บทที่781 เบญไม่ใช่คนแบบนี้

นิรุปัทว์มองไปที่นภาลัย นภาลัยกำลังยิ้ม ไม่ได้ส่งสัญญาณทางสายตาให้เขา และสีหน้าก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

นิรุปัทว์มองไปที่ภีมพลและถามว่า "คุณยังจำ 'Ocean Star' ได้ไหม?เพชรที่ใหญ่ที่สุดในโลก"

“ตอนนั้น ที่ประมูลสู้คุณไม่ได้ ผมรู้สึกเศร้ามาตลอด” ภีมพลพูดด้วยรอยยิ้ม แต่ในใจรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

"ไม่ต้องรู้สึกเศร้าหรอก" นิรุปัทว์มองไปที่ผู้หญิงแล้วพูดพร้อมกับหัวเราะเบา ๆ "วันหลัง ผมจะให้ภรรยาของคุณพาคุณไปดู"

นภาลัยอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ภีมพลตกใจเล็กน้อย มองไปที่ชายที่นั่งตรงข้ามเขา จากนั้นมองไปที่ผู้หญิงข้าง ๆ ตัวเองอีกครั้ง "คุณก็อยู่ที่นั่นด้วยเหรอ?"

นภาลัยจิบชา จากนั้นหันไปสบกับสายตาที่ตกตะลึงของเขา "ใช่ ตอนนั้นนิรุปัทว์ช่วยฉันประมูลน่ะ ฉันไม่คิดว่าคุณจะต้องการมันด้วย แต่ด้วยความสัมพันธ์ของเราในตอนนั้น ถึงรู้เรื่องฉันก็ไม่ยอมหรอก"

ภีมพลดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง จิบชาแล้วพูดกับนิรุปัทว์ว่า "คุณให้ความสำคัญกับผู้หญิงมากกว่าเพื่อนเหรอ" หากความสัมพันธ์ไม่ดีนัก นิรุปัทว์จะช่วยเธอประมูลได้อย่างไร

เขาย่อมต้องการมันเอง

“อย่าเพิ่งคาดเดาอะไรไปเรื่อย” นิรุปัทว์ยิ้มอย่างอบอุ่น “ผมจะแสดงบางอย่างให้พวกคุณดูก่อน”

เขาหยิบกล่องออกมาวางบนโต๊ะกาแฟ ผลักมันไปตรงหน้าของพวกเขา "เปิดมันดูสิ"

คนสองคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขาแปลกใจเล็กน้อย เพราะมองแวบแรกก็รู้สึกว่า กล่องดูเชยมาก

ไม่ใช่สิ่งที่คนอย่างนิรุปัทว์ควรมี

นภาลัยวางถ้วยชาลง หยิบกล่องและเปิดออก เมื่อเห็นสร้อยข้อมือและแหวนข้างใน เธอตกใจมาก!

“ทำไมถึงมาอยู่กับคุณได้?” เธอไม่จำเป็นต้องหยิบมันออกมาสัมผัส แค่มองแวบเดียวก็จำมันได้แล้ว

“รู้จักเบญไหม?” นิรุปัทว์ถามขณะจิบชาอย่างสบาย ๆ

ภีมพลรับกล่องมาจากภรรยาของเขา "เธอเกี่ยวอะไรด้วย?"