บทที่ 104 เหล่าเฉินมีเรื่องแล้ว!

“เหล่าเฉินหมดสติไปตอนกำลังผ่าตัด!”

ตอนที่ข่าวนี้แพร่มาถึงหูเฉินชาง ดูเหมือนเฉินชางจะไม่มีปฏิกิริยาใด เพียงวิ่งไปที่ห้องผ่าตัดโดยตรง!

การผ่าตัดของเหล่าเฉินเป็นเคสแรก และหัวหน้าอันก็กำลังผ่าตัดอยู่ห้องถัดไป ในช่วงเช้าห้องผ่าตัดหมายเลขแปดถูกจัดสรรให้มีการผ่าตัดทั้งหมดสามเคส เฉินชางมาช่วยหัวหน้าอันเย็บแผล

เมื่อทราบข่าวว่าเหล่าเฉินหมดสติ หัวหน้าอันก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร เย็บนิ้วของผู้ป่วยต่อไป ส่วนเฉินชางมีสีหน้าเปลี่ยนไป รีบหมุนตัววิ่งออกไปด้านนอกทันที

เฉินชางเป็นผู้ช่วยจะไปก็ไปได้ แต่อันเยี่ยนจวินเป็นศัลยแพทย์หลัก ต่อให้ตอนนี้ด้านนอกเกิดเรื่องขึ้น เขาก็ต้องผ่าตัดให้เสร็จโดยปราศจากความคิดฟุ้งซ่าน!

เฉินชางมีสีหน้ากระวนกระวาย ในสมองเต็มไปด้วยความร้อนรน จนกระทั่งไปถึงห้องข้างๆ ก็เห็นเหล่าเฉินนอนอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าขาวซีด แม้แต่ลมหายใจก็ดูอ่อนแรง!

เขารีบย่อตัวลงตรวจอาการทันที!

ขณะนั้นเอง [คำชี้แนะจากอาจารย์ผู้มีชื่อเสียง] ก็เริ่มสแกนสภาพของเหล่าเฉินทุกส่วน

[การตรวจสอบเสร็จสิ้น วิเคราะห์พบว่าสาเหตุที่ผู้ป่วยหมดสติเป็นเพราะหัวใจขาดเลือด ผู้ป่วยมีอาการเหนื่อยล้าสะสมเป็นเวลานานทำให้เลือดไปเลี้ยงหัวใจไม่พอจนเกิดอาการขาดเลือด

ข้อเสนอแนะ: ปรับปรุงการไหลเวียน เพิ่มปริมาณเลือด ให้ออกซิเจน ให้ยาฟลูนาริซีน[1]…]

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบ เฉินชางก็ผ่อนคลายลงได้ในที่สุด! ยังดีที่ไม่เป็นอะไรมาก!

ตอนนี้เอง พยาบาลช่วยผ่าตัดฉุกเฉินกลับมีท่าทีกระวนกระวาย จะอย่างไรแผนกฉุกเฉินก็เพิ่งได้รับห้องผ่าตัดมาไม่กี่วัน พยาบาลเหล่านี้เคยเจอเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน ไม่ทันไรก็ทำอะไรไม่ถูกแล้ว!

เฉินชางลุกขึ้นยืน เริ่มจัดสรรหน้าที่ เรียกพยาบาลที่อยู่ว่างๆ ด้านนอกเข้ามาพยุงเหล่าเฉินขึ้นเตียง

ตอนนี้เหล่าเฉินนอนตัวอ่อนปวกเปียกอยู่บนพื้นคล้ายไม่มีเรี่ยวแรง พยาบาลก็มีท่าทีกระสับกระส่าย เตียงรถเข็นคันหนึ่งถูกเข็นเข้ามา เฉินชางเป็นคนแรกที่รู้สึกเป็นห่วงและตื่นตระหนกอยู่ในใจ “เหล่าเฉิน! เหล่าเฉิน! คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?”

เหล่าเฉินลืมตาอย่างอ่อนแรง เมื่อมองไปก็พบว่าเป็นเฉินชาง พลันนั้นจึงจับแขนเฉินชางไว้พลางกล่าว “รีบไปผ่าตัดก่อน ดูเหมือนตอนผมหมดสติไปจะเกิดปัญหาเล็กน้อย คุณรีบไปดูเร็วเข้า!”

เสียงของเหล่าเฉินฟังดูไร้เรี่ยวแรง แม้แต่พยาบาลก็ไม่รู้ว่าเกิดปัญหาตรงไหน มีเพียงเฉินชางที่ได้ยินชัดเจน

เฉินชางรีบโทรไปหาหวังหย่งที่แผนกฉุกเฉินทันที “หวังหย่ง อาจารย์เฉินหมดสติไปแล้ว คุณรีบมาเร็วเข้า อาจเป็นเพราะเลือดไปเลี้ยงหัวใจไม่พอทำให้เกิดอาการสมองขาดเลือดเฉียบพลัน…”

หลังจากโทรศัพท์เสร็จก็หันไปมองภาพที่ปรากฏบนหน้าจอ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปโดยพลัน รีบยืดตัวขึ้นเดินไปทันที “พยาบาลช่วยผ่าตัดเมื่อครู่นี้อย่าเพิ่งไปนะครับ รอให้หวังหย่งมาก่อนค่อยส่งไปห้องกู้ชีพ พวกคุณมาช่วยผมผ่าตัดต่อ!”

เมื่อได้ยินเฉินชางพูดเช่นนั้นทุกคนจึงพากันพยักหน้ารับด้วยความรู้สึกเบาใจ เหล่าเฉินถูกหามขึ้นไปนอนบนเตียง จากนั้นจึงนำออกซิเจนในห้องผ่าตัดไปสวมให้เหล่าเฉิน

ส่วนการผ่าตัดจะต้องรีบดำเนินต่อไป มิฉะนั้นอาจเกิดปัญหากับผู้ป่วยได้!

เสื้อผ้าและถุงมือก็ต้องเปลี่ยนให้หมด!

คนกลุ่มหนึ่งรีบเปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าตัวใหม่อย่างกระวนกระวายก่อนจะเริ่มลงมือผ่าตัดต่อไป!

หวังหย่งสวมรองเท้าวิ่งเข้ามาในห้องผ่าตัดด้วยอาการหอบหายใจ หัวหน้าพยาบาลในห้องผ่าตัดยืนหอบอยู่ด้านหลัง กล่าวขึ้นว่า “หมอแผนกไหนกัน ใครใช้ให้คุณใส่รองเท้าเข้ามา!”

หวังหย่งไม่สนใจอย่างอื่น เมื่อเข้ามาในห้องผ่าตัดก็เห็นเหล่าเฉินนอนอยู่บนเตียงรถเข็นแล้ว!

เฉินชางเห็นดังนั้นจึงหันไปบอกว่า “คุณรีบไปส่งเหล่าเฉินที่ห้องกู้ชีพ ใช้โทเซรูติน[2]และตรวจเลือดฉุกเฉิน ให้ฟลูนาริซีนทางปาก…”

หวังหย่งพยักหน้าแล้วรีบเข็นเตียงของเหล่าเฉินออกไป ส่วนเฉินชางกำลังเผชิญหน้ากับส่วนที่ยากที่สุด! นั่นก็คือปัญหาที่เหล่าเฉินทิ้งไว้ให้เขา!

ตอนนี้ข่าวเรื่องเหล่าเฉินหมดสติแพร่ไปยังห้องผ่าตัดทุกห้องแล้ว ทุกคนเดินออกมาดูความครึกครื้น ยิ่งไปกว่านั้น หมอของแผนกอื่นก็ทำท่าจะเข้าไปดูในห้องผ่าตัดด้วย

เฉินชางเห็นดังนั้นจึงหันไปพูดกับพยาบาลว่า “ปิดประตู ห้ามให้ใครเข้ามาเด็ดขาด!”