บทที่ 1007 ได้อย่างแน่นอน!

คำพูดที่มีความนัยแอบแฝงแต่กลับเต็มได้วยความเผด็จการ ของเฉินชาง ทำให้บรรยากาศเงียบลงอีกครั้ง “ผมอนุญาตให้พวกคุณเข้าไสังเกตการณ์ในห้องผ่าตัดครับ!” ซุนกว่างอวี่ได้ยินแบบนี้ ภายในใจยากจะสงบ สะใจมากจริงๆ พวกคุณไม่ให้เราเข้าร่วมการผ่าตัด แล้วทำไมเราจะไม่ให้ พวกคุณเข้าร่วมการผ่าตัดบ้างไม่ได้ แค่เพราะคุณเก่งเหรอ ขอโทษนะ เราเก่งกว่าคุณ! เฉินชางมั่นใจมากพอ แม้ไม่รู้ว่าการผ่าตัดของอีกฝ่ายเก่งแค่ไหน แต่เฉินชางคิดว่า อ่อนกว่าตนอย่างแน่นอน เฉินชางยอมรับว่าใช้อารมณ์ไบ้าง แต่เฉินชางจงใจพูดแบบนี้!อย่างที่ฟอร์ดพูดในตอนแรก เราไม่ต้องการความช่วยเหลือ จากหมอเฉินหรือใครทั้งนั้น เราให้เขาชมการผ่าตัดอยู่ข้างๆ ได้ แต่ อย่าให้กระทบต่อการผ่าตัดของเรา เ็นหลักเหตุผลเดียวกัน คำพูดของฟอร์ดดูเหมือนมีเหตุผลมาก ความจริงคือการไม่ เชื่อใจกัน ถึงขั้นดูถูก เฉินชางนึกถึงสายตาของท่านฉินเมื่อครู่นี้ แน่นอนว่าเฉิน ชางเข้าใจว่า ในใจเขายืนหยัดในอุดมการณ์แค่ไหน แม้อายุมากแล้ว ลูกๆ อาจจะไม่เชื่อฟังคำพูดของเขา แต่เขา หวังว่าคนจีนจะเ็นคนช่วยคนจีนด้วยกันเอง ท่านมีความยึดมั่นของท่าน ซึ่งตัดสินไม่ได้ว่าผิดหรือถูก และ ไม่ถึงกับอคติ ทว่าคิดดูอย่างละเอียด ชีวิตนี้ใครบ้างที่ไม่มีความยึดมั่น สำ หรับชายชราที่สร้างคุณงานความดีให้กับระเทศจีนแบบนี้ ความฝันแค่นี้ เฉินชางจะช่วยให้เ็นจริงไม่ได้เชียวหรือ ได้อย่างแน่นอน!เขาจะเิดกล้องวงจริดให้คุณท่านตื่นมาดู ให้เห็นว่า การแพทย์จีนกำลังพัฒนาอย่างต่อเนื่อง สักวันหนึ่ง เราจะไม่ด้อย กว่าใคร! เขาต้องยืนหยัดตั้งใจต่อไ อีกอย่าง คำพูดของชายชราสองคนที่เดินตามหลังมาได้ย้ำเตือนความตั้งใจสุดท้ายในใจคุณท่านอีกครั้งฉินเจิ้นหงและฉินเจิ้นเหว่ยต่างเงียบไไม่รู้จะพูดอะไรไชั่วขณะลูกๆ อยากให้พ่อได้รับการรักษาพยาบาลที่ดีที่สุด กับทีมที่ดีที่สุดแต่ท่านฉินกลับยืนกรานในความคิดของตนเองตอนนี้เอง ชายชราคนหนึ่งพูดกับสองพี่น้องตระกูลฉิน “คุณตามผมมาครับ ผมมีเรื่องจะคุยด้วย”สองพี่น้องตระกูลฉินจึงเดินตามชายชราออกไชายชราถอนหายใจ “พวกคุณน่ะ ไม่รู้ว่าพ่อของพวกคุณต้องการอะไรด้วยซ้ำ ! คุณลองคิดดู พ่อคุณเคยเข้าร่วมสงครามเพื่อช่วยเหลือเกาหลี รอยกระสุนสองนัดบนร่างกายยังคงอยู่ ไม่เคยกินหรือใช้สินค้าอเมริกันเลยในชีวิต แม้แต่โค้กยังไม่ดื่ม ก่อนตายคุณกลับจะให้ชาวอเมริกันช่วยชีวิตเขางั้นเหรอ คุณบ้าหรือเล่าผมรู้ว่าของต่างระเทศดี! แต่คุณรู้ไหมว่าท่านคิดอย่างไรครั้งแรกเมื่อเขาไสหรัฐอเมริกา ได้เห็นรถยนต์หรูหรา อาคารสูงและเทคโนโลยีชั้นสูง ไม่ใช่การซื้อกลับมา ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้จักใช้ของดีแต่เราต้องมีเ็นของตัวเอง ผลิตรถด้วยตัวเอง! แม้ดีสู้พวกเขาไม่ได้แต่ก็ต้องมี! ส่วนพวกคุณอายุยังน้อย ความคิดเิดกว้าง แต่…พวกคุณไม่เข้าใจความยึดมั่นของคนรุ่นเรา…อีกอย่าง ที่พึ่งพาใดๆล้วนไม่จีรัง บทเรียนของระวัติศาสตร์ยังเจ็บวดไม่พอเหรอ”ทั้งสองได้ยินคำพูดของชายชราแล้วล้วนเงียบไอย่างไม่ทราบสาเหตุในขณะที่ฉินเจิ้นเหว่ยกำลังจะพูดอะไรบางอย่างชายชรากลับตัดบท “คุณอย่ามาแก้ตัว ผมจะบอกให้นะ คุณยังเข้าใจพ่อคุณไม่เท่าเสี่ยวเฉินเลย!”หลังจากพูดจบ ชายชราพลันส่ายหน้า ถอนหายใจอย่างเสียดาย พาบอดี้การ์ดตามผู้อำนวยการหลี่ข่ายไที่ห้องผ่าตัดญาติคนไข้ทะเลาะกัน ผู้อำนวยการอย่างหลี่ข่ายก็ทำได้แค่มองตอนนี้เอง เฉินชางก็ไม่ได้พูดอะไรมากไกว่านี้ พาซุนกว่างอวี่และจวงเยว่หมิงไที่ห้องผ่าตัดทิ้งพี่น้องตระกูลฉินและคนของเมโยไว้ในห้องทำงานพวกฟอร์ดเคยโดนมองข้ามแบบนี้เสียที่ไหน แต่ตอนที่มองฉิน