บทที่ 7

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันแล้ว ทุกคนก็คุยกันสักพัก อบิเกลก็มีโอกาสได้คุยกับจูเลียนเสียที

เนื่องจากจูเลียนต้องการดื่มน้ำ แอนนาลิสจึงไปรินน้ำให้เขา

อบิเกลพูดกับจูเลียนด้วยรอยยิ้มสดใสว่า "จูเลียน ขอเบอร์วอตส์แอปป์ของคุณได้ไหม?"

"ผมต้องขอโทษด้วย ผมจะแต่งงานแล้ว ผมจำเป็นต้องออกห่างจากคุณเพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิด" จูเลียนพูดเรียบ ๆ

แอนนาลิสที่กำลังเทน้ำอยู่แทบจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

เธอคิดว่า "ผู้ชายคนนี้ตลกจริงๆ! ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะมีทักษะการแสดงที่ดีขนาดนี้! ดูเหมือนว่าการตัดสินใจแต่งงานจะถูกต้องแล้ว เพียงไม่กี่ชั่วโมงหลังจากที่เราได้รับทะเบียนสมรส และเราก็ได้ยั่วโมโหอบิเกลไปหลายรอบแล้ว แค่นึกถึงหน้าบูด ๆ ของเธอก็ชื่นใจแล้ว ฉันไม่สนหรอกว่าคนอื่นจะว่าฉันต่ำต้อยหรือขี้งก ฉันหมั่นไส้เธอ ฉันไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ หรอก!"

"แต่จูเลียน คุณกำลังจะเป็นพี่เขยของฉันในเร็ว ๆ นี้ ถึงตอนนั้นเราจะเป็นครอบครัวเดียวกันไม่ใช่เหรอ? ทำไมเราถึงไม่มีเบอร์ติดต่อของกันและกัน?" ภายในใจอบิเกลรู้สึกหงุดหงิด อย่างไรก็ตาม เธอยังคงไม่ละทิ้งความทะนงตนเพื่อให้ได้เบอร์วอตส์แอปป์ของจูเลียน

อบิเกลคิดว่า "ฉันจะมีโอกาสคุยกับจูเลียนก็ต่อเมื่อได้เบอร์เขามา คุยกับเขา เขาจะรู้จักฉัน!"

"ผู้ชายควรระวังพี่สะใภ้เสมอ หลายคนวิจารณ์เรื่องความสัมพันธ์น้องเขยกับพี่สะใภ้ ผมคิดว่ามีเหตุผลอยู่เบื้องหลัง พี่สะใภ้บางคนไร้ยางอายจริง ๆ!" จูเลียนกล่าวอย่างเย็นชา เห็นได้ชัดว่าเบื้องหลังคําพูดของเขามีความหมายบางอย่างซ่อนอยู่

อบิเกลตกตะลึงกับคำพูดของจูเลียน ใบหน้าของเธอถลึงตาใส่แอนนาลิสอย่างโกรธจัด

อบิเกลครุ่นคิด "นังนั่นต้องบอกเขาเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเบนจามินกับฉันแน่ ๆ เธอมันตัวยุ่ง!"

ในขณะเดียวกัน นิโน่ก็ยิ้มในขณะที่เขาบอกลาเคนท์ "คุณบาร์ตัน ขอบคุณที่ให้การต้อนรับ เรากลับบ้านก่อน ไว้ค่อยคุยเรื่องงานแต่งงานกันทางโทรศัพท์"

"เเน่นอน" เคนท์ยืนขึ้นเพื่อส่งพวกเขาออกไป

แอนนาลิสตามพวกเขาไป เพื่ออำลาครอบครัวปาร์ค

หลังจากที่รถของครอบครัวปาร์คขับออกไป บาร์ตันก็กลับเข้ามาในบ้าน

ทันทีที่เข้าไปในบ้าน บรรยากาศก็แปลกขึ้น

ขณะที่แอนนาลิสกำลังเดินขึ้นไปชั้นบน เคนท์ก็ตะโกน "แอนนา !"

แอนนาลิสหันกลับมาจ้องที่เคนท์

"ฉันแน่ใจว่าเธอรู้เรื่องการแต่งงานที่เหมาะสมระหว่างตระกูลปาร์คกับตระกูลบาร์ตัน" เคนท์กล่าว

"ดังนั้น?" แอนนาลิสมองเคนท์อย่างขบขัน

เคนท์พูดต่อว่า "แผนของเราคือให้จูเลียนและอบิเกลแต่งงานกัน แม้ว่าเธอจะบังเอิญพบกับจูเลียนที่โรงแรมเมื่อวานนี้ แต่เธอจะต้องให้อบิเกลแต่งงานกับจูเลียน ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถตอบรับงานหมั้นได้ ฉันหวังว่าเธอจะมอบให้อบิเกลตอนนี้"

"ลุงเคนท์ ทำไมคุณไม่พูดเรื่องนี้ตอนที่สมาชิกของครอบครัวปาร์คยังอยู่?" แอนนาลิสโต้กลับ

"ฉันไม่อยากทําให้เธออับอาย" ความโกรธของเคนท์เริ่มสูงขึ้น

"ลุงเคนท์ ไม่ต้องห่วงหนูหรอก!"

เคนท์โกรธและถามว่า "เธอวางแผนที่จะเอาสินสอดไว้กับตัวเอง?"

"สินสอดมีมูลค่าถึง 300 ล้านดอลลาร์ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแอนนาลิสจะเก็บมันไว้เองทั้งหมด" เคนท์คิด

"ครอบครัวปาร์คมอบสินสอดให้หนู ลุงหมายถึงอะไรที่ทำให้มันเป็นของหนู" แอนนาลิสคิดว่าเคนท์ไร้สาระ

"โอ้ เธอไม่ต้องการหุ้นของแม่เธอคืนเหรอ?" เคนท์ฟังดูเข้มงวด