมาตรงเวลา ถ้าเลยเวลาจะไม่รอนะครับ”

"ค่ะ"

จากนั้นอีกฝ่ายก็วางสาย นุชวราเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที หยิบแหวนและสร้อยข้อมือใส่กระเป๋าแล้วออกไปอย่างรวดเร็ว

เหลือเวลาให้เธอไม่มากแล้ว……

เธอต้องได้เจอนิรุปัทว์ แลกสองสิ่งนี้เป็นเงินแล้วออกจากเมืองไนร์ก้าในข้ามคืน เธอต้องการใช้เงินเพื่อเข้าสู่ชนชั้นสูงขึ้น!ซื้อรถหรูให้ตัวเอง แล้วไปทำความรู้จักกับหนุ่มหล่อฐานะดี!

นุชวรามีชีวิตแบบนี้มามากพอแล้ว เธอยังมีแผนการที่ชัดเจนสำหรับอนาคตของเธอ

รถขับไปยังสถานที่ที่นัดไว้ นุชวรายังคงตรวจสอบข้อมูลของนิรุปัทว์ในโทรศัพท์มือถือของเธอ โดยต้องการทราบถึงนิสัยใจคอของเขา เพื่อเพิ่มโอกาสในการสำเร็จ

ที่อยู่เป็นอาคารเก่าสมัยสาธารณรัฐจีน ปัจจุบันดัดแปลงเป็นโรงแรม หลาย ๆ อย่างในนั้นถูกอนุรักษ์ไว้ไม่ให้บุบสลาย ดังนั้น ใช่ว่ามีเงินก็อยู่ได้ ต้องดูชื่อเสียงและลักษณะของแขกด้วย

ที่ประตูใหญ่ ชายสวมหมวกแก๊ปสีดำปรากฏตัวตรงเวลา

เขามองดูหญิงสาวคนหนึ่งที่ลงจากรถแท็กซี่ แล้วตรงมาทางเขา

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเบญ" นุชวรายกริมฝีปากขึ้น และยืนอยู่ตรงหน้าชายคนนั้น "ผู้ขายที่โทรหาคุณเมื่อกี้นี้"

"โปรดตามผมมา"

เธอชื่ออะไรนั้น ชายคนนั้นไม่สนใจ หันหลังกลับและเดินเข้าไปในล็อบบี้

นุชวราเดินตามเขาพร้อมกระเป๋าของเธอ โทรศัพท์มือถือของเธอปิดเสียงไว้ เมื่อกี้เข็คบนอินเทอร์เน็ตแล้ว ปีที่แล้วนิรุปัทว์ซื้อมรกตเม็ดหนึ่ง เขาจ่ายในราคาสูงถึงสองร้อยล้าน

เพราะฉะนั้น แค่เขาชอบเครื่องประดับชิ้นนี้ นุชวราคิดว่าห้าล้านคงจะไม่เป็นปัญหาใช่ไหม?