บทที่ 1

“ที่รัก คิดถึงผมมั้ย?”

“เบนทำไมคุณมาช้าจัง ฉันรอตั้งนานแล้ว”

“ฉันต้องหลบแอนนาลิสก่อนที่จะมาที่นี่”

"เฮ้! เบนถ้าแอนนารู้ว่าเราสนิทกันล่ะ จะเป็นยังไงถ้าเธอรู้ว่าทุกสิ่งที่คุณทำเพื่อเธอนั้นแท้จริงแล้วเพื่อช่วยฉันให้ได้ส่วนแบ่งที่แม่ของเธอทิ้งไว้ให้เธอ? แล้วถ้าเธอค้นพบว่าจริงๆ แล้วคุณคือ รักฉันแทนเธอ คิดว่าเธอจะโกรธไหม”

"เจ้าอันธพาลตัวน้อย ดูการเสียสละทั้งหมดที่ผมทำเพื่อคุณ เอาล่ะได้เวลาตอบแทนผมแล้ว..."

เมื่อแอนนาลิส บาร์ตันได้ยินสิ่งนี้เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

ถ้าพี่เลี้ยงของเธอ ไม่ขอให้เธอช่วยหาสมุนไพรเธอคงไม่เห็นแฟนของเธอเบนจามิน ควิกลีย์เข้าไปในห้องของโรงแรม ไม่ต้องพูดถึงบทสนทนาที่น่าขยะแขยงระหว่างเขากับลูกพี่ลูกน้องของเธอ

ขณะที่เธอฟังคำพูดที่น่ารังเกียจและขวานผ่าซากของพวกเขา เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่สิ่งนี้เกิดขึ้น

ครึ่งชั่วโมงที่แล้วเบนจามินเพิ่งบอกแอนนาลิสว่าเขาแทบรอไม่ไหวที่จะแต่งงานกับเธอ

มันเป็นเดือนมิถุนายนแต่แอนนาลิสรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่แทรกซึมเข้าไปในหัวใจของเธอ

"คนจะหน้าซื่อใจคดได้อย่างไร"เธอคิดว่า

ในขณะนั้นเสียงครวญครางดังก้องมาจากในห้อง

เมื่อได้ยินอย่างนั้นแอนนาลิสรู้สึกขยะแขยงจนขนลุกซู่

ถ้าไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เธอคงอยู่ในความมืด คิดว่าผู้ชายคนนี้มีตาของเธอเท่านั้น

หายใจเข้าลึกๆเธอเงยหน้าขึ้นมองที่ประตู หลังจากหาตำแหน่งที่เหมาะสมและกำหนดความแข็งแกร่งได้แล้ว เธอรีบถอยห่างก่อนที่จะยกขาขึ้นแล้วเตะประตูอย่างแรง

ปังปัง

ประตูเปิดออก เสียงกรีดร้องแหลมสูงของผู้หญิงดังขึ้นขณะที่เบนจามินถามอย่างระแวดระวัง "ใครน่ะ"

“ฉันเองแอนนาลิส!”แอนนาลิสตะโกนออกเสียงแต่ละพยางค์อย่างชัดเจน

“แอนนา?!”เบนจามินรีบดึงกางเกงขึ้น

อบิเกลซึ่งนอนอยู่บนเตียง ดึงผ้านวมมาคลุมตัว แต่เธอจงใจเปิดไหล่ที่เย้ายวน

แอนนาลิสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปสองรูป

“ทำอะไรน่ะแอนนา”เมื่อเบนจามินเห็นเธอถ่ายรูป เขาก็พยายามแย่งโทรศัพท์จากเธออย่างใจจดใจจ่อ

ตุ้บ!

แอนนาลิสเตะเขา

แรงของเธอมีมากจนเขากระเด็นถอยหลังและล้มลงบนเตียงขณะที่อบิเกลกรีดร้องอย่างเกินจริง

แอนนาลิสจับจ้องมาที่เขาและเตือน"เบนจามินเราจะไปตามทางของเราจากนี้ไป! จำไว้ว่าฉันเป็นคนทิ้งคุณ อธิบายสิ่งต่างๆให้ถูกต้องเมื่อคุณเผชิญหน้ากับสื่อ ไม่อย่างงั้น... ฉันจะไม่แสดงความเมตตาต่อคุณ "

เมื่อเห็นว่าพวกเขากำลังตามหาหุ้นที่แม่ของเธอทิ้งไว้ให้เธอ พวกเขาย่อมจะลบหลู่เธอต่อหน้าสื่อ

จากนั้นคนที่ไม่รู้ความจริงก็จะคิดว่ามันสมเหตุสมผลที่ครอบครัวของลุงของเธอจะรับมรดกที่แม่ของเธอทิ้งไว้ให้เธอ

“แอนนาเธอทำแบบนี้กับเบ็นได้ยังไง เธอหยาบคายมาก ตอนแรกฉันอยากจะขอโทษเธอ แต่เนื่องจากเรื่องนี้เพิ่งเกิดขึ้น ฉันเดาว่าคงพูดอะไรไม่ได้ เธอควรดูให้ดีว่าฉันกับเบ็นรักกันจริงๆ”กันและกัน..." อบิเกลเชิดคางขึ้นและมองไปที่แอนนาลิส

ลึกลงไปแล้วอบิเกลแทบรอไม่ไหวที่แอนนาลิสจะเปิดเผยเธอต่อสาธารณะ

ด้วยวิธีนี้การแต่งงานของเธอกับครอบครัวควิกลีย์จะเป็นความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น

แน่นอนว่านั่นหมายความว่าเธอไม่จำเป็นต้องแต่งงานกับลูกชายคนโตของตระกูลปาร์คจากเจเดย์ไบรท์เช่นกัน

เธอจงใจสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับจูเลียน ปาร์คลูกชายคนโตของครอบครัวปาร์ค ปรากฎว่าเขาเป็นชายหน้าตาอัปลักษณ์อายุ50สองคนที่นั่งรถเข็น

คนประเภทไหนต้องการรถเข็น คุณไม่จำเป็น เว้นแต่คุณจะเป็นคนพิการ! เธอคิด

สำหรับเธอแล้วครอบครัวปาร์ค นั้นมีอำนาจและมีอิทธิพลมาก ไม่สำคัญสำหรับเธอ เพราะจูเลียนเป็นเพียงผู้แพ้ที่ไม่มีใครยอมใคร

เท่าที่เธอรู้คนที่ครอบครัวปาร์คยกย่องมากคืออเล็กซานเดอร์ ปาร์คน้องชายต่างมารดาของจูเลียน

ไม่มีทางที่เธอจะอยากแต่งงานกับคนพิการแก่และอัปลักษณ์

"ฮ่าฮ่า! คุณสองคนควรผูกพันกันตลอดชีวิตดีกว่า!” แอนนาลิสพูดเธอมองคู่รักที่เป็นชู้อีกครั้งก่อนจะเก็บโทรศัพท์แล้วจากไป

"พวกเขาคาดหวังให้ฉันแต่งงานเพื่อความสะดวกสบายงั้นหรือ ในฝัน!”เธอเยาะเย้ยภายในใจ

“เดี๋ยวก่อน! แอนนา”เบนจามินรีบคว้าเสื้อของเขาแล้ววิ่งตามเธอไป

เขาเอื้อมมือไปจับมือเธอ