บทที่784 ถ้าไม่ได้ก็จะทำลายให้สิ้นซาก

สำหรับเรื่องนี้ นภาลัยไม่คัดค้าน แต่รู้สึกกลัวเล็กน้อย "โชคดีที่มันถูกขายให้กับนิรุปัทว์ ถ้าขายให้คนอื่น ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง"

"คนเลวจะไม่ทำอะไรสำเร็จง่าย ๆ หรอก" ริมฝีปากของภีมพลยกยิ้มเล็กน้อย "พระเจ้ามีตาคอยดูอยู่"

นภาลัยนั่งอยู่ข้าง ๆ เขา พิงศีรษะลงบนไหล่ของเขาเบา ๆ

“คุณกับนิรุปัทว์เป็นเพื่อนกันจริง ๆ” เขายังคงประหลาดใจกับเรื่องนี้ “เขาชอบคุณหรือเปล่า?”

นภาลัยมีลางสังหรณ์ว่าวันหนึ่งเรื่องนี้ก็จะถูกพูดถึง

ถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่นิรุปัทว์ เขาอาจจะไม่ใส่ใจกับมันเลยใช่ไหม?

ความเป็นเลิศและความสง่างามของนิรุปัทว์เป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน

“นิรุปัทว์กับฉันเป็นแค่เพื่อนกัน เราไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันเชิงชู้สาว”

เขาเชื่อคำพูดของภรรยา ทว่า เรื่องที่นิรุปัทว์ชอบนภาลัยนั้น ภีมพลก็เข้าใจเช่นกัน

ไม่เช่นนั้น คนในวงการคงอยากจะสะสมเพชรที่ไม่เหมือนใครอย่าง ‘Ocean Star’ นิรุปัทว์ก็เลงมันไว้เป็นเวลานาน ทำไมเขาถึงช่วยเธอประมูลมันล่ะ?

จากการกระทำนี้ ภีมพลสามารถเห็นได้ว่านิรุปัทว์ชอบนภาลัย และชอบมากด้วย

“คุณคิดอะไรอยู่เหรอ?” นภาลัยหันมามอง ยิ้มแล้วเอื้อมมือไปหยิกหน้าเขา “คุณคงไม่ได้เข้าใจเราผิดใช่ไหม?”

เขาจ้องมองเธออย่างอ่อนโยน ส่ายหัวและพูดว่า "ไม่อย่างแน่นอน ผมแค่ประหลาดใจ คุณก็สะสมเครื่องประดับเหมือนกัน และรู้จักกับนิรุปัทว์ด้วย แสดงว่าอันดับของคุณก็ไม่ใช่น้อย ๆ อย่าบอกนะว่านี่เป็นอีกอาชีพหนึ่งของคุณ?”

เธอมองเขาด้วยแววตาที่อ่อนโยน "มันก็แค่งานอดิเรก"

“แล้วในตัวคุณมีเรื่องให้เซอร์ไพรส์กี่อย่าง?”

นภาลัยถามขึ้น "คุณเชื่อไหมว่าฉันรักคุณจริง ๆ?"

"เรื่องนี้มันแน่นอนอยู่แล้ว"

"ดังนั้น ถ้าตัวตนที่ซ่อนอยู่ของฉันช่วยคุณได้ ฉันก็จะเปิดเผยมันตามธรรมชาติ" นภาลัยพูด "ฉันจะช่วยคุณสุดความสามารถ แต่ถ้ามันไม่มีผลอะไร ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดมันออกไป"

หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้จากใจจริงของเธอ เขามองไปที่ดวงตาที่ใจดีของเธอ ภีมพลก็กอดเธอเบา ๆ ด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย

เจ็ดปีที่หายไป เขาจะต้องชดใช้ด้วยชีวิตที่เหลืออยู่