บทที่ 12

นิโน่ตัวแข็งพร้อมกับปากกาในมือ หมึกกระฉูดใหญ่กระจายบนกระดาษ ทำลายการประดิษฐ์ตัวอักษรอันวิจิตรของเขา

ใบหน้าของเขามืดลงเมื่อเขาลดปากกาลง "ฉันบอกแล้วว่านิสัยของเธอมีปัญหา เธอไม่สามารถแต่งงานกับครอบครัวเราได้"

"แต่คุณปู่ไม่ได้ชมเธออย่างต่อเนื่องในระหว่างมื้ออาหารก่อนหน้านี้เหรอ?" อเล็กซานเดอร์ข้องใจ

"มีอะไรผิดปกติ ฉันแค่ยกย่องคนที่จะไม่มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับเราในอนาคต ทำไมฉันจะต้องทำให้เธอขุ่นเคือง?" นิโน่อธิบายเหตุผลที่ยกย่องอบิเกล

"คุณอคติกับเธอเพียงเพราะเธอไม่ยอมแต่งงานกับจูเลียนหรือเปล่า?" อเล็กซานเดอร์ถาม

"เธอแย่งแฟนของแอนนาลิส!"

"แล้วแอนนาลิสก็แย่งคู่หมั้นของเธอไปไม่ใช่เหรอ? งั้นผมก็พูดได้ว่าศีลธรรมของแอนนาลิสก็มีปัญหาด้วย?" อเล็กซานเดอร์โต้กลับและไม่ยอมอ่อนข้อให้

"เธอขาดความเหมาะสม ก่อนที่จะแต่งงาน เธอ..."

อเล็กซานเดอร์ขัดจังหวะ "คุณปู่ เป็นเรื่องปกติที่คนสมัยนี้จะอยู่ด้วยกันก่อนแต่งงาน คุณใช้มุมมองแบบเก่ามาจำกัดคนหนุ่มสาวอย่างพวกเราไม่ได้"

นิโน่จ้องอเล็กซานเดอร์ตาโต

"คุณปู่ ผมไม่เคยขออะไรจากคุณปู่เลยในชีวิตนี้ ผมหวังว่าคุณปู่จะยอมให้ผมตัดสินใจเองในเรื่องนี้ ถ้าผมไม่มีความสุขในอนาคต ผมจะไม่โทษคุณปู่อย่างแน่นอน ผมจะรับผลทั้งหมดจากการตัดสินใจของผมเอง ถ้าชีวิตของผมมีความสุข ผมจะมีความสุขกับการแต่งงาน ถ้ามันเป็นตอนจบที่เจ็บปวด ผมก็จะรับผลที่ตามมาเอง คุณปู่ ผมหวังว่าคุณปู่จะเคารพการตัดสินใจของผมเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้โปรด อเล็กซานเดอร์มองเข้าไปในดวงตาของนิโน่และอ้อนวอนเขา

เขากับจูเลียนเป็นพี่น้องต่างมารดากัน จูเลียนอายุ 26 ปี และอเล็กซานเดอร์อายุ 25 ปี

จูเลียนเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของตระกูลปาร์ค ตั้งแต่เด็กเขาได้รับความเคารพและชื่นชมมาโดยตลอด

อเล็กซานเดอร์เป็นลูกนอกสมรส เขาต้องปกปิดตัวตนและถูกดูหมิ่นตั้งแต่เด็ก จนกระทั่งเขาอายุ 7 ขวบ พวกเขาพาเขาเข้าไปในครอบครัวปาร์ค

สาเหตุมาจากแม่ของจูเลียนเสียชีวิต

มิฉะนั้น เขาอาจไม่มีโอกาสกลับไปหาครอบครัวปาร์คอีกเลยตลอดชีวิต

หลังจากกลับมาที่ครอบครัวปาร์ค ลูกพี่ลูกน้องของเขาดูถูกและเรียกเขาว่าลูกนอกสมรส

เขาซ่อนตัวอยู่ที่มุมห้องและตัวสั่นด้วยความกลัว และเขาบอกแม่ของเขาว่าเขาไม่ชอบบ้านใหม่ของเขา

แม่ของเขาแค่บอกเขาว่าบ้านหลังใหม่นี้ใหญ่โตมาก และพวกเขาจะได้รับหลายสิ่งหลายอย่างที่พวกเขาไม่เคยมีมาก่อน

อย่างไรก็ตาม อเล็กซานเดอร์ไม่ต้องการสิ่งเหล่านั้นทั้งหมด เขาคิดถึงบ้านหลังเล็ก ๆ ของพวกเขา และเขาเกลียดคฤหาสน์หลังใหม่ที่เต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม

เมื่อเขาโตขึ้น เขาค่อย ๆ คุ้นเคยกับชีวิตในฐานะนายน้อยในครอบครัวที่มีชื่อเสียง

ในไม่ช้าเขาก็ตระหนักว่าเงินคือทุกสิ่ง

ก่อนที่เขาจะกลับไปหาครอบครัวปาร์ค โรงเรียนที่เขาเรียนก็ซอมซ่อ นอกจากนั้น พวกครูยังหยาบคายกับเขาอย่างมากหลังจากที่รู้เรื่องภูมิหลังที่ยากจนของเขาและการที่เขาไม่มีพ่อ

หลังจากที่เขากลับมายังครอบครัวปาร์ค เขาเข้าเรียนในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงและเรียนรู้เกี่ยวกับทุกสิ่งที่หรูหรา

เมื่อโทนี่และนิโน่สังเกตเห็นความพยายามของเขา ทัศนคติที่มีต่อเขาดีขึ้น

ภายใต้การคุ้มครองของนิโน่ ลูกพี่ลูกน้องของเขาไม่กล้าดูถูกเขาอีกต่อไป

เมื่อเขาอายุ 18 ปี เขาเข้าสู่ ปาร์ค กรุ๊ป และไต่เต้าขึ้นมาจากจุดต่ำสุด

ความสามารถที่เหนือกว่าของเขาทำให้เขาได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกหลายคนในตระกูลปาร์ค

ตอนนี้เขาได้รวบรวมผู้สนับสนุนจำนวนมากภายในตระกูลปาร์คแล้ว

แม้ว่านิโน่จะชอบจูเลียนมากกว่าเขา แต่อเล็กซานเดอร์ก็เชื่อว่าตราบใดที่เขาทำดีที่สุดและทำงานหนัก เขาก็ยังมีโอกาสที่จะได้รับมรดกของปาร์ค กรุ๊ปในอนาคต

การแต่งงานกับอบิเกลก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนการของเขาเช่นกัน

หากจูเลียนแต่งงานกับลูกสาวของตระกูลอันทรงเกียรติในเจเดย์ไบรท์ อเล็กซานเดอร์จะต้องกังวลว่าจูเลียนจะรวมอำนาจและสถานะของเขาเข้ากับการแต่งงานของเขา

อย่างไรก็ตาม จูเลียนแต่งงานกับเด็กสาวไร้ความสามารถที่เติบโตในชนบทเท่านั้น ดังนั้น สิ่งที่อเล็กซานเดอร์ต้องทำก็แค่แต่งงานกับอบิเกล อบิเกลจะเป็นไม้เด็ดของเขาในการเอาชนะพี่ชายของเขา

สำหรับเขาเห็นสองพี่น้องพยายามขยี้กันเป็นเรื่องที่น่าพอใจที่สุด และนี่ก็เป็นวิธีที่ง่ายที่สุดสำหรับเขาที่จะชนะผู้สนับสนุนมากขึ้น

"คุณปู่!" เมื่อเห็นว่านิโน่ไม่ตอบสนองเป็นเวลานาน อเล็กซานเดอร์ก็อ้อนวอนเขาอีกครั้ง

"อเล็กซานเดอร์ การแต่งงานไม่ใช่ของเล่น นายไม่ควรผลีผลาม" นิโน่สั่งสอนเขาอย่างเคร่งขรึม

แน่นอน นิโน่รู้ดีว่าอเล็กซานเดอร์แค่ต้องการพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาไม่ต้องการเห็นที่สุดคือสองพี่น้องแข่งขันกันเอง

ดังนั้นเขาจึงพยายามแก้ไขความขัดแย้งที่มีอยู่ระหว่างคนทั้งสองอย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าความขัดแย้งเหล่านี้เป็นเรื่องธรรมชาติ และไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้เพื่อขจัดความขัดแย้งเหล่านี้

"คุณปู่ ผมชอบอบิเกลมากจริง ๆ" อเล็กซานเดอร์ตะโกน

"อเล็กซานเดอร์ ฉันแค่อยากให้นายมีความสุข" นิโน่ตอบ

"ถ้าผมได้แต่งงานกับอบิเกล ผมจะต้องมีความสุขมากแน่ ๆ" อเล็กซานเดอร์ยืนกราน