บทที่778 ความรักที่ไม่มีวันเลิกรา

เบญมองเข้าไปในดวงตาของเขาและรู้สึกสงสาร หลังจากใช้ชีวิตข้างนอกคนเดียวมาหลายปี เขาต้องรู้สึกเหงามากแน่ ๆ ใช่ไหม?

บรรยากาศเงียบสงัดในตอนกลางคืน ก็จะคิดถึงบ้านใช่ไหม?

แต่เขามีความภาคภูมิใจของเขา

"ฉันจะไปเผชิญหน้าทุกอย่างพร้อมกับคุณเอง" เบญใช้ส้อมจิ้มแตงโมชิ้นหนึ่งแล้วไปจ่อที่มุมปากของเขา "มา อ้าปาก แตงโมนี้หวานมาก"

วริศชิมแตงโม "เราต้องมีความรักที่ไม่มีวันเลิกรา ไม่ว่าที่บ้านจะต่อต้านมากแค่ไหน ไม่ว่าปัจจัยภายนอกจะมากมายแค่ไหน เราก็ต้องอยู่ด้วยกัน เพราะได้ตัดสินใจแล้ว"

"เรื่องนี้คุณเคยพูดแล้ว" เบญรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย "คุณกำลังไม่แน่ใจเกี่ยวกับอะไร?"

"ไม่แน่ใจเกี่ยวกับหัวใจของคุณ " วริศสารภาพ มองเข้าไปในดวงตาของเธอแล้วพูดว่า "คุณยังเด็ก เป็นนักศึกษาที่ยังไม่จบการศึกษา และไม่มีประสบการณ์ด้านความรักและอารมณ์"

“ถ้าอย่างนั้น คุณมีประสบการณ์มากเหรอ?”

วริศพูดไม่ออก เขายิ้มและพูดว่า "แน่นอนว่าไม่ใช่"

"แค่นั้นก็เพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอ?" เบญลุกขึ้นมาหาเขา วริศจับมือของเธอ เธอนั่งลงบนตักของเขา เอาแขนโอบรอบคอของเขาแล้วพูดว่า "เราทั้งคู่ต่างก็เป็นเหมือนกระดาษเปล่า เริ่มวาดรูปกันตั้งแต่ตอนนี้ ทุกเส้นทุกภาพไม่เลอะเทอะ วาดพิมพ์เขียวแห่งความหวังของเราออกมา โอเคไหม?"

ด้วยคำพูดที่มีเหตุผลของเธอ วริศมีความสุขมาก เขาหยิกใบหน้าของเธอด้วยความรัก "ดังนั้น ไปงานวันเกิดคุณปู่กับผม คุณต้องโดดเด่น และเดินไปกับผม คุณเป็นแฟนของวริศที่แท้จริง"

"โอเค!" เบญไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนแอ "ฉันเข้าใจที่คุณหมายถึง"

ตอนที่วริศคุยกับเธอ ยกข้อมือขึ้นหลายครั้งเพื่อดูเวลา

“มีอะไรหรือเปล่า?” เบญถามเขา “คุณมีธุระต้องไปทำเหรอ?”

"ไม่ใช่ วิดีโอโปรโมตคอลเลคชั่นรักแท้จะออกอากาศตอนห้าโมงเป็นครั้งแรก ศิษฎ์พานักแสดงสาวหน้าใหม่มาถ่ายด้วยกัน ผลที่ได้นั้นใช้ได้เลย คุณสามารถชมมันได้"

เบญไม่ตื่นเต้นมากเมื่อได้ยินคำว่าศิษฎ์ แต่จ้องมองที่วริศอย่างตั้งใจ "คุณเป็นคนใจกว้างแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"

วริศหันกลับมามองที่ภาพบุคคลขนาดใหญ่บนเตียง ชี้แล้วพูดว่า "ตั้งแต่วินาทีที่แขวนมัน ก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ! "

เบญยิ้ม หยิบโทรศัพท์ออกมาดูเวลา "ห้าโมงเย็นพอดี"