บทที่ 9

อเล็กซานเดอร์ทราบดีว่าอบิเกลไม่เพียงแต่มีความถนัดทางการแพทย์ที่โดดเด่นเท่านั้น แต่ยังมีประสบการณ์เชิงปฏิบัติมากมายอีกด้วย จึงเป็นโอกาสดีที่อบิเกลจะได้แสดงฝีมือ

เมื่ออบิเกลรู้ว่ามีเสมหะติดอยู่ในคอของนิโน่ เธอจึงมองว่าเป็นโอกาสที่หาได้ยากที่จะแสดงฝีมือ

"พระเจ้าให้โอกาสที่สมบูรณ์แบบแก่ฉันในการแสดงทักษะของฉัน" เธอครุ่นคิด

เธอโยนถุงที่ถืออยู่ในมือลงบนโซฟาทันทีและตะโกนว่า "หลอด เตรียมหลอด!"

โรงแรมไม่ใช่โรงพยาบาล อบิเกลจึงทำได้เพียงใช้หลอดดูดเสมหะแทนสายยางดูดเสมหะ

ทันใดนั้น อเล็กซานเดอร์ก็ติดต่อแผนกต้อนรับและขอให้ส่งหลอดมาให้ เขายังเรียกร้องให้พวกเขารีบและเน้นว่านี่เป็นเรื่องความเป็นความตาย

พนักงานส่งหลอดมาให้ในเวลาไม่ถึงนาที

พวกเขานําหลอดถุงใหญ่มา กลัวว่าจะไม่พอใช้

อบิเกลคว้าหลอด ยันเข่าข้างหนึ่งไว้บนโซฟา แล้วสอดหลอดเข้าไปในคอของนิโน่เพื่อดูดเสมหะออก พยายามทำให้ทางเดินหายใจโล่ง

นิโน่หน้าแดงเพราะหายใจไม่ออกอย่างรุนแรง ดวงตาของเขากลอกไปมาเช่นกัน ดูราวกับว่าเขากำลังจะหมดสติ

อบิเกลพยายามดูดเบา ๆ สองสามครั้ง แต่หน้านิโน่ยังเป็นสีม่วงแม้จะพยายามแล้วก็ตาม

อเล็กซานเดอร์เริ่มกระวนกระวาย "เป็นยังไงบ้าง? คุณรับมือไหวไหม?"

"ไม่ต้องห่วง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่" อบิเกลตอบอย่างมั่นใจ

เธอลังเลเล็กน้อยเมื่อทำการดูดในตอนนี้ ท้ายที่สุด เธอรู้สึกขยะแขยงเล็กน้อยที่นิโน่เป็นชายชรา

อย่างไรก็ตาม เพื่อที่จะได้รับความกรุณาจากครอบครัวปาร์ค เธอจึงยอมทำทุกอย่าง

เธอดูดแรงและมีเสมหะไหลออกมาเล็กน้อย

นิโน่ก็ไออย่างหนัก

"คุณปู่ คุณโอเคไหม?" จูเลียนกับอเล็กซานเดอร์ถามขึ้นพร้อมกัน

นิโน่ไม่ได้พูด เขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้งและปล่อยเสียงครวญครางที่หายใจไม่ออกอีกครั้ง ใบหน้าของเขาแดงระเรื่ออีกครั้ง

เห็นได้ชัดว่าเสมหะไม่ได้ถูกกำจัดออกไปอย่างสมบูรณ์ และมันปิดกั้นทางเดินหายใจของเขาอีกครั้งเมื่อเขาหายใจเข้าลึก ๆ

"คุณบาร์ตัน ช่วยเขาด้วย!" อเล็กซานเดอร์เห็นได้ว่าอบิเกลลังเลในตอนแรก แต่ตอนนี้เธอตัดสินใจที่จะพยายามอย่างเต็มที่

"ไม่ต้องกังวล!" อบิเกลยิ้มกว้างให้กับอเล็กซานเดอร์แล้วเหลือบมองไปยังจูเลียน

ขณะที่เธอกำลังจะดูดเสมหะอีกครั้งก็มีเสียงฝีเท้าที่ประตู

แอนนาลิสมาแล้ว

"อ้าว แอนนา ทำงานเสร็จแล้วเหรอ?" เคนท์ยิ้ม

เขาไม่ได้บอกแอนนาลิส เรื่องปาร์ตี้ที่โรงแรมแฮมิลตัน แต่เธอก็ยังมา "จูเลียนต้องเป็นแจ้งให้เธอทราบ"เขาคิด

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะอารมณ์เสียแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถแสดงมันต่อหน้าครอบครัวปาร์คได้

อบิเกลกำลังดูดเสมหะให้นิโน่ เธอออกแรงและดูดอีกคำหนึ่ง

นิโน่ไออย่างรุนแรงแต่เสมหะยังอุดทางเดินหายใจอยู่ รู้สึกอึดอัดเขาตบหน้าอกของตัวเองอย่างหนัก

เขาไม่สามารถอธิบายได้ว่ารู้สึกเจ็บปวดเพียงใดเมื่อเขาไม่สามารถไอเสมหะหรือกลืนเสมหะได้ เขารู้สึกเหมือนอยู่ในประตูแห่งความตายในขณะที่เขาไม่สามารถหายใจได้อย่างถูกต้อง

"คุณปาร์ค โปรดอดทนรอฉัน คุณจะดีขึ้นในไม่ช้า" อบิเกลพยายามอีกครั้ง

ร่างกายของนิโน่เริ่มกระตุกเล็กน้อยแล้ว

แอนนาลิสตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติกับนิโน่ เธอรีบวิ่งไปเอาหลอดออกแล้วจับนิโน่ให้นอนตะแคงบนโซฟา

จากนั้นเธอก็เอื้อมมือไปกระแทกกระดูกสันหลังของนิโนะอย่างแรง

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เธอกระแทกกำปั้นของเธอลงบนหลังของนิโน่อย่างแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเธอออกแรงมากจนแม้แต่เสียงทุบที่คมชัดก็ยังได้ยินเมื่อกำปั้นของเธอกระแทกกระดูกของชายชรา