บทที่ 16

หลังจากออกจากโรงแรม จูเลียนบ่นว่า "ยุ่งเกินกว่าจะไปดูหนังกับฉัน แต่ว่างพอที่จะเจอคนขี้โกงเหรอ?"

แอนนาลิสพยายามอธิบายโดยบอกว่า "ไม่ใช่ มันไม่ใช่อย่างนั้น ฉันมาที่นี่เพื่อนัดบอดกับซาแมนธาของเธอ..."

ทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้น เธอมองเห็นท่าทางไม่ไว้วางใจของจูเลียน

เขาจับจ้องที่เธอราวกับว่าเขากำลังเฝ้าดูเธอชักใยโกหก

เธอไม่สามารถทนแรงกดดันจากการจ้องมองของเขาได้ แอนนาลิสกล่าวต่อว่า "จริงค่ะ ฉันจะให้ดูประวัติการแชทของเรา"

มองหาโทรศัพท์ของเธอ เธอรีบเลื่อนดูข้อความ แต่พบว่าประวัติการแชทของพวกเขาหายไปแล้วหลังจากที่เธอบล็อกซาแมนธา

แม้ว่าเธอจะสามารถใช้ทักษะการแฮ็คของเธอได้อย่างง่ายดายเพื่อกู้คืนประวัติการแชทของพวกเขา แต่การใช้มันเพื่อเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ก็เกินความจำเป็น

ดังนั้น เธอจึงยอมรับว่า "ฉันเพิ่งบล็อกซาแมนธาไปเมื่อกี้ ประวัติการแชทของเราจึงหายไป"

จูเลียนเงียบและจ้องไปที่แอนนาลิส

แอนนาลิสย้ำ "จริง ๆ!"

"ผมอยากดูหนัง คุณมากับผม!"

แอนนาลิสถอนหายใจและตกลง "ก็ได้ งั้นไปกันเถอะ"

ต้องขอบคุณเขาที่ปกป้องศักดิ์ศรีของเธอ แม้ว่าเธอจะทำได้ด้วยตัวเองก็ตาม

จูเลียนเอื้อมมือไปลูบหัวแอนนาลิสด้วยรอยยิ้มจาง ๆ

แอนนาลิสรู้สึกอบอุ่นหัวใจจากการกระทำอันแสนหวานจากจูเลียน

หลังจากที่พวกเขามาถึงโรงภาพยนตร์ จูเลียนบอกให้แอนนาลิสรอเขา จากนั้นเขาก็จองห้องโถงทั้งหมดและซื้อป๊อปคอร์น ไก่ทอด และโค้ก

เมื่อเขาพูดจบ ทั้งคู่ก็เข้าไปในห้องฉายภาพยนตร์ด้วยกัน

แอนนาลิสสังเกตว่าจูเลียนเอาใจเธอในช่วงสองวันที่ผ่านมาและคาดเดาว่าเขาจะเลือกภาพยนตร์โรแมนติก แต่เขากลับเลือกการ์ตูนเรื่องโปรดของเธอ ซึ่งทำให้เธอเซอร์ไพรส์

นี่เป็นเพราะเธอถูกส่งไปที่บ้านญาติของเธอในชนบทโดยลุงของเธอเมื่อเธออายุหกขวบ เติบโตขึ้นมาในสภาพแวดล้อมที่เธอถูกญาติ ๆ ดุและข่มเหงอยู่ตลอดเวลา เธอไม่ได้แม้แต่จะทานอาหารที่เหมาะสมในบางครั้ง นับประสาอะไรกับการดูโทรทัศน์อย่างหรูหรา

เมื่อเธอได้พบกับที่ปรึกษาโดยบังเอิญเท่านั้น คุณภาพชีวิตของเธอจึงดีขึ้น

อย่างไรก็ตาม ด้วยภารกิจอันหนักอึ้งที่ได้รับมอบหมายจากที่ปรึกษาของเธอ เธอจึงยุ่งเกินกว่าจะดูโทรทัศน์

เป็นความจริงที่ว่าเมื่อถึงวัยผู้ใหญ่พวกเขาจะพยายามชดเชยสิ่งที่พวกเขาพลาดไปในวัยเด็กโดยไม่รู้ตัว

ดังนั้นในบรรดารายการประเภทต่าง ๆ เธอจึงชอบการ์ตูนมากที่สุด

ในความเห็นของเธอหนังเลิฟซีนโรแมนติกหวานกำลังดี แต่หัวใจของเธอจะยึดติดกับฉากอกหักเหล่านั้น

ภาพยนตร์เขย่าขวัญทำให้ตื่นเต้นเกินกว่าหัวใจเธอจะรับไหว

ภาพยนตร์แนวระทึกขวัญนั้นกระตุกต่อมคิด ในขณะที่ฉากโลดโผนในภาพยนตร์แอคชั่นทำให้เธอเวียนหัว ดังนั้นการ์ตูนจึงดีที่สุดเพราะไม่มีเรื่องซับซ้อนในชีวิตจริง

แอนนาลิสกำลังดูการ์ตูนอย่างเพลิดเพลินในขณะที่มุมปากของเธอขดตัวด้วยดวงตาเป็นประกาย

เมื่อเห็นแอนนาลิสจูเลียนถึงกับกลั้นขำไม่ได้

ในขณะที่เธอเพลิดเพลินกับภาพยนตร์ เขาก็จ้องมองเธอในขณะที่ป้อนขนมให้เธอเป็นครั้งคราว

แอนนาลิสยอมเปิดปากกินป๊อปคอร์นที่จูเลียนป้อนให้

เมื่อหนังจบ เธอถามด้วยความไม่พอใจว่า "แค่นั้นเหรอ?"

"เราจะดำเนินการต่อในคืนพรุ่งนี้!" ยิ้ม จูเลียนป้อนป๊อปคอร์นให้แอนนาลิสต่อ

แอนนาลิสยื่นมือออกไปด้วยความเขินอาย "ฉันจะกินเอง!"

จูเลียนหัวเราะ "คุณกินป๊อปคอร์นไปครึ่งถังแล้ว"

จู่ ๆ แอนนาลิสก็นึกขึ้นได้ว่าตอนนี้เธอกำลังถูกป้อนขณะที่กำลังดูหนังอยู่

เธอจดจ่ออยู่กับหนังเรื่องนี้และคิดว่าแมเดลีนเป็นคนให้ป้อนเธอ

เธอคุ้นเคยกับมันมากขึ้นเนื่องจาก แมเดลีนมักจะป้อนอาหารให้เธอในขณะที่พวกเขาดูหนังด้วยกันเป็นครั้งคราว อีกฝ่ายมักพูดเสมอว่าเธออยากให้แอนนาลิสเติบโตอย่างแข็งแรงและอ้วนท้วน

"ไปกันเถอะ" จูเลียนยื่นมือไปหาแอนนาลิส

แอนนาลิสไม่เต็มใจที่จะยื่นมือให้เขา ลังเลชั่วครู่